Οι εσωκομματικές εκλογές για την ανάδειξη νέων οργάνων στο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ που διεξάγονται την Κυριακή 29 Ιουλίου σε όλη τη χώρα είναι στο πλαίσιο της αναδιοργάνωσης του κόμματος. Παράλληλα, γίνονται σε μια κρίσιμη καμπή για τον χώρο της κεντροαριστεράς αλλά και για την πολιτική ζωή της χώρας, που στιγματίζεται από το σκάνδαλο στον ΟΠΕΚΕΠΕ, ενώ διαπιστώνονται οπισθοχωρήσεις σε δικαιώματα και δημόσια αγαθά καθώς και υποχωρήσεις σε επίπεδο εξωτερικής πολιτικής.
Ο Γιάννης Ραγκούσης, μέλος της απερχόμενης Πολιτικής Γραμματείας και υπεύθυνος πολιτικού σχεδιασμού του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, στο 5ο Συνέδριο, μίλησε για ανάγκη επιστροφής στις αρχές και τις αξίες της Αριστεράς ως απαραίτητη προϋπόθεση για την ισχυροποίηση του κόμματος, την αλλαγή σελίδας και την προοδευτική διέξοδο. Τον ρωτήσαμε τι ακριβώς εννοεί...
Την Κυριακή τα μέλη του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ θα ψηφίσουν για τη νέα Κεντρική Επιτροπή. Ποια είναι η σημασία των επικείμενων εσωκομματικών εκλογών;
Τα νέα όργανα που θα εκλεγούν τώρα (Κεντρική Επιτροπή και Πολιτική Γραμματεία) και το φθινόπωρο (Περιφερειακές, Νομαρχιακές Επιτροπές και συντονιστικές των ΟΜ), στο δικό μου το μυαλό δεν θα μοιράσουν αξιώματα στα μέλη τους, ούτε θα τους παρέχουν κόκκινα χαλιά για να περπατήσουν. Όσες και όσοι εκλεγούν θα έχουν βαριές ευθύνες και θα είναι κάτι σαν πολεμιστές μέσα σε χαρακώματα που σφυροκοπούνται αδιάκοπα. Δίνουμε μια άνιση πολιτική μάχη – πιο δύσκολη από αυτήν που δώσαμε την περίοδο Κασσελάκη για να ανακτήσουμε την αξιοπρέπεια της Αριστεράς –και γι’ αυτό κανείς δεν έχει δικαίωμα να λιποτακτήσει.
Πρωταρχικός στόχος του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ για το επόμενο διάστημα είναι η ανανέωση και η ισχυροποίησή του. Έχετε μιλήσει για μια εσωτερική ηθική αξιακή επανάσταση που χρειάζεται το κόμμα, αυτό όμως δεν είναι θέμα συλλογικής απόφασης. Τι θα βοηθούσε σε μια τέτοια διαδικασία;
Καταρχάς θα βοηθούσε, αγαπητή κ. Μπρέγιαννη, να συμφωνούσαμε όλοι ότι αυτό και όχι κάποιο άλλο είναι, κυρίως, το πρόβλημά μας. Ότι όσο στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ απομακρύνονταν από τις αρχές και τις αξίες της Αριστεράς, τόσο το κόμμα παρήκμαζε σταδιακά.
Όταν ένα κόμμα που δεν κυβερνά, υποχωρεί από το 32% σε μονοψήφια δημοσκοπικά ποσοστά, τότε σε εμένα είναι απολύτως σαφές ότι αντιμετωπίζει μια βαθιά αξιακή κρίση. Μια κρίση που για να αντιμετωπιστεί, απαιτείται μια βαθιά ηθική και αξιακή εσωτερική επανάσταση.
Όμως μία αξιακή εσωτερική επανάσταση γίνεται με πράξεις όχι με λόγια. Γι’ αυτό μετά την εκλογή των νέων οργάνων του κόμματος, θα ξεκινήσει μια νέα περίοδος βαριάς ιστορικής ευθύνης για όλες και όλους μας, μηδενός εξαιρουμένου.
Πώς προσδιορίζεται όμως την έννοια της «αξιακής εσωτερικής επανάστασης»; Τι σημαίνει για εσάς;
Αξιακή εσωτερική επανάσταση σημαίνει να ταυτιστούμε ξανά με τις ιστορικές ηθικές αρχές της Αριστεράς. Τη συλλογικότητα, την αλληλεγγύη, την ισότητα, την ανιδιοτέλεια.
Σημαίνει να θυσιάζεσαι εσύ για τον κοινό σκοπό και για το σύνολο κι όχι ο κοινός σκοπός και το σύνολο να θυσιάζονται για εσένα.
Σημαίνει να πάρουμε ως παράδειγμα και να ακολουθήσουμε το πολιτικό ήθος χιλιάδων ανιδιοτελών απλών μελών μας.
Σημαίνει να μην έχουμε απλώς αντίθετες πολιτικές απόψεις από τη δεξιά, αλλά να είμαστε αξιακά διαφορετικοί από αυτήν.
Σημαίνει ελεύθερη βούληση. Όχι στιγματισμός μιας άποψης και ομαδοποιήσεις. Σημαίνει το μέλος να μπορεί να συμφωνεί με μία άποψη χωρίς να στιγματίζεται ότι ανήκει σε κάποια συγκεκριμένη ομάδα.
Σημαίνει εμείς να μην τροφοδοτούμε τους αντιπάλους μας με επιχειρήματα εναντίον μας.
Σημαίνει να μην αναπαράγουμε μια άγονη εσωστρέφεια όπως έγινε, πάλι, πρόσφατα με την κατά τα άλλα απολύτως αυτονόητη για τη νέα εποχή, ηλεκτρονική ψηφοφορία.
Σημαίνει πως κάθε φορά που θα δεχόμαστε μια κριτική από μέλη, από φίλους, από στελέχη, από αντιπάλους ή από δημοσιογράφους, πριν την απορρίψουμε μετά βδελυγμίας, να αναρωτιόμαστε «μήπως κάπου έχουν δίκιο;».
Σημαίνει να εξελιχθούμε σε παραγωγούς νέων πολιτικών, νέων ιδεών, κι όχι να είμαστε απλώς καταναλωτές κοινότοπων προσεγγίσεων.
Τελικά, σημαίνει μία νέα σχέση εμπιστοσύνης με την ελληνική κοινωνία στη βάση μιας νέας αξιακής αξιοπιστίας.
Οι αλλαγές που ψηφίστηκαν στο καταστατικό και τις θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ θα συμβάλλουν στην ανανέωση του κόμματος; Τι άλλο πρέπει να γίνει για να κερδηθεί το στοίχημα;
Κοιτάξτε, προσωπικά πιστεύω ακράδαντα πως ίσως η πιο σημαντική καταστατική αλλαγή που κάναμε για το μέλλον του κόμματος, είναι -σύμφωνα με το νέο περιεχόμενο του άρθρου 11 του καταστατικού- η μεταφορά πλήρους αρμοδιότητας στις ΟΜ και στις ΝΕ να αποφασίζουν αυτές για την εκπόνηση, αλλά και υλοποίηση τοπικών και περιφερειακών σχεδίων δράσης εστιασμένα στα τοπικά προβλήματα και ανάγκες. Αυτή η καταστατική αλλαγή προέκυψε ως αποτέλεσμα των δεκάδων συσκέψεων που κάναμε σε όλη τη χώρα κατά τη διάρκεια του χειμώνα και πιστεύω ότι ανοίγει μια εντελώς νέα προοπτική για τις οργανώσεις μας και συνολικά για το κόμμα.
Η συνεργασία των προοδευτικών δυνάμεων δεν φαίνεται να προκύπτει άμεσα στον πολιτικό ορίζοντα. Ωστόσο παραμένει στρατηγικός στόχος του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, ώστε να υπάρξει προοδευτική διακυβέρνηση. Πέρα από τις συζητήσεις που μπορεί να προκύπτουν για διάφορα κομβικά ζητήματα στο Κοινοβούλιο, υπάρχουν άλλες πρωτοβουλίες ή ενέργειες που πρέπει να δρομολογηθούν;
Καταρχάς, εμείς εκ των πραγμάτων είμαστε υποχρεωμένοι να δώσουμε και καλώς δίνουμε προτεραιότητα στην ισχυροποίηση του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ. Όποια κόμματα μάλιστα πιστεύουν ότι ανήκουν στον προοδευτικό χώρο αλλά νομίζουν ότι δεν τους αφορά η συνολική κρίση του χώρου, γελιούνται. Χωρίς ηθική και αξιακή επανάσταση, ούτε ανασύνθεση του ευρύτερου προοδευτικού χώρου υπάρχει, ούτε ήττα της ΝΔ και κυβερνητική αλλαγή. Με άλλα λόγια, όποιος πρωτοστατήσει στην ηθική αναγέννηση της Αριστεράς και του προοδευτικού χώρου, αυτός θα ηγηθεί της ιστορικής ενότητας, αυτός θα νικήσει τη ΝΔ.
Οι λεγόμενες διεργασίες για την ανασύνθεση του προοδευτικού χώρου, λοιπόν, είτε θα εισφέρουν στη δημόσια ζωή έναν νέο κώδικα πολιτικής ηθικής και αξιών, είτε – αν μείνουν απλώς στο επίπεδο κάποιων προγραμματικών συμφωνιών – δεν θα απασχολήσουν καν τον ελληνικό λαό.
