Οι πολιτικές - οικονομικές εξελίξεις που η Κύπρος κληροδότησε στην ευρωζώνη, αλλά και στην Ελλάδα ειδικότερα, απασχόλησαν τη χθεσινοβραδινή συντονιστική γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ (η συζήτηση συνεχιζόταν μέχρι το βράδυ).
Τα νέα γεγονότα -εκτιμά το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης- σηματοδοτούν τη μετάβαση σε ένα νέο, περισσότερο αυταρχικό καπιταλιστικό μοντέλο, με ακόμη μεγαλύτερη εκμετάλλευση του κόσμου της εργασίας. Ένα βασικό ερώτημα, όμως, που εδώ απασχόλησε, είναι αν η Αριστερά πρέπει να επιδιώξει εθνική αναδίπλωση ή, αντιθέτως, απάντηση σε μια ευρύτερη, ευρωπαϊκή κλίμακα.
Αναφορικά με την πολιτική συγκυρία η Κουμουνδούρου κατηγορεί την κυβέρνηση ότι επιχειρεί να στήσει το ψευδο-δίπολο "κόμμα ευρώ ή κόμμα δραχμής". Αναπόφευκτα εξάλλου τίθεται το θέμα των συμμαχιών, θέμα στο οποίο η πλειοψηφία απάντησε λέγοντας ότι είναι τέτοια η ένταση της κρίσης ώστε δεν μπορεί (ο ΣΥΡΙΖΑ) να περιοριστεί στο πλαίσιο της ιστορικής Αριστεράς, αντιθέτως επιβάλλεται να απευθυνθεί σε όλες εκείνες τις δυνάμεις, με τις οποίες είναι εφικτή η προγραμματική συμφωνία, πόσο μάλλον που, τη στιγμή αυτή, δεν υπάρχει ανταπόκριση από ΚΚΕ και ΑΝΤΑΡΣΥΑ.
Τοποθετήσεις μελών της Συντονιστικής Γραμματείας
Ενδεικτικά ο Αρ. Μπαλτάς παρατήρησε ότι η ενδιάμεση εβδομάδα ανάμεσα στο "όχι" και το "ναι" της Κύπρου προϊδεάζει για το τι θα αντιμετωπίσει, στην Ελλάδα, η κυβέρνηση της Αριστεράς. Γι' αυτό, κατέληξε, θέλει πραγματική προετοιμασία, που δεν θα τύχει όμως δημόσιας διαβούλευσης. Ο Γ. Μηλιός διαπίστωσε ότι η εσωτερική υποτίμηση (Μνημόνια) απέτυχε ως λύση, δεν συνιστά λύση όμως ούτε και η νομισματική υποτίμηση, ο ανταγωνισμός δηλαδή εθνικών νομισμάτων.
Από τη δική του πλευρά ο Π. Λαφαζάνης ζήτησε προετοιμασία, αν χρειαστεί, για τη μετάβαση στο εθνικό νόμισμα, πρότεινε συμπαράταξη με το ΑΚΕΛ και είπε χαρακτηριστικά ότι ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να γίνει απρόβλεπτος και πάλι, φέρνοντας το παράδειγμα του Μπ. Γκρίλο. Ενώ και ο Αλ. Καλύβης ζήτησε να ανοίξει η συζήτηση για το μέλλον της Ευρωζώνης και -γιατί όχι;- για την ανατροπή της. Στην ανάγκη αναζήτησης αντισυστημικών συμμαχιών επέμεινε ο Αντ. Νταβανέλος, προσθέτοντας ότι από την Κύπρο πρέπει να βγει το συμπέρασμα ότι το "όχι" στη λιτότητα μπορεί να συνεπάγεται ακόμη και "όχι" στο ευρώ -και αυτό να ειπωθεί στους πολίτες, και όχι σε κλειστά δωμάτια.
Ο Χρ. Παπαδόπουλος συμπέρανε για την κυπριακή οικονομική κρίση ότι ανοίγει μια καινούργια σελίδα στο σύστημα διαχείρισης της καπιταλιστικής κρίσης στην Ευρώπη, με ένα συνολικά διαφορετικό παράδειγμα από τα μέχρι τούδε σχέδια διάσωσης των ευάλωτων οικονομιών του ευρωπαϊκού Νότου. Ευρωπαϊκή λύση, όχι εθνική αναδίπλωση και καμία θυσία για το ευρώ ήταν το τρίπτυχο του Π. Λάμπρου. Ο Κ. Αθανασίου υπογράμμισε, μιλώντας για το κυπριακό κραχ, την ανάγκη να αναδειχθούν περισσότερο τα ταξικά χαρακτηριστικά του ΣΥΡΙΖΑ, σε αντιδιαστολή με άλλες απόψεις που θέλουν π.χ. την επαναφορά του ενιαίου αμυντικού δόγματος.
Ο Γ. Μπαλάφας αναρωτήθηκε, τέλος, αν πρέπει να σπεύσει το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης να αλλάξει τις θέσεις του προτού ακόμη κάτσει ο κυπριακός... κουρνιαχτός και εξέφρασε τη θέση ότι, ναι, μια κυβέρνηση με νωπή λαϊκή εντολή και με το πρόγραμμα που είχε ο ΣΥΡΙΖΑ στις προηγούμενες εκλογές μπορεί να διαπραγματευθεί με την Ευρωζώνη.
Τα παραπάνω θέματα θα συζητηθούν ασφαλώς στην επικείμενη Κεντρική Επιτροπή του κόμματος (13 και 14 Απριλίου), ενόψει και του ιδρυτικού συνεδρίου, στις αρχές Ιουλίου (εκτός συγκλονιστικού απροόπτου). Οι θέσεις και το καταστατικό του νέου κόμματος αναμένεται, τέλος, να είναι έτοιμα λίγο πριν από το Πάσχα.
