Του Γιάννη Σχίζα
Εκτός από εραστής της Δουκίσσης της Πλακεντίας, ο Νταβέλης υπήρξε διακεκριμένος ληστής στην Αττική... Υπάρχει μία τουλάχιστον σπηλιά στην Πεντέλη που φέρει το όνομά του και εθεωρείτο κρησφύγετό του, ενώ με το όνομά του σχετίζονται επίσης σπηλιές ή υπόγειες στοές στην περιοχή του Υμηττού, που υποθετικά συνέδεαν το βουνό με το επίσημο κέντρο ληστρικών επιχειρήσεων...
Ο Νταβέλης συνέδεσε το όνομά του με επιτυχημένες ληστρικές «μπίζνες», σήμερα, όμως είναι βέβαιο πως, εάν ζούσε, αντί της ακτινοβολίας του ευσταλούς εραστή γαλαζοαίματης, ή του διαπρεπούς κακοποιού, θα προτιμούσε αυτή του ιδιοκτήτη οικοπέδου με φωτοβολταϊκά επί δασικού χώρου...
Για να γίνω απολύτως συγκεκριμένος: Όταν μια δασική έκταση 3.500 στρεμμάτων στο Πεντελικό Όρος περιμένει απλώς την αναδάσωσή της, σύμφωνα με απόφαση που πάρθηκε πάνω στη «βράση» των πυρκαγιών του 2009, προφανώς «δεν αποδίδει» -πέρα από την αφανή εισφορά αυτής της ίδιας και κάθε δασικής έκτασης, σε ποιότητα ζωής. Έλα όμως που, σύμφωνα με ανακοίνωση της «Αττικής Συνεργασίας - Όχι στο Μνημόνιο», το fast track γίνεται faster και εν τέλει... fasterότερο, πράγμα το οποίο συνεπιφέρει την εξυπηρέτηση παντός αιτήματος από τη συμπαθή τάξη των Νταβέληδων... ε, συγγνώμη, ήθελα να πω από τη συμπαθή τάξη των επενδυτών...
Η συγκεκριμένη έκταση των 3.500 στρεμμάτων ανήκει στην Εκκλησία και τα προβλήματα που εγείρονται σε αυτήν και ανάλογες περιπτώσεις Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας είναι δύο: Πρώτον, αυτό που αφορά τη χωροθέτησή τους, η οποία δεν μπορεί να γίνεται στο οπουδήποτε, π.χ. πάνω σε γόνιμα εδάφη ή σε περιοχές ειδικής σημασίας για τη φύση και το τοπίο -δοθέντος ότι η Ελλάδα των 132.000 τετρ. χλμ. σε έκταση και των 15.500 χλμ. ακτών, με χωρικά ύδατα τουλάχιστον 90.000 χλμ. τετραγωνικών μιλίων (παρακαλώ!) διαθέτει υπεραφθονία χώρων για την εγκατάσταση ΑΠΕ... Το δεύτερο πρόβλημα που εγείρεται είναι το μέγεθος των ΑΠΕ και το κατά πόσο αυτό αντιστοιχεί στη φέρουσα ικανότητα κάθε συγκεκριμένου χώρου...
Ο χώρος εγκατάστασης μιας χρήσης και το μέγεθός της αποτέλεσαν ιστορικά επίδικα θέματα του οικολογικού κινήματος. Και η επίλυσή τους οδήγησε στην επανεπιβεβαίωση της έννοιας του «μέτρου», ιδιαίτερα στην περίπτωση των υδροηλεκτρικών φραγμάτων, αλλά και άλλων επεμβάσεων στη φύση.
Όμως οι ενεργειακοί επενδυτές δεν ενδιαφέρονται να προσαρμόσουν το προϊόν τους στη φύση και στο τοπίο, αλλά να διεισδύσουν όπου τους παίρνει, έστω και αν διαμορφώνουν δομές απείρου ασχήμιας. Δεν είναι καθόλου παράξενο ότι γνωστός «προαγωγός» της «πράσινης ανάπτυξης» πρότεινε πριν από λίγα χρόνια την εγκατάσταση ανεμογεννητριών στα βουνά του λεκανοπεδίου Αθηνών -για τον εθισμό των πολιτών στη φρανκεσταϊνική παραμόρφωση του τοπίου...
