Η πρώτη έξοδος στις Βρυξέλλες για τον Κυριάκο Μητσοτάκη έχει στην ατζέντα το μεταναστευτικό σε μια συγκυρία δεινή για τη χώρα καθώς η Frontex απειλεί να αποχωρήσει από την Ελλάδα λόγω σοβαρών και επαναλαμβανόμενων παραβιάσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων στις συνοριακές επιχειρήσεις ενώ μεγάλα διεθνή ΜΜΕ, όπως η Le Monde και οι New York Times, σφυροκοπούν τη χώρα για τις απαράδεκτες μεθόδους αντιμετώπισης προσφύγων και μεταναστών με αφορμή και το ναυάγιο στην Πύλο.
Η Σύνοδος Κορυφής γίνεται οκτώ ημέρες μετά τη συνεδρίαση του διοικητικού συμβουλίου της Frontex, στις 20 και 21 Ιουνίου στη Βαρσοβία, κατά την οποία ο επικεφαλής θεμελιωδών δικαιωμάτων της Frontex, Τζόνας Γκρίμχεντεν, συνέστησε την προσωρινή αναστολή των δραστηριοτήτων του οργανισμού στην Ελλάδα.
Να σημειωθεί ότι σύμφωνα με τους επικεφαλής της Frontex, η αναστολή θα μπορούσε να βασίζεται στο άρθρο 46 του κανονισμού λειτουργίας της υπηρεσίας που προβλέπει μέχρι και την αναστολή της δραστηριότητας ή της παρουσίας της ευρωπαϊκής υπηρεσίας σε κράτος μέλος, αν διαπιστωθούν σοβαρές και επαναλαμβανόμενες παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων στις συνοριακές επιχειρήσεις.
Επισημαίνεται ότι ηχηρή παρέμβαση έκανε χθες Τετάρτη (28/6) και το ελληνικό τμήμα της Διεθνούς Αμνηστίας, υπογραμμίζοντας ότι «είναι συντριπτικά τα στοιχεία για παραβιάσεις στα ελληνικά σύνορα» ενώ σχολιάζοντας δημοσίευμα των NYT που αναφέρει ότι η Frontex εξετάζει το ενδεχόμενο να αποχωρήσει από την χώρα μας, ανέφερε χαρακτηριστικά ότι «έχει ήδη καθυστερήσει».
Στη Σύνοδο Κορυφής (29-30 Ιουνίου), θα γίνει η πρώτη συζήτηση σε επίπεδο ηγετών επί της καταρχήν συμφωνίας των κρατών-μελών (σε επίπεδο υπουργών) για τα 2 βασικά νομοθετήματα του νέου Συμφώνου για τη Μετανάστευση και το Άσυλο και συγκεκριμένα τον υποχρεωτικό Μηχανισμό Αλληλεγγύης, την προστασία των εξωτερικών συνόρων της Ε.Ε., την αποσυμφόρηση στα σύνορα και τις απαραίτητες προσαρμογές στον Κανονισμό του Δουβλίνου στις ανάγκες των χωρών πρώτης υποδοχής, όπως η Ελλάδα.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, σύμφωνα με διαρροές από το Μαξίμου, αναμένεται να επαναλάβει τις βασικές γραμμές της πολιτικής που έχει ακολουθήσει η Ελλάδα, καθώς και την ανάγκη μιας συνολικής και συνεκτικής πολιτικής ώστε να αντιμετωπιστεί ένα πρόβλημα που δεν είναι ελληνικό, αλλά διεθνές.


