Ακούστηκε αυτές τις μέρες από στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ ότι το επόμενο κρίσιμο στοίχημα για το μέλλον του θα είναι οι ευρωεκλογές του Ιουνίου του 2024. Αυτό έχει μια σημαντική δόση αλήθειας όχι μόνο γιατί η καθοδική πορεία του κόμματος, που κορυφώθηκε τώρα, ξεκίνησε ακριβώς πάλι από ευρωεκλογές, εκείνες του 2019, οι οποίες αντιμετωπίστηκαν είτε ως δημοψήφισμα είτε ως αγγαρεία.
Παρά το τεράστιο πλήγμα που υπέστη την Κυριακή ο ΣΥΡΙΖΑ παραμένει το μεγαλύτερο κόμμα της Αριστεράς στην Ευρώπη και θα παραμείνει τέτοιο, ακόμα και αν, όπως ελπίζουν μερικοί, η ισπανική Αριστερά κατορθώσει να φτάσει σε ανάλογα ποσοστά τον ερχόμενο Ιούλιο μέσα από μια διαδικασία συσπείρωσης γύρω από το κόμμα Sumar (Άθροισμα) της Γιολάντα Ντίαθ. Το δεδομένο αυτό προσθέτει στην ελληνική Αριστερά ένα επιπλέον καθήκον σε μια Ευρώπη που «μελανιάζει» όλο και περισσότερο, όπως έδειξαν όχι μόνο τα αποτελέσματα της Κυριακής στην Ελλάδα, αλλά και η εκλογή για πρώτη φορά στη Γερμανία ενός ακροδεξιού στην ηγεσία μιας περιφέρειας της Γερμανίας, εξέλιξη που για κάποιους είναι ανατριχιαστική.
Η σύμπλευση της Κεντροδεξιάς με τους Συντηρητικούς και Μεταρρυθμιστές, όπως εύσχημα αποκαλούνται οι νεοσυντηρητικοί, με πρότυπο τη συνεργασία Μελόνι-Σαλβίνι-Μπερλουσκόνι-Ταγιάνι, είναι μια σκοτεινή προοπτική για την Ευρώπη που ήδη έχει ξεκινήσει να οργανώνεται και να σφυρηλατείται με εντατικούς ρυθμούς. Απέναντί της θα πρέπει τους επόμενους μήνες να υπάρξει μια συντονισμένη απάντηση των προοδευτικών δυνάμεων από όλη την Ευρώπη. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει την πολυτέλεια να φυγομαχήσει, έχοντας μάλιστα οικοδομήσει σχέσεις και με κόμματα πέραν της δικής του ευρωομάδας. Μπορεί να είναι δύσκολο να δημιουργηθεί ένα ρεύμα για μια «άλλη Ευρώπη» όπως εκείνο του 2014, όμως δεν μπορούν οι δημοκρατικές δυνάμεις να παρακολουθούν αμέτοχες τη μοίρα τους σηκώνοντας τα χέρια ψηλά. Ούτε έχει την πολυτέλεια ο ΣΥΡΙΖΑ να αντιμετωπίσει τις ευρωεκλογές με όρους lifestyle και αναζήτησης τηλεπερσόνων.
Θα χρειαστεί άλλη προσέγγιση, προγραμματική, που θα συμβαδίζει με την προαναγγελθείσα ανασυγκρότηση σε πρόσωπα και στρατηγικές. Που θα απαντά στο νεοφιλελεύθερο αφήγημα με όρους που δεν θα καθορίζονται από αυτό. Οι ευρωεκλογές θα είναι, λοιπόν, μια πρόκληση και για το μέλλον του ΣΥΡΙΖΑ και για την πορεία της Ευρώπης. Αρκεί να το αντιληφθούν όλοι εγκαίρως και να τις προσεγγίσουν με τη δέουσα σοβαρότητα και επαγγελματισμό.
