Υπεραμύνεται της δέσμευσης του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. για κατάργηση της Ελάχιστης Βάσης Εισαγωγής στα πανεπιστήμια ο υποψήφιος βουλευτής στην Α΄ Αθήνας Νίκος Φίλης μιλώντας στην ΑΥΓΗ της Κυριακής. Ξεκαθαρίζει ότι δεν θα δημιουργηθεί κανένα πρόβλημα στη διεξαγωγή των εξετάσεων και στο διάβασμα των μαθητών, ενώ, την ίδια ώρα, στηλιτεύει την εκπαιδευτική πολιτική της κυβέρνησης Ν.Δ. και τις σχέσεις που έχει με τα ιδιωτικά κολέγια. Παράλληλα, επισημαίνει ότι στόχος του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. είναι η δημιουργία του σχολείου «της συμπερίληψης, της δημοκρατίας, της ποιότητας και της ισότητας». Μιλά ακόμη για την κοστολόγηση του προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ., το Συμβόλαιο Αλλαγής αλλά και τον διαχωρισμό κράτους και Εκκλησίας. Εν τω μεταξύ, είναι σφόδρα επικριτικός απέναντι στον πρωθυπουργό αναφορικά με τα όσα έλαβαν χώρα στο ντιμπέιτ σχετικά με το σκάνδαλο των υποκλοπών. Τέλος, χαρακτηρίζει «εθνική ανάγκη» την ήττα της κυβέρνησης Μητσοτάκη, εκφράζοντας την πεποίθηση ότι ο ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. θα είναι πρώτο κόμμα στις εκλογές.
Στο επίκεντρο της προεκλογικής αντιπαράθεσης του τελευταίου διαστήματος βρέθηκε το ζήτημα της ΕΒΕ, με την κυβέρνηση να σας κατηγορεί για μπάχαλο, αδιαφορία και πολιτικαντισμό. Είναι εφικτό να υλοποιηθεί ένα τέτοιο σχέδιο ήδη από τον Σεπτέμβριο; Δεν δημιουργείται σύγχυση σε γονείς και μαθητές;
Ο ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. θα τηρήσει τη βασική προγραμματική του -και όχι απλώς προεκλογική- δέσμευση: θα καταργήσει την ΕΒΕ με Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου που είναι έτοιμη και θα κατατεθεί αμέσως μόλις σχηματίσουμε κυβέρνηση. Κανένα πρόβλημα λοιπόν δεν υφίσταται ούτε στη διεξαγωγή των εξετάσεων ούτε στο διάβασμα των παιδιών. Λέτε να στενοχωρηθούν επειδή θα εισαχθούν περισσότερα παιδιά στα πανεπιστήμια; Είναι αυτό «μπάχαλο» ή εκμαυλισμός της νέας γενιάς; Όχι, τέτοια είναι τα προεκλογικά 150άρια του κύριου Μητσοτάκη! Να το ξεκαθαρίσουμε. Σύγχυση, με την έννοια της οργής και του θυμού, προκαλεί η εφαρμογή της ΕΒΕ, όχι η κατάργησή της. Να θυμίσω ότι όταν ψηφίστηκε, το 2021, εν μέσω πανδημίας, «κατάφερε» να συσπειρώσει πάνω από 100.000 υπογράφοντες εναντίον της. Σύγχυση βέβαια θα προκαλέσει η κατάργησή της στους κολεγιάρχες φίλους της κυβέρνησης, γιατί θα μειωθούν η κερδοφορία και η δυνητική πελατεία τους, δημιουργήματα της κυρίας Κεραμέως τα τελευταία δύο χρόνια. Ο ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. θα επαναφέρει με βελτιώσεις το σύστημα εισαγωγής στα πανεπιστήμια που ίσχυσε από το 2010 (Διαμαντοπούλου) μέχρι το 2020 (Κεραμέως). Το διατήρησαν όλες οι κυβερνήσεις και όλοι οι υπουργοί Παιδείας. Τι πιο συναινετικό και δημοκρατικό;
Ποια είναι η κεντρική στόχευση των αλλαγών που προτείνει ο ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. μέσω των προγραμματικών του θέσεων στον χώρο της εκπαίδευσης;
Στόχος μας είναι το σχολείο της συμπερίληψης, της δημοκρατίας, της ποιότητας και της ισότητας. Που θα αποτελεί μια διαρκή κρίσιμη επένδυση σε μια κοινωνία και οικονομία γνώσης. Βαδίζοντας σε ένα άλλο αναπτυξιακό υπόδειγμα, βασισμένο στην παραγωγή προϊόντων υψηλής προστιθέμενης αξίας μέσα από την ανασυγκρότηση της εγχώριας παραγωγικής βάσης. Και όχι στο μοντέλο του τουρισμού, του real estate και του τζόγου, των εισαγωγών και των χαμηλών μισθών που υιοθετεί η Ν.Δ. και εγκυμονεί κρίσεις και χρεοκοπίες. Παλεύουμε για άριστα σχολεία για όλα τα παιδιά και όχι για τα λίγα προνομιούχα. Προειδοποιούμε ότι με την εξαπάτηση της δήθεν ελεύθερης γονεϊκής επιλογής σχολείου η Ν.Δ. βάζει βόμβα στα θεμέλια του δημόσιου σχολείου, που είναι το σχολείο της γειτονιάς. Σ’ αυτήν την κατεύθυνση «μοντάρισε» ολόκληρη την τετραετία τον μηχανισμό της εκπαίδευσης η κυρία Κεραμέως. Με τελικό στόχο την κατηγοριοποίηση των σχολείων σε λίγες εκατοντάδες «άριστα», που θα είναι καλά χρηματοδοτούμενα και επαρκώς στελεχωμένα για τους λίγους. Τα υπόλοιπα θα βρεθούν στον Καιάδα της υποχρηματοδότησης και της υποστελέχωσης. Να απειλούνται ακόμη και με λουκέτο, και οι εκπαιδευτικοί τους με απόλυση. Πρόκειται για εφιαλτική δυστοπία. Αυτό πρέπει να αναδειχθεί και να αποτελέσει ένα από τα βασικά επίδικα των εκλογών.
Εχετε παρουσιάσει στον ελληνικό λαό το λεγόμενο Συμβόλαιο Αλλαγής. Οι πολιτικοί σας αντίπαλοι σας κατηγορούν ότι το πρόγραμμά σας είναι ανεφάρμοστο και πολυδάπανο. Ποια χρηματοδοτικά εργαλεία θα αξιοποιήσετε προκειμένου να υλοποιήσετε τις δεσμεύσεις σας;
Το κόμμα που χρωστά 400 εκατ. ευρώ και που έχει ρίξει δύο φορές τη χώρα στα βράχια της χρεοκοπίας, το κόμμα που μιλούσε για τέταρτο Μνημόνιο είναι εντελώς αναξιόπιστο όταν μιλά για ανεφάρμοστο πρόγραμμα. Όταν η Ν.Δ. δανείζεται (χάρη στο «μαξιλάρι» των 37 δισ. ευρώ που άφησε ο ΣΥΡΙΖΑ) 45 δισ. και εκτοξεύει στα 400 δισ. το χρέος της χώρας, δεν μπορεί να δίνει μαθήματα χρηστής διαχείρισης στον ΣΥΡΙΖΑ, που για πρώτη φορά στην Ιστορία της χώρας άφησε γεμάτα τα ταμεία του κράτους.
Η Ν.Δ. αποτυπώνει στατικά διάφορα μεγέθη του προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. Για παράδειγμα τις αυξήσεις των μισθών, λες και ένα μέρος από αυτούς δεν επιστρέφει με τη μορφή φορολογίας, ασφαλιστικών εισφορών και έμμεσων φόρων λόγω της αυξημένης ζήτησης στα κρατικά ταμεία. Εκείνο που προκαλεί επίσης εντύπωση είναι ότι το κόμμα του «Mένουμε Ευρώπη» αντιμάχεται τον ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. επειδή βάζει ως στόχο τη σύγκλιση των δαπανών Υγείας και Παιδείας με τους μέσους ευρωπαϊκούς όρους. Είμαστε από τους τελευταίους στην Ε.Ε. στις δαπάνες αυτές, 5% του ΑΕΠ για την Υγεία και κάτω από 4% για την Παιδεία, όταν είμαστε πρώτοι στο ΝΑΤΟ στις δαπάνες για υπερεξοπλισμούς με 3,6%. Ο ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ., μαζί με τα άμεσα μέτρα ανακούφισης από την ακρίβεια, την αισχροκέρδεια, τους πλειστηριασμούς και τα κόκκινα δάνεια, θα ξεδιπλώσει το πρόγραμμά του για το αναπτυξιακό κράτος, το οποίο θα αποτελέσει εφαλτήριο για το αναπτυξιακό άλμα που έχει ανάγκη η χώρα σε όλους τους τομείς. Θα σηματοδοτήσει την αλλαγή σελίδας, με το Δημόσιο να ανακτά τον ρόλο του και δημόσια αγαθά (νερό, ΔΕΗ) να επιστρέφουν στο κράτος. Νέο αναπτυξιακό μοντέλο, πράσινη μετάβαση, ψηφιακός μετασχηματισμός, ενδυνάμωση του κοινωνικού κράτους, στεγαστική πολιτική, ξήλωμα όλου του αντεργατικού οπλοστασίου της Ν.Δ., ανασυγκρότηση της Δικαιοσύνης με αναθεώρηση της συνταγματικής διάταξης, ώστε η ηγεσία της Δικαιοσύνης να μην διορίζεται από την εκάστοτε κυβέρνηση, αλλά να εκλέγεται με αυξημένη πλειοψηφία από τη Βουλή: όλα αυτά είναι τομείς άμεσης προτεραιότητας. Εγώ θα πρόσθετα και τον χωρισμό Εκκλησίας-κράτους επιτέλους. Χρειαζόμαστε μεγάλες τομές στο κράτος, στη φορολογία, ώστε με μεγαλύτερους φόρους στον πλούτο να ανατραπεί η σημερινή τραγική σχέση άμεσων-έμμεσων φόρων. Απαιτείται παρέμβαση στον τραπεζικό τομέα για τη διαμόρφωση κρατικού-αναπτυξιακού πυλώνα. Κι ακόμη, διαμόρφωση σύγχρονης γεωργικής, περιβαλλοντικής, χωροταξικής πολιτικής, έμφαση στον Πολιτισμό και στη διεθνή προβολή της χώρας.
Ολα τα παραπάνω, απελευθερωμένοι από τη μέγγενη των Μνημονίων, θα τα εφαρμόσουμε την τετραετία της νέας προοδευτικής-αριστερής διακυβέρνησης. Για τον σκοπό αυτόν θα υπάρξει αναδιάταξη δαπανών και προτεραιοτήτων και βέβαια ανασχεδιασμός του Ταμείου Ανάκαμψης και του ΕΣΠΑ. Επίσης, δραστήρια παρέμβαση της νέας ελληνικής κυβέρνησης στη διαμόρφωση των νέων ευρωπαϊκών πολιτικών, ώστε να ηττηθούν τα «γεράκια» μιας νέας λιτότητας, που επιζητούν σκληρούς κανόνες για τη μετά την πανδημία εποχή. Να έχουμε αναφορά στις μεγάλες κοινωνικές κινητοποιήσεις στη Γαλλία, στη Γερμανία και αλλού, που αναδεικνύουν έναν νέο δημόσιο χώρο κατά των νεοφιλελεύθερων πολιτικών, που επιμένουν και κατά της «οικονομίας του πολέμου», και κατά της ακροδεξιάς υποτροπής.
Εχουν μείνει λίγες ημέρες μέχρι την εκλογική αναμέτρηση της 21ης Μαΐου. Θεωρείτε πως το βράδυ των εκλογών οι δημοσκοπικές μετρήσεις θα πέσουν έξω; Μιας και προς το παρόν φαίνεται πως ο ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. υπολείπεται έναντι της Ν.Δ.
Αν τις τελευταίες ημέρες ο κόσμος της Αριστεράς, σε ταξική πολιτική συμπαράταξη με τα λαϊκά στρώματα και τη νεολαία, πάρει στα χέρια του την υπόθεση της νίκης του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ., η πρωτιά είναι κάτι περισσότερο από πιθανή. Με νέα αφετηρία την καθαρή επικράτηση του Αλέξη Τσίπρα στο ντιμπέιτ. Με τον Μητσοτάκη να απειλείται πλέον καθαρά και με ποινικές ευθύνες τόσο από την Ευρωβουλή αλλά και από τον δυνητικό κυβερνητικό του εταίρο, τον κύριο Ανδρουλάκη. Τίθεται το ερώτημα για ποια κανονικότητα μπορεί να μιλάει ένας βαριά τραυματισμένος πολιτικά και ηθικά πρωθυπουργός. Πώς θα διοικεί τη χώρα όταν αύριο, σαν άλλος Μπερλουσκόνι, Νετανιάχου, Τραμπ και Μπολσονάρου, θα πρέπει να μπαινοβγαίνει στα δικαστικά μέγαρα στην Ελλάδα και στην Ευρώπη για να υπερασπιστεί τον εαυτό του για το σκάνδαλο των υποκλοπών; Ο ίδιος αναγκάστηκε να παραδεχθεί στο ντιμπέιτ ότι είναι σκάνδαλο. Πώς λοιπόν μπορεί να μείνει ατιμώρητο;
Το τελευταίο διάστημα, το κλίμα μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. και ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝ.ΑΛΛ. έχει πολωθεί περαιτέρω. Ποια είναι τα κοινά σημεία στα οποία θα μπορούσαν να υπάρξουν προγραμματικές συγκλίσεις μεταξύ των δύο;
Επιτρέψτε μου να πω ότι μετά το ντιμπέιτ και την ανοιχτή απειλή του κύριου Ανδρουλάκη περί «φυλακής» για τους ενόχους των υποκλοπών, υπάρχει μείζων αλλαγή. Πόσο νομίζει ο κύριος Ανδρουλάκης ότι μπορεί να ισορροπεί ή να κρατάει ίσες αποστάσεις ανάμεσα στον Μητσοτάκη και στον Τσίπρα; Όταν για τον πρώτο λέει ότι μπορεί να του καταλογιστεί βαριά ποινική ευθύνη, ενώ για τον ΣΥΡΙΖΑ ότι… έβαλε διοικητή στο Νοσοκομείο Σαντορίνης «ιδιοκτήτη βουλκανιζατέρ»; Υιοθετώντας ένα άθλιο fake new μάλιστα! Ένα άλλο ενδιαφέρον σημείο του ντιμπέιτ ήταν η πλήρης απομόνωση του Μητσοτάκη και η σύγκλιση σε πολλά σημεία της δημοκρατικής αντιπολίτευσης. Στην οποία έδωσε άμεση υλοποιήσιμη υπόσταση ο Αλέξης Τσίπρας λέγοντας ότι «μόνο η ενότητα μπορεί να σώσει τον λαό». Με αυτό το σύνθημα τις επόμενες ημέρες και στόχο τη «Δικαιοσύνη παντού» καλούμε κάθε μέλος και στέλεχος του κόμματος, κάθε άνθρωπο της ανανεωτικής ριζοσπαστικής Αριστεράς, κάθε δημοκρατικό πολίτη να πάρει στα χέρια του την υπόθεση της ήττας της Δεξιάς, του νεοφιλευθερισμού και της βάναυσης κακοποίησης της Δημοκρατίας.
Είναι πάνδημο αίτημα και εθνική ανάγκη. Πρέπει να φύγουν! Και μπορούμε να τους διώξουμε με εμπιστοσύνη στο πρόγραμμά μας, στις αξίες και στην ιστορικότητα της Αριστεράς. Με προγραμματικές συγκλίσεις, με βάση την εντολή των εκλογών με απλή αναλογική, μπορούμε να ανατρέψουμε το καθεστώς Μητσοτάκη που επιχειρεί να εδραιωθεί με μια νέα τετραετία και να διαμορφώσουμε μια άλλη προοπτική για τον λαό μας. Μόνο με κοινωνική συνοχή μπορεί να υπάρξει πολιτική σταθερότητα. Κάτι που μπορεί να διασφαλίσει μόνο μια προοδευτική κυβέρνηση.
