Κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο υπάρχει η έκθεση των εν Ελλάδι κατακτητών προς τον Γκέμπελς, όπου εξηγούν ότι θα στρατολογήσουν ντόπιους ναζί, κυρίως από τα πελοποννησιακά πόδια, για να μην χυθεί γερμανικό αίμα. Και οι συνεργάτες των ναζί είπαν πως πολεμούν για την πατρίδα. Να τη γλιτώσουν από τους κομμουνιστές.
Κατά τον εμφύλιο, έγιναν Χίτες. “Μάηδες” ήταν το παρακλάδι της νεολαίας τους. Και τότε είπαν, ξανά, πως πολεμούν για την πατρίδα. Ξανά, για να μην την αλώσουν οι κομμουνιστές. Μετά τον εμφύλιο, έγιναν κυριλέ. Από νοικοκυραίοι μέχρι δικαστές κι από αγροτοκαλλιεργητές μέχρι στρατιωτικοί. Μετά έκαναν χούντα, για να γλιτώσουν την πατρίδα - ξανά.
Και σήμερα για την πατρίδα “ματώνουν” οι ναζί, αν τους ρωτήσεις. Το Τάγμα του Αζόφ για την πατρίδα έβαζε φωτιά στο εργατικό κέντρο της Οδησσού το 2014. Κι ο χθεσινός αζοφικός ναζί στη Βουλή, για την πατρίδα πολεμά στο πλευρό της σβάστικας. Παρουσιάστηκε ως Έλληνας, επειδή έχει ανάγκη να συνδεθεί εθνικά με ξένο πόλεμο ο Μητσοτάκης. Αλλά ναζί παραμένει. Έλληνας ναζί.
Σήμερα μάθαμε ότι οι ναζί του Τάγματος του Αζόφ εκτέλεσαν Ρώσους αιχμαλώτους. Κι είναι κι αυτοί οι ανόητοι, οι ανιστόρητοι που επιμένουν πως ο Πούτιν είναι ναζί κι εκείνοι οι επικίνδυνοι της Ακροδεξιάς, οι φιλοευρωπαίοι, που στο πρόσωπο του ναζί, του αζοφικού που διάβρωσε το ελληνικό Κοινοβούλιο, βλέπουν έναν ήρωα της πατρίδας του. Όχι, ο Πούτιν είναι σφαγέας. Ναζί δεν είναι. Δεν θα αλλάξουμε την Ιστορία καταπώς εξυπηρετεί. Κι ο αζοφικός δεν είναι πατριώτης. Είναι ναζί.
Εμένα μου αρέσει η πατρίδα. Άλλωστε, στη συγκεκριμένη που βρισκόμαστε, η Αριστερά ήταν αυτή που πάντα έβγαζε τα κάστανα από τη φωτιά. Με τα αντάρτικα και τα Πολυτεχνεία και τις μάχες της γενιάς της δικής μου, των 30άρηδων. Η δική μας πατρίδα δεν έχει σβάστικες, ούτε ευγονική, ούτε ρατσισμό και τους χωράει όλους. Εκτός από τους φασίστες.
Οπότε, αν θέλουν να μιλήσουμε για πατρίδες, θα μιλήσουμε, αλλά ευθέως. Ποιοι είμαστε εμείς και ποιοι είναι οι εχθροί του τόπου, του κάθε τόπου. Αυτοί που αγαπούν τον πόλεμο και μισούν τους ανθρώπους κι εμείς που παλεύουμε για τη ζωή. Από προχθές υπερασπίζονται έναν ναζί, λοιπόν. Όταν έρθει η κατάλληλη στιγμή να ξεπλύνουν την ντροπή, θα πέσουν από τα σύννεφα. Λυπάμαι, όμως, δεν θα υπάρχει κανένας να τους πιάσει.
