Στην αρχή είχαμε τα αλληλοσυγχαρητήρια μεταξύ των υπουργών ότι όλα γίνονται καλώς. Και ας έρχονταν από όλα τα μέτωπα της φωτιάς καταγγελίες για έλλειψη πυροσβεστικών μέσων, ολιγωρίες και καθυστερήσεις...
Στην αρχή είχαμε από τον Μητσοτάκη και τον Χρυσοχοΐδη δηλώσεις του τύπου ότι τα σχέδιά μας λειτούργησαν υποδειγματικά, οι υπηρεσίες και ο σχεδιασμός το ίδιο. Και ας διαψεύδονταν τις επόμενες ώρες από τις αναζωπυρώσεις και την εκδήλωση νέων πυρκαγιών.
Έλεγε ο Χρυσοχοΐδης μαζί με τον Χαρδαλιά στις 15 Ιουνίου: Έχει γίνει μια καταπληκτική, πρότυπη θα έλεγα, δουλειά όσον αφορά την αντίληψη και την κατανόηση του προβλήματος της δασοπροστασίας στη χώρα μας... Και διατυμπάνιζαν σε όλους τους τόνους τη νέα προσέγγιση με επίκεντρο την πρόληψη και την ετοιμότητα...
Δυστυχώς για τη χώρα δεν ήταν μόνο η φωτιά στη Βαρυμπόμπη και στη βόρεια Αττική και η προηγούμενη στην Αιγιάλεια. Οι πληγές που ακολούθησαν στην Ηλεία, στη Μεσσηνία και σε άλλες περιοχές, με μεγαλύτερη πληγή τον όλεθρο στη βόρεια Εύβοια, κατέδειξαν το ξεχαρβάλωμα του κρατικού μηχανισμού υπό την εποπτεία του επιτελικού κράτους.
Ξαφνικά εξαφανίσθηκαν όλοι οι λαλίστατοι υπουργοί. Έμεινε ο Χαρδαλιάς να δίνει ένα δελτίο συμβάντων. Η ενημέρωση κόπηκε. Ο Μητσοτάκης εμφανίστηκε προστατευμένα και έκανε δύο διαγγέλματα μέχρι χθες, με κύριο στόχο να διαχειριστεί την αγανάκτηση και την κριτική με τις γενικές και αναμενόμενες δηλώσεις περί αστοχιών (ούτε λέξη φυσικά περί υποδειγματικής λειτουργίας) και ευθυνών που θα αποδοθούν. Προφανώς ευθυνών άλλων και όχι δικών του.
Εκείνο που ήταν εξοργιστικό ήταν η μεγαλοπρεπέστατη συγγνώμη για τις αστοχίες, με αδιευκρίνιστο όμως το αν οι αστοχίες ήταν αποτέλεσμα αστοχίας υλικού ή κάτι άλλου... Τα άλλα περί άμεσων αποζημιώσεων, αναδασώσεων, αντιπλημμυρικών έργων και σαρώματος της γραφειοκρατίας ας μην τα σχολιάσουμε... Θα γίνει μια καταπληκτική και πρωτότυπη δουλειά...
