Στην επικοινωνιακή διαχείριση κρίσεων υπάρχουν κάποιοι κανόνες.
Ένας, ας πούμε, είναι να μην μιλάς αν δεν έχεις πλήρη εικόνα της κατάστασης. Άσχετα με το τι θα πεις.
Δεύτερον, να μην δημιουργείς επ’ ουδενί την εντύπωση πως πας να ρίξεις τις ευθύνες αλλού.
Τρίτον, να είσαι ανοιχτός στην ενημέρωση του κόσμου και των μέσων. Γιατί αν εξαφανιστείς, θα προκαλέσεις θυμό.
Ας δούμε τι έγινε εδώ. Το πρώτο η κυβέρνηση φάνηκε να το έχει διαβάσει.
Αυτό βγήκε να κάνει την περασμένη Πέμπτη ο Μητσοτάκης στο διάγγελμα. Να δείξει ότι έχει πλήρη εικόνα της κατάστασης.
Γιατί όταν δείχνεις ότι έχεις πλήρη εικόνα της κατάστασης, δημιουργείς την εντύπωση πως την ελέγχεις κιόλας.
Από εκείνο το διάγγελμα Μητσοτάκη έχουν περάσει πέντε μέρες, η Εύβοια καίγεται ακόμα και ο κόσμος φωνάζει πού είναι η Πυροσβεστική.
Το δεύτερο επίσης το είχε διαβάσει η κυβέρνηση. Αλλά δεν το είχε διαβάσει καλά.
Γιατί πίστευαν ότι οτιδήποτε και να συμβεί δεν θα μπορούσε να συγκριθεί με την τραγωδία του 2018. Και άρα αυτή η κυβέρνηση θα μπορούσε πάντοτε να ισχυρίζεται πως είναι πολύ πιο αποτελεσματική από την προηγούμενη.
Όμως η κατάσταση εξελίχθηκε έτσι ώστε οι πολιτικές ευθύνες που παράγει να μην απορροφώνται τόσο εύκολα από τη σύγκριση με παλιότερες τραγωδίες.
Από τη στιγμή που το συνειδητοποίησαν, ήταν μοιραίο να πάνε να το ρίξουν αλλού.
Στην κλιματική αλλαγή, σε οργανωμένο σχέδιο εμπρησμού, στις αντίξοες καιρικές συνθήκες που επικρατούσαν με 2 μποφόρ, στο μίσος και στη χαιρεκακία του ΣΥΡΙΖΑ, κάπου.
Κι όσο περισσότερο το έκαναν τόσο περισσότερο θυμό προκαλούσαν.
Οπότε πάει ο δεύτερος κανόνας.
Στον τρίτο τα έχουν κάνει εντελώς μαντάρα.
Για την ακρίβεια, έκαναν το εξής: τις πρώτες μέρες εξαφάνισαν τον Μητσοτάκη και έβγαλαν μπροστά στον Χρυσοχοΐδη και τον Χαρδαλιά να πουν ότι φυσούσε.
Και ότι το σχέδιό τους για τις εκκενώσεις ήταν τόσο στρατηγικό, που είχαν στείλει και ΜΑΤ.
Μετά, που είδαν ότι πάει για το χειρότερο, εμφάνισαν τον Μητσοτάκη και τον έβαλαν να κάνει διάγγελμα.
Εν τω μεταξύ, εξαφανισμένη όλες αυτές τις μέρες ήταν και η κυβερνητική εκπρόσωπος.
Κι αφού ο κόσμος φωνάζει μια εβδομάδα πού είναι η Πελώνη και απλώνεται το βουητό για Κούβα, βγαίνει και ο Πορτοσάλτε και λέει γιατί σιωπά η κυβέρνηση.
Εννοώντας προφανώς γιατί δεν βγαίνει να αντεπιτεθεί στον ΣΥΡΙΖΑ. Τα χάσταγκ για τον Μητσοτάκη τον ενόχλησαν, όχι οι φωτιές.
Και αυτομάτως η Πελώνη εμφανίζεται και μας την πέφτει ότι λέμε φέικ νιούζ κι ότι είναι στη μάχη, απλώς έχουν αποφασίσει να ενημερώνει ο Χαρδαλιάς.
Ο οποίος Χαρδαλιάς όμως δεν δέχεται ερωτήσεις από δημοσιογράφους.
Άρα μας ενημέρωσε ότι έχουν αποφασίσει να μην δέχονται ερωτήσεις από δημοσιογράφους.
Αλλά την άλλη μέρα βγαίνει ο Μητσοτάκης και δίνει συνέντευξη Τύπου.
Απ’ ό,τι φαίνεται, ο Μητσοτάκης προσέχει πολύ τα επικοινωνιακά, αλλά μόνο για τον εαυτό του.
Οι υπόλοιποι στην κυβέρνηση δεν τον ενδιαφέρουν καν.
Είναι αδιανόητο να βγαίνουν ο Χαρδαλιάς και ο Χρυσοχοΐδης και να λένε άψογοι είμαστε και μπράβο μας την ώρα που οι φωτιές δεν είναι υπό έλεγχο και το ξέρουν.
Και μετά θεριεύει το χάσταγκ στο Τουίτερ και πανικοβάλλονται.
Και βγαίνουν διάφοροι μετακλητοί και εισηγούνται ποινικές διώξεις και σκληρές τιμωρίες. Μέχρι και για αναστολή άρθρων του συντάγματος γράφτηκε.
Ώστε να μην μείνει σε κανέναν η αμφιβολία ότι τρέχουν γύρω - γύρω αλλόφρονες.
