Δεκαετίες πίσω γυρίζει τη χώρα η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και ο νόμος για την Αυτοδιοίκηση έρχεται να επισφραγίσει το γεγονός πως όλοι αυτοί οι νόμοι και οι διατάξεις δεν είναι αποτέλεσμα κάποιας αστοχίας ή κάποιου λάθους, αλλά είναι στοχευμένη επιδίωξη της κυβέρνησης να άρει δημοκρατικά δικαιώματα των πολιτών (όπως το δικαίωμα στη διαμαρτυρία, την αντίδραση, την απεργία) και να συντηρητικοποιήσει την κοινωνία, ώστε να μπορούν οι άριστοι υπηρέτες του κεφαλαίου και των πολυεθνικών να κυβερνούν επί μακρόν, εφαρμόζοντας το δόγμα «του νόμου και της τάξης».
Εκτός από τους νόμους για την Παιδεία -από την Παιδεία ξεκινάει πάντα η συντηρητική στροφή- και το φιάσκο με τη Cisco, όπου εκτός των άλλων εκτέθηκαν στο Διαδίκτυο χιλιάδες παιδιά, είδαμε τον πτωχευτικό νόμο για τα φυσικά πρόσωπα, είδαμε τον «οικολογικό» με την παράδοση δασικών εκτάσεων, ακόμη και περιοχών Natura, προς εκμετάλλευση, είδαμε την εξαγγελία για το κλείσιμο της ΔΕΗ και την παράδοση και της ενέργειας στα μεγάλα συμφέροντα και, βέβαια, τώρα ήρθε η σειρά της Αυτοδιοίκησης.
Η Αυτοδιοίκηση είναι το κατεξοχήν πεδίο άσκησης της δημοκρατίας, αλλά και της βούλησης να μυηθούν οι πολίτες και να φθάσουν στο επίπεδο της αρχαίας έννοιας του «πολίτη». Θα έπρεπε λοιπόν, σαν κράτος, να στηρίξουμε την απλή αναλογική, όπως άλλωστε κάνει όλη η Ευρώπη στην Αυτοδιοίκηση, και να καθορίσουμε αυτοτελείς πόρους και αυξημένα καθήκοντα για τις κοινότητες, κάτι που θα έδινε κίνητρο στους κατοίκους της επαρχίας και ιδιαίτερα τους νέους να ασχοληθούν με τα κοινά και τα προβλήματα του τόπου τους. Αντ’ αυτού, έχουμε έναν νόμο ο οποίος:
- Δίνει στον υποψήφιο που θα συγκεντρώσει το 43% των ψηφισάντων το 60% των συμβούλων.
- Μειώνει τον αριθμό των συμβούλων του Δ.Σ.
- Καταργεί την ανεξάρτητη κάλπη για τις κοινότητες.
- Θεσπίζει το όριο του 3% για την είσοδο των μικρών παρατάξεων στο Δ.Σ.
Προς κατάργηση της απλής αναλογικής
Για να δούμε τι σημαίνει το καθένα από αυτά.
Το 43% αυτών που ψηφίζουν, με συμμετοχή γύρω στο 65%, σημαίνει περίπου 28% του λαού. Δηλαδή, με το ένα τρίτο του λαού θα έχει ο δήμαρχος το 60% των συμβούλων.
Στον δικό μας δήμο, τον Δήμο Εορδαίας, ο αριθμός των δημοτικών συμβούλων θα μειωθεί από 33 σε 27 λόγω του πληθυσμού, που σημαίνει πως ο επόμενος δήμαρχος θα έχει 16 έδρες και η αντιπολίτευση ολόκληρη θα έχει 11 έδρες. Αυτή τη στιγμή η αντιπολίτευση έχει πέντε παρατάξεις, οι οποίες, αν θα πιάσουν το όριο του 3% και θα είναι στο συμβούλιο, θα μοιράζονται τις 11 έδρες.
Ακόμη και απόλυτη σύμπνοια να έχουν οι παρατάξεις αυτές, δεν πρόκειται να περάσουν την άποψή τους. Αυτό δίνει υπεροπλία στον δήμαρχο και είναι βέβαιο πως ούτε ο ίδιος ούτε η παράταξή του θα έχουν διάθεση συνεννόησης και αναζήτησης συμβιβαστικής λύσης. Εδώ έρχονται τα χειρότερα. Το γεγονός ότι η οικονομική επιτροπή έχει αναβαθμιστεί, έχει γίνει αναθέτουσα αρχή, σε συνδυασμό με την αύξηση των χρηματικών ορίων στις απευθείας αναθέσεις (μέχρι τις 60.000 ευρώ), σημαίνει πως παρακάμπτεται ο ρόλος του δημοτικού συμβουλίου και η εννεαμελής οικονομική επιτροπή, στην οποία πάλι θα έχει παντοδυναμία ο δήμαρχος, θα αποφασίζει για τις απευθείας αναθέσεις, οι οποίες μ’ αυτόν τον τρόπο θα δημιουργήσουν ένα καινούριο πελατειακό σύστημα, προς όφελος μόνο του δημάρχου.
Ιδιαίτερα σημαντική αλλαγή που φέρνει ο «νέος» νόμος είναι η κατάργηση των κοινοτήτων στις έδρες των μεγάλων δήμων (Αττική) και η αλλαγή στον τρόπο εκλογής των κοινοτικών συμβούλων. Εδώ πρέπει να επισημανθεί πως θα εκλέγονται πρόεδροι των κοινοτήτων άνθρωποι που θα τύχει να προσκολληθούν στο ψηφοδέλτιο του δημάρχου χωρίς να έχουν συγκεντρώσει την πλειοψηφία και μάλιστα θα έχουν και το 60% των συμβούλων της κοινότητάς τους. Θα φθάσουμε δηλαδή ο δήμαρχος και οι συν αυτώ να ελέγχουν και όλες τις κοινότητες του δήμου τους, ασχέτως αν θα πλειοψηφήσει εκεί η παράταξή τους.
Το ερώτημα που γεννάται λοιπόν είναι: Γιατί η κυβέρνηση βάλθηκε να αλλάξει το σύστημα της απλής αναλογικής; Ένα σύστημα που δεν εφαρμόστηκε, γιατί με τα νομοθετήματα Θεοδωρικάκου, από τον Αύγουστο του '19, στην ουσία καταργήθηκε; Γιατί ένα σύστημα που προάγει τη συνεργασία και τη σύνθεση απόψεων δεν επιλέγεται από την κυβέρνηση ενός σύγχρονου, υποτίθεται, ευρωπαϊκού κράτους;
Γιατί, απλούστατα, η Νέα Δημοκρατία ούτε στην κουλτούρα της ούτε στο DNA της έχει τη συνεννόηση και τη συνεργασία, αλλά αυτό είναι το λιγότερο. Το χειρότερο είναι πως επειδή ξέρει ότι η πλειονότητα των δημάρχων και περιφερειαρχών ανήκουν στην περιβάλλον της, αποφάσισε να δημιουργήσει ένα νέο πελατειακό σύστημα, που θα οδηγήσει στην εκλογή των δικών της ανθρώπων για πολλά χρόνια.
Το γεγονός αυτό όχι μόνο δεν προάγει τη δημοκρατία, αλλά αποτελεί και θεσμική εκτροπή έναντι της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και του λαού της χώρας.
* Ο Στάθης Κοκκινίδης είναι επικεφαλής της παράταξης του Δήμου Εορδαίας «Με το βλέμμα στο μέλλον».
