Ο νόμος για το Ελληνικό, που υπερψηφίστηκε από τους κυβερνητικούς βουλευτές, του ΚΙΝ.ΑΛΛ. και της αξιωματικής αντιπολίτευσης πλην των συντρόφων Φίλη και Δρίτσα, υπολείπεται, και σκανδαλωδώς μάλιστα, σημαντικά των χειρισμών που είχε κάνει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Προξενεί δε ιδιαίτερη εντύπωση ότι τόσο εντός Βουλής όσο και έξω απ' αυτήν η ηγετική ομάδα του κόμματος δεν αισθάνθηκε την ανάγκη να αναφερθεί στο διακύβευμα και να αναπτύξει πειστική επιχειρηματολογία που να δικαιολογεί τν στάση της και την υπερψήφιση.
Ο νόμος αυτός κατοχυρώνει θεσμικά τα συμφέροντα του επενδυτή αφού πρώτα οι έχοντες τη νομοθετική πρωτοβουλία φρόντισαν να ξηλώσουν τα κεκτημένα της διαπραγμάτευσης Τσίπρα σχεδόν στο σύνολό τους και να μετακυλίσουν το όποιο κόστος λόγω συγγνωστής κωλυσιεργίας στις πλάτες του ελληνικού λαού. Από πουθενά δεν προκύπτει οποιοδήποτε οικονομικό όφελος ή κάποια έστω αναπτυξιακή προοπτική, ενώ η επισφάλεια ως προς την εκτέλεση του έργου φαίνεται να θεωρείται από τους ειδικούς αρκετά μεγάλη. Τούτων δοθέντων, η στάση του ΣΥΡΙΖΑ - Π.Σ. κρίνεται σαφέστατα πλέον κυρίως από άποψη ιδεολογική, πολιτική και στρατηγική. Και βεβαίως στον βαθμό που επηρεάζει και τα φυσιογνωμικά στοιχεία του κόμματος.
Η ομιλία του προέδρου στη Βουλή και η περίεργη αναφορά του στους «νοικοκυραίους» προεξόφλησε την υπερψήφιση του νομοσχεδίου και άφησε να διαφανεί με σαφήνεια μια στροφή του κόμματος, ας μού επιτραπεί, στο πουθενά, σε ό,τι αφορά τα μόνιμα στοιχεία πολιτικής και στρατηγικής αλλά και, όπως προαναφέραμε, της φυσιογνωμίας του. Με άλλα λόγια, είχαμε μια βελούδινη προσπάθεια δημιουργίας τετελεσμένων δίχως καμία προβλεπόμενη εσωκομματική, δημοκρατική, νομιμοποιητική κομματική διαδικασία.
Δεν πρόκειται για λάθος
Είναι ηλίου φαεινότερον ότι δεν πρόκειται για λάθος. Είναι αδύνατον στελέχη και αγωνιστές της Αριστεράς και του αναστήματος της ηγετικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ - Π.Σ. να διέπραξαν τόσο καραμπινάτη αστοχία. Είναι επιλογή! Την οποία οφείλουν να εξηγήσουν από κάθε αριστερή ιδεολογική -πολιτική άποψη και όχι μόνο. Αναλαμβάνοντας ουσιαστικά και τις ευθύνες που αναλογούν στον καθένα ξεχωριστά και σε όλους μαζί.
Οι δίκες προθέσεων και τα κουτσομπολιά από καλοπροαίρετους και κακοπροαίρετους οργιάζουν, όχι όμως παντελώς άδικα. Όχι μόνο και μόνο εξαιτίας της υπερψήφισης του νόμου για το Ελληνικό. Ο κόσμος της Αριστεράς και το 32% του ελληνικού λαού που ψήφισε ΣΥΡΙΖΑ έχει θυμώσει! Αν δεν το βλέπουν και δεν το ακούνε οι τα φαιά της ηγεσίας φορούντες στην Κουμουνδούρου, θα βρεθούν πολύ γρήγορα προ εκπλήξεων. Ο λαός μας δεν έχει ανάγκη και δεν αναζητά καλύτερους κι εντιμότερους απλώς διαχειριστές του συστημικού ζόφου, απαιτεί και ελπίζει σε ριζικές θεσμικές και διαρθρωτικές αλλαγές με προοδευτικό πρόσημο. Αυτό προϋποθέτει ξεκάθαρο αριστερό πολιτικό προγραμματικό λόγο και στρατηγική. Οποιαδήποτε αποτυχία και λάθη σαν αυτά που έχει χρεωθεί ώς τώρα ο ΣΥΡΙΖΑ είτε σαν κυβέρνηση είτε σαν αξιωματική αντιπολίτευση -εύχομαι να κάνω λάθος- φαίνεται να ευνοούν περισσότερο τις πιο αντιδραστικές, ακροδεξιές πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις που καθοδηγεί ο σκληρός πυρήνας της κρατικοδίαιτης μαϊμού μεγαλοαστικής τάξης.
