Η κυρία Βάνα Παπαευαγγέλου. Καθηγήτρια Παιδιατρικής Λοιμωξιολογίας και μέλος της επιτροπής των εμπειρογνωμόνων. Επί λέξει:
«Προφανώς και υπάρχουν θάνατοι εκτός ΜΕΘ. Πάντα υπήρχαν θάνατοι εκτός ΜΕΘ. Είναι πολύ μικρό το ποσοστό των ασθενών που χάνουν τη ζωή τους εκτός ΜΕΘ, πολύ μικρό, νομίζω 20%».
Πάμε λοιπόν να δούμε πόσα προβλήματα έχει αυτή η δήλωση.
Πρώτον. Το 20% δεν είναι «πολύ μικρό» ποσοστό. Είναι ένας στους πέντε.
Όταν έχεις σε μια μέρα 54 νεκρούς, όπως την περασμένη Κυριακή, οι 11 έχουν πεθάνει εκτός ΜΕΘ. Δεν ακούγεται μικρό αυτό το ποσοστό.
Δεύτερον. Εμφανίζεται σαν κάτι φυσιολογικό να πεθαίνουν οι άνθρωποι εκτός ΜΕΘ. Το ζήτημα είναι ότι οι ΜΕΘ είναι 20% λιγότερες από αυτές που χρειάζονται αυτή τη στιγμή.
Και αυτό απαντάει σε όλες τις βλακείες που έχει πει εδώ και έναν χρόνο αυτή η κυβέρνηση, αντί να προσπαθήσει να εξασφαλίσει ΜΕΘ.
Όπως π.χ. ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει 10 εκατομμύρια ΜΕΘ, μία για τον κάθε Έλληνα πολίτη.
Και ότι αυτά είναι πεταμένα λεφτά.
Φυσικά και είναι πεταμένα λεφτά 10 εκατομμύρια ΜΕΘ. Κανείς όμως δεν ζήτησε κάτι τέτοιο.
Να βρουν επαρκείς ΜΕΘ τούς ζήτησαν. Είτε ανοίγοντας και στελεχώνοντας καινούργιες είτε επιτάσσοντας από τον ιδιωτικό τομέα.
Αλλά έναν χρόνο τώρα δεν το έκαναν.
Και δεν το έκαναν γιατί δεν θέλουν να φορτωθούν προσλήψεις και υποδομές που μετά θα τους μείνουν στο ΕΣΥ. Είναι ξεκάθαρο ότι αυτό σκέφτονται.
Και μερικές φορές παρασύρονται και το λένε και στα ίσια. Αυτό σημαίνει «πεταμένα λεφτά».
Τρίτον. Είναι εκτεθειμένοι όλοι αυτοί οι κυβερνητικοί που κατά καιρούς είπαν ότι οι ΜΕΘ είναι επαρκείς και όποιος χρειάστηκε ΜΕΘ βρήκε.
Είπαν αισχρά ψέματα. Οι ΜΕΘ δεν φτάνουν.
Τέταρτον. Εξίσου εξοργιστική με το ότι δεν έκαναν κάτι για να αντιμετωπίσουν το θέμα των ΜΕΘ είναι η γραμμή «έλα μωρέ, κάποιοι θα πεθάνουν και εκτός ΜΕΘ, μεταξύ μας δεν είναι και κανένα μεγάλο θέμα».
Στην πραγματικότητα, είναι. Γιατί κάποιοι από αυτούς τους ανθρώπους θα μπορούσαν να είχαν αντέξει αν είχαν μπει σε ΜΕΘ. Το ποσοστό θνητότητας στις ΜΕΘ είναι 50%.
Αντιθέτως, για το ποσοστό θνητότητας των διασωληνωμένων εκτός ΜΕΘ δεν μιλάει κανείς, όπως θα έχετε προσέξει.
Είναι μεγάλο θέμα για τους συγγενείς που βλέπουν τους ανθρώπους τους να χάνονται διασωληνωμένοι σε απλούς θαλάμους νοσοκομείων, ακόμα και σε διαδρόμους.
Και κυρίως είναι για τους γιατρούς. Γιατί όταν έχεις ένα κρεββάτι ΜΕΘ και δύο διασωληνωμένους ασθενείς, στην ουσία αναγκάζεσαι να διαλέξεις ποιον θα βοηθήσεις να ζήσει και ποιον θα αφήσεις να πεθάνει.
Αυτό ακριβώς είναι το πιο εξοργιστικό από όλα: το εντάξει, δεν έχουμε αρκετές ΜΕΘ αλλά δεν τρέχει και τίποτα.
Το οποίο έκανε τεράστια αίσθηση. Και, φυσικά, τα κανάλια το κάνανε γαργάρα για να μην συζητηθεί περισσότερο.
Η κ. Παπαευαγγέλου επανήλθε καταγγέλλοντας διαστρέβλωση των δηλώσεών της και υπογραμμίζοντας την προσήλωσή της στην ανθρώπινη ζωή.
Αυτό που εννοούσε, διευκρίνισε, ήταν ότι όσοι πεθαίνουν γενικά στα νοσοκομεία, δεν πεθαίνουν όλοι σε ΜΕΘ.
Σωστά, αλλά εδώ δεν μιλάμε γι' αυτό. Μιλάμε για το αν υπάρχουν οι ΜΕΘ που χρειάζονται. Και η απάντηση είναι προφανώς όχι.
Και η λάθος απάντηση είναι εντάξει μωρέ, είναι λίγο λιγότερες, χρειαζόμασταν 20% παραπάνω, αλλά είναι μικρό το ποσοστό. Αυτό ήταν που εξόργισε.
Και εν τω μεταξύ, η κυβέρνηση διακηρύσσει ανοίγματα. Μια χαρά θα πάει αυτό.
