Δεν είμαι οικονομολόγος ούτε γιατρός ούτε πολιτικός. Είμαι εκπαιδευτικός και υπεύθυνο άτομο και πολίτης. Με αυτήν ακριβώς την ιδιότητα γράφω το σχόλιό μου. Τονίζω δε ότι οι θέσεις μου στο θέμα ΔΕΝ πηγάζουν από ΟΙΟΔΗΠΟΤΕ αντιπολιτευτικό κόμμα.
Μπορεί ν’ ακουστούν κάπως απλοϊκές οι σκέψεις μου στους έγκριτους οικονομολόγους, αλλά θα τις εκφράσω και ίσως να μπορέσει κάποιος απ’ αυτούς να μου δώσει ικανοποιητικές εξηγήσεις:
1. Οι ειδήσεις και αγγελίες κοινής ωφέλειας (community announcements) πρέπει να μεταδίδονται ΔΩΡΕΑΝ από τα μαζικά μέσα ενημέρωσης (ΜΜΕ). Πληρώνονται μόνο οι διαφημίσεις, οι ιδιωτικές αγγελίες και εκείνες που αφορούν συλλογικά όργανα, τα οποία όμως αφορούν τα μέλη ή πελάτες τους. Γιατί λοιπόν πληρώθηκαν τα ΜΜΕ (τα υπαρκτά και εκείνα που βρίσκονται σε κάποιο είδος «νάρκης») με 20 εκατομμύρια ευρώ (και στη συνέχεια, νομίζω, με άλλα 2 εκατ.) για κυβερνητικές ανακοινώσεις και μέτρα για την προστασία της υγείας των πολιτών, δηλαδή ανακοινώσεις κοινής ωφέλειας;
Με 20 (22) εκατομμύρια θα υπήρχε ουσιαστική βοήθεια και ωφέλεια για το σύνολο των πολιτών. Θα μπορούσαν να καλυφθούν ανάγκες στην υγεία και στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς (ΜΜΜ), ώστε να μην στριμώχνονται οι επιβάτες και να μεταδίδεται σίγουρα ο θανατηφόρος ιός.
2. Γιατί γίνονται τεράστιες χρηματοδοτήσεις (μερικές χωρίς κανένα αντάλλαγμα, π.χ. αεροπορικών εταιρειών), οι οποίες κυρίως ωφελούν τους ιδιοκτήτες τους και όχι τον πολύπλευρα δοκιμαζόμενο ελληνικό λαό στην πλειονότητά του;
Αν, πάλι, είναι απόλυτα απαραίτητες αυτές οι κρατικές ενισχύσεις, γιατί δεν θα μπορούσαν να είναι έστω κατά 2% μικρότερες, και το μικρό αυτό ποσοστό να δοθεί για την υγεία του συνόλου των πολιτών, που βρίσκεται σε δραματική κατάσταση; Για παράδειγμα, εάν η Aegean έπαιρνε 117,6 εκατ. αντί των 120 και τα 2,4 δίνονταν για δωρεάν τεστ του κορωνοϊού ή μερικά κρεβάτια ΜΕΘ, θα υπήρχε ωφέλεια για τους πολίτες.
3. Στην κρίσιμη αυτή εποχή, που χάνονται συνάνθρωποί μας, που κλείνουν επιχειρήσεις (κυρίως μικρές) και αυξάνεται φυσικά η ανεργία, που άρχισαν να ξαναπεινούν οι πολίτες, γιατί εξακολουθούν να γίνονται σπατάλες είτε στις μετακινήσεις των πολιτικών, είτε για αμφίβολης ανάγκης «στολισμούς», είτε για την αστυνομική προστασία κάθε νυν ή πρώην πολιτικού; Γιατί δεν διατίθενται αυτά τα χρήματα, ή μέρος αυτών, στην παιδεία, στον χωρισμό των τάξεων και σε περισσότερους εκπαιδευτικούς;
Η λύση της τηλεκπαίδευσης κάθε άλλο παρά σωστή ή επιτυχής είναι, κυρίως για τάξεις του Δημοτικού, αλλά με το θέμα αυτό θα ασχοληθώ σε επόμενο σημείωμά μου.
* Η Αγγελική Καμπούρη είναι φιλόλογος-γλωσσολόγος
