Ως Νομάρχης, ΓΓ υπουργείων, υφυπουργός, υπουργός, ακόμη και Επίτροπος, η κα Άννα Διαμαντοπούλου έχει «γοητεύσει» πολλάκις το πανελλήνιο με τις ιδέες και τις προτάσεις της, ριζοσπαστικές μέχρι του σημείου να μην παίρνει κανείς απολυτήριο ελληνικού σχολείου αν δεν μιλάει... αγγλικά. Σήμερα ωστόσο αξίζει να θυμηθεί κανείς τη δήλωση του Μαρτίου του 2019, όταν η ΝΔ ταυτόχρονα κατηγορούσε την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ για προδοσία με την Συμφωνία των Πρεσπών και προσπαθούσε να πείσει ότι είναι μία δύναμη προόδου για την χώρα, ενόψει εκλογών. Τότε, η κα Διαμαντοπούλου (η γεννημένη στην Κοζάνη) έκλεισε το μάτι στον Κ. Μητσοτάκη, δηλώνοντας ότι «πιστεύω στην αυτοδυναμία της Νέας Δημοκρατίας ... θα εξυπηρετούσε και το ΚΙΝΑΛΛ ώστε να αποφύγει τα διλήμματα».
Από ό,τι φαίνεται, παρότι τελικά δεν πήρε θέση υποψήφιας βουλευτή, ευρωβουλευτή, ακόμη και Προέδρου της Δημοκρατίας όπως πιθανολόγησαν τα ΜΜΕ τους επόμενους μήνες, τελικά η αυτοδυναμία της ΝΔ αποδείχθηκε... εξυπηρετική.
Νωρίς την Τρίτη το μεσημέρι, το γραφείο Τύπου του Μαξίμου ανακοίνωσε ότι η Ελλάδα θα διεκδικήσει για πρώτη φορά την ηγεσία του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) και ως επόμενη Γενική Γραμματέα του θα προτείνει την Άννα Διαμαντοπούλου, πρώην Επίτροπο της ΕΕ και υπουργό των κυβερνήσεων Σημίτη, Γ.Παπανδρέου και Παπαδήμου, πρόεδρο σήμερα του Δικτύου για τη Μεταρρύθμιση στην Ελλάδα και την Ευρώπη.
Προηγήθηκε επίσκεψη της κας Διαμαντοπούλου στο Μαξίμου και συνάντηση με τον πρωθυπουργό Κ. Μητσοτάκη, ο οποίος στη συνέχεια έκανε λόγο για μία «υπερκομματική επιλογή, με πολυδιάστατη επιστημονική και κοινωνική διαδρομή. Με διεθνή εμπειρία και αναγνώριση. Αλλά και δράση σε τομείς όπως η Εκπαίδευση, η Απασχόληση, οι νέες Τεχνολογίες και το Περιβάλλον. Ζητήματα, δηλαδή, που ανήκουν στην πρώτη γραμμή ενδιαφέροντος του ΟΟΣΑ για τον 21ο αιώνα». Επιπρόσθετα, θύμισε τις «τολμηρές επιλογές» και τις «καινοτόμες προτάσεις» της, τόσο σε θέματα απασχόλησης και ανάπτυξης όσο και σε θέματα παιδείας.
Η ίδια χαρακτήρισε την διαδικασία ανάδειξης του ΓΓ του ΟΟΣΑ «μια αναμέτρηση ανάμεσα σε κράτη και σημαντικές προσωπικότητες, για ευγενείς και υψηλούς στόχους». Αναφέρθηκε εξάλλου στο γεγονός ότι από τα 37 κράτη-μέλη του ΟΟΣΑ, τα 22 είναι και μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενώ ακόμη τέσσερα είναι ευρωπαϊκά, αποκαλύπτοντας ουσιαστικά και τους λόγους που το Μαξίμου εκτιμά ότι μπορεί η ελληνική υποψηφιότητα να «παίξει» σοβαρά στην διαδικασία. Μία «ευρωπαϊκή» επιλογή πιθανώς είναι ευκολότερη δεδομένου ότι ο νυν γενικός γραμματέας Άνχελ Γκουρία προέρχεται από το Μεξικό και ο προκάτοχός του Καναδός Ντόναλντ Τζόνσον επίσης από την αμερικανική ήπειρο.
Δεύτερη ευκαιρία για φυγή στο εξωτερικό
Η πορεία της Άννας Διαμαντοπούλου μοιάζει με roller coaster που οι περισσότεροι (ή τουλάχιστον οι πιο... αθώοι) αναρωτιούνται πώς απέκτησε τέτοια δυναμική ανόδου. Γεννημένη στην Κοζάνη το 1959, τελείωσε το Λύκειο στη Θεσσαλονίκη και πήρε πτυχίο Πολιτικού Μηχανικού στο ΑΠΘ. Και αμέσως μετά, μόλις 26 χρονών, διορίστηκε Νομάρχης Καστοριάς το 1985, αλλά για... ένα χρόνο. Αυτό, καθώς το 1986 ανέλαβε στις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ πρώτα ΓΓ Κατάρτισης και μετά ΓΓ Νεότητας. Από εκεί ταχύτατα πέρασε στην προεδρία του τότε ΕΟΜΜΕΧ (Ελληνικός Οργανισμός Μικρών-Μεσαίων Επιχειρήσεων και Χειροτεχνίας), από όπου επέστρεψε σε κυβερνητικό πόστο και την ΓΓ Βιομηχανίας με την επιστροφή του ΠΑΣΟΚ και του Ανδρέα Παπανδρέου στην εξουσία το 1993. Η μετάβαση στην «εποχή Σημίτη» την έφερε πλέον στην Βουλή το 1996, εκλεγμένη στην γενέτειρά της και πλέον στο υφυπουργείο Ανάπτυξης για τις ιδιωτικοποιήσεις και την Βιομηχανική Αναδιάρθρωση.
Οι νεότεροι ίσως θεωρούν ήδη τα παραπάνω εντυπωσιακά, αλλά το 1999 η κυβέρνηση Σημίτη την στέλνει στην Κομισιόν όπου αναλαμβάνει Επίτροπος Απασχόλησης και Κοινωνικών Θεμάτων για πέντε χρόνια. Με την λήξη της θητείας της η Α΄ Αθηνών είναι πλέον η προφανής επιλογή για να πολιτευτεί και επανεκλέγεται βουλευτής με το ΠΑΣΟΚ, παρά την ήττα του από την ΝΔ του Κ. Καραμανλή. Αναλαμβάνει τα «σκιώδη» χαρτοφυλάκια αρχικά των Διεθνών Σχέσεων και Άμυνας και στη συνέχεια της Ανάπτυξης και ο ρόλος της στο ΠΑΣΟΚ του Γ. Παπανδρέου πλέον είναι καθοριστικός, ως υπεύθυνη του πολιτικού προγράμματος. Παρότι το 2007 έρχεται μία ακόμη εκλογική ήττα, αναλαμβάνει πολιτική υπεύθυνη Παιδείας ως τις εκλογές του 2009.
Η «τρίτη και φαρμακερή» επιστροφή του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία το 2009 την βρίσκει και πάλι εκλεγμένη στην Α΄ Αθηνών, για να αναλάβει το υπουργείο Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων στην κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου, θέση που διατήρησε για λίγο και στην βραχύβια κυβέρνηση του Λουκά Παπαδήμου, πριν αναλάβει (επίσης για λίγο) το υπουργείο Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας. Ωστόσο, η οργή του κόσμου για όσα συνέβαιναν εν μέσω μνημονίων «έσβησε το άστρο» της και τόσο τον Μάιο όσο και τον Ιούνιο του 2012 δεν εξελέγη.
Δεν το έβαλε ωστόσο κάτω και τα επόμενα χρόνια «φλέρταρε» αρκετές φορές με την ΝΔ, μερικές φορές πολύ... έντονα, τουλάχιστον όπως καταγράφηκε στον Τύπο. Ο πιθανός αραβώνας περιέλαβε κατά καιρούς από απλή συμμετοχή σε κυβερνητικό σχήμα μέχρι και υποψηφιότητα για το ανώτατο πολιτειακό αξίωμα της χώρας. Τελικά, η εικόνα που είχαν επί δεκαετίες σχηματίσει οι οι παλιότεροι και αυτή που γνώρισαν ως μαθητές οι νεότεροι για την Άννα Διαμαντοπούλου, συνέβαλε πιθανώς στο να μην προχωρήσει κανένα από αυτά τα φλερτ.
Αυτό το εμπόδιο, της κακής γνώμης της κοινής γνώμης, φαίνεται ότι προσπαθεί να ξεπεράσει ο Κ. Μητσοτάκης, προτείνοντάς την για ΓΓ του ΟΟΣΑ. Αν τα καταφέρει, θα είναι πολύ μακριά, αν όχι, θα μείνει επίσης -για λίγο καιρό τουλάχιστον- μακριά...
