Τώρα που η Χ.Α. είναι με την πλάτη στον τοίχο, βρήκε και ο Σαμαράς να μας παραστήσει τον αντιφασίστα.
Ας μην του το χαρίσουμε λοιπόν. Για διάφορους λόγους.
Ο πρώτος λόγος είναι ότι η θεωρία των δύο άκρων που περιφέρει ο Σαμαράς δεν είναι αντιφασισμός. Είναι ξέπλυμα του φασισμού.
Για να το πούμε απλά: θεωρία των δύο άκρων είναι όταν «αυτό το φαγητό είναι σκατά».
Είναι προσβλητικό για το φαγητό. Αλλά αναβαθμίζει τα σκατά, υπαινισσόμενο ότι θα μπορούσαν και να τρώγονται.
Έτσι λειτουργεί το ξέπλυμα.
Λίγες ώρες μετά τη δολοφονία του Φύσσα, ο Χρύσανθος ο Λαζαρίδης, το δεξί χέρι του Σαμαρά, είχε σπεύσει να βγει στον ΣΚΑΪ να δώσει τη γραμμή.
Τι είχε πει τότε ο Χρύσανθος; Ότι θα υπάρξουν και άλλοι νεκροί γιατί ο φαύλος κύκλος τροφοδοτείται και από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ υποκινούσε καταλήψεις στα σχολεία και φασαρίες στις Σκουριές και έλεγε για γουναράδικα.
Αυτό είχε να πει για τη δολοφονία του Φύσσα.
Αυτό έκανε προχθές και ο Σαμαράς κλείνοντας το άρθρο του στην “ΕφΣυν” με αναφορά στη Μarfin.
Συμψηφίζοντας τα εγκλήματα της Χ.Α. με ένα έγκλημα που η Αριστερά το έχει καταδικάσει με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο από την πρώτη στιγμή.
Αλλά αυτό είναι το λιγότερο.
Ο Σαμαράς ήξερε ότι η δική του εκλογική βάση και η βάση της Χ.Α. είναι η ίδια δεξαμενή.
Έχουν ακριβώς την ίδια ατζέντα άλλωστε. Αντιμεταναστευτική και εθνοπατριωτική.
Και η δεξαμενή αυτή έβρισκε την εγκληματική δράση της Χ.Α. δικαιολογημένη και με ευγενή κίνητρα.
Γι’ αυτό άφησε τη δράση της στο απυρόβλητο. Δεν πείραξε ούτε τρίχα από τα ξυρισμένα τους κεφάλια.
Και προσπάθησε να την εξουδετερώσει πολιτικά υιοθετώντας επιθετική ακροδεξιά πολιτική, ειδικά στο προσφυγικό.
Χρειαζόταν αυτή την ατζέντα για να συγκρουστεί με την Αριστερά. Αλλά με τη Χ.Α. ήταν από την ίδια μεριά.
Αυτό δημιούργησε ακόμα περισσότερο χώρο στη Χ.Α. Και πολιτικά και επιχειρησιακά.
Η εξαιρετική συνεργασία ΕΛ.ΑΣ. και Χ.Α. έγινε θέμα στα διεθνή ΜΜΕ. Και ήταν πολύτιμη για τη φασιστική συμμορία.
Τα μνημονιακά ΜΜΕ εμφάνιζαν τους χρυσαυγίτες ως ακτιβιστές προστάτες των αδύναμων Ελλήνων.
Και έκαναν υποδείξεις στη Χ.Α. να σοβαρευτεί λίγο.
(Το ίδιο έκαναν ο Καλαβρύτων Αμβρόσιος και ο Νότης Σφακιανάκης. Αλλά δεν θεωρούνται αντιφασίστες.)
Ο Μπαλτάκος είχε στενές επαφές με τον Κασιδιάρη.
Ο Δένδιας κρατούσε δικογραφίες κατά στελεχών της Χ.Α. στο συρτάρι του.
Πότε στράφηκε ο Σαμαράς κατά της Χ.Α.; Όταν η Χ.Α. έδειρε άλλους ακροδεξιούς στον Μελιγαλά, που είναι γήπεδό του.
Εκεί είδε ότι ο ανταγωνισμός με τους φασίστες πάνω στην ακροδεξιά ατζέντα δεν υπήρχε περίπτωση να αποβεί υπέρ του.
Και ταυτόχρονα του προκαλούσε και προβλήματα στον μεσαίο χώρο.
Όταν, μερικές μέρες αργότερα, η Χ.Α. σκότωσε Έλληνα, ο Σαμαράς αποφάσισε ότι μπορούσε να κερδίσει περισσότερα εξουδετερώνοντας δικαστικά τη Χ.Α. και καταλαμβάνοντας τον χώρο της.
Ήξερε άλλωστε ότι αν τους κάλυπτε, ο κόσμος θα του καταλόγιζε συνενοχή.
Η Ν.Δ. του Μητσοτάκη ξαναβρέθηκε με τη Χ.Α. στα συλλαλητήρια για το μακεδονικό και σε διάφορες επιθέσεις εναντίον προσφύγων.
Αντιφασίστες είναι όλοι αυτοί που έβλεπαν στη Χ.Α. μαχαιροβγάλτες, όταν ο Σαμαράς έβλεπε χαμένες ψήφους. Και ο Μητσοτάκης κερδισμένες.
Όχι αντιφασισμό σε εμάς λοιπόν.
