Μία από τις πρώτες κινήσεις της κυβέρνησης είναι το "ξήλωμα" της απλής αναλογικής στην Αυτοδιοίκηση. Ισχυρίζεται ότι θα υπάρξει έλλειψη κυβερνησιμότητας στους δήμους και σπεύδει να την "αποκαταστήσει".
Πριν καν εφαρμοστεί και δοκιμαστεί στην πράξη η απλή αναλογική, φέρνει ένα διοικητικό μοντέλο υποβάθμισης των συμβουλίων και ενίσχυσης του μοντέλου "δημάρχου - αυτοκράτορα". Αδιαφορεί για τις αντιδράσεις της αντιπολίτευσης. Αγνοεί τις καταγγελίες ότι με αυτόν τον τρόπο αντιστρέφει τεχνητά τα αποτελέσματα των τοπικών εκλογών. Επιχειρεί να εμφανίσει ως κανονικότητα το άθλιο καλπονοθευτικό σύστημα που καταργούσε κάθε έννοια αντιπροσώπευσης δίνοντας 60% των συμβούλων στον δήμαρχο, ανεξαρτήτως του ποσοστού που ελάμβανε στον πρώτο γύρο.
Ο ίδιος ο κ. Μητσοτάκης και οι στενοί του συνεργάτες προεκλογικά έδιναν "όρκους πίστης" στη συναίνεση κατηγορώντας σε κάθε ευκαιρία τον ΣΥΡΙΖΑ για πόλωση, ακρότητες, αποκλεισμό συνεννόησης, άρνηση διαλόγου και άλλα. Η απλή αναλογική, που εφαρμόστηκε στις εκλογές του Μαΐου στην Αυτοδιοίκηση, δημιουργεί τις προϋποθέσεις διαμόρφωσης ευρύτερη πλειοψηφιών και συναινέσεων. Μεταφέρει το κέντρο λήψης των αποφάσεων στα Δημοτικά Συμβούλια και στηρίζει προγραμματικές εμφανίσεις. Ευνοεί την καλλιέργεια κουλτούρας συνεργασιών. Δημιουργεί επίσης όρους διαφάνειας και χρηστής διαχείρισης. Δεν είναι το τέλειο σύστημα, είναι όμως καλύτερο, δημοκρατικότερο και πιο δίκαιο από το προηγούμενο.
Γιατί τώρα, μετά τις εκλογές, η κυβέρνηση της Ν.Δ. με ταχύτατες διαδικασίες προχωρά στο "ξήλωμα" της απλής αναλογικής και την κατάργηση της εκφρασμένης βούλησης των πολιτών, όπως εκφράστηκε με τα αποτελέσματα των πρόσφατων αυτοδιοικητικών εκλογών; Η "συναίνεση" εξαντλήθηκε προεκλογικά; Στέρεψε με την κατάληψη της εξουσίας; Είναι δυνατόν, οι κήρυκες της "συναίνεσης" να μην εμπιστεύονται την ικανότητα συνεννόησης στις τοπικές κοινωνίες; Είναι δυνατόν στο όνομα της διευκόλυνσης της κυβερνησιμότητας, να παραχαράσσουν τη βούληση των πολιτών και να στηρίζουν εμμέσως πλην σαφώς τον απολυταρχισμό και τον πολιτικό αυταρχισμό; Είναι δυνατόν ένας συνδυασμός που πήρε 20% ή 25% στον πρώτο γύρο και ο επικεφαλής του εκλέχτηκε στον δεύτερο γύρο να επιβάλει το πρόγραμμά του στο 80% ή το 75% των πολιτών;
Η απύθμενη πολιτική υποκρισία της Ν.Δ. δεν έχει πάτο. Αν πράγματι επιθυμούσε να διορθώσει "δυσλειτουργίες" της απλής αναλογικής ή να βελτιώσει καταστάσεις, θα λειτουργούσε διαφορετικά. Δεν θα αφαιρούσε αρμοδιότητες από τα δημοτικά και περιφερειακά συμβούλια, υπέρ του δημάρχου και του περιφερειάρχη, δεν θα προωθούσε ένα συγκεντρωτικό μοντέλο, δεν θα προβοκάριζε, πριν καν δοκιμαστεί, την απλή αναλογική υψώνοντας κομματικά τείχη στη δημιουργία συναινέσεων στις τοπικές κοινωνίες, δεν, δεν, δεν...
Πώς, μετά από αυτά, να δώσει κάποιος βάση στις διακηρύξεις του υπουργού Εσωτερικών Τ. Θεοδωρικάκου ότι επιθυμεί η ψήφος των αποδήμων να εγκριθεί και από τους 300 στη Βουλή;
