Στις 10 Ιανουαρίου ο Κυρ. Μητσοτάκης κλείνει έναν χρόνο από την εκλογή του ως πρόεδρος της ΝΔ. Σε αυτούς τους 12 μήνες, το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης άλλαξε άρδην εικόνα, υιοθετώντας ταχύτατα μια εξαιρετικά σκληρή και πρωτόγνωρα επιθετική (για αστικό κόμμα) στάση απέναντι στην “κυβέρνηση της χώρας”, εν μέσω μάλιστα δύο πολύ δύσκολων διαπραγματεύσεων, για την πρώτη αξιολόγηση και για τη δεύτερη, που δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμη.
Η Ν.Δ. ισορροπεί ανάμεσα σε πολύ λεπτά όρια, καθώς από τη μία ζητάει εκλογές “τώρα”, με το επιχείρημα ότι “πρέπει να σταματήσει η κατηφόρα της χώρας”, και από την άλλη, την ώρα που η κυβέρνηση προσπαθεί να αποκρούσει σκληρές απαιτήσεις των δανειστών, η αξιωματική αντιπολίτευση δεν παραμερίζει τις πολιτικές διαφορές για να μιλήσει -έστω και παροδικά- εν ονόματι του εθνικού συμφέροντος. Δηλαδή να “βάλει πλάτη” ώστε να μην περάσουν σκληρά μέτρα, όπως καταγγέλλει κατόπιν εορτής. Η αντιπολιτευτική τακτική της Ν.Δ. σε μείζονες περιστάσεις, αποδυναμώνει την εθνική γραμμή και θέτει σε κίνδυνο την επιτυχία της, ούτως ή άλλως, δύσκολης εθνικής προσπάθειας.
Η στάση αυτή της ηγεσίας της Ν.Δ. αντικατοπτρίζει την πάση θυσία και την εδώ και τώρα επιθυμία της για κατάκτηση της εξουσίας, που ξεφεύγει από τα όρια μιας αξιωματικής αντιπολίτευσης που, διαχρονικά, πρέπει να δηλώνει και να εμφανίζεται πάντα έτοιμη και αποφασισμένη να αναλάβει τη διακυβέρνηση. Εάν η αντιπολιτευτική ρητορική της Ν.Δ. επικεντρωνόταν στα πεπραγμένα της κυβέρνησης, θα επρόκειτο για διαφορετική περίπτωση. Ωστόσο, το Μοσχάτο, παράλληλα με αυτό, δεν φροντίζει να αντικρούει τις παράλογες απαιτήσεις των δανειστών, αλλά, αντίθετα, τους τελευταίους μήνες έδειξε να στέλνει μηνύματα “ετοιμότητας” της προς αυτούς. Όταν τα εργασιακά αναδείχτηκαν ως το μείζον ανοιχτό ζήτημα στην εν εξελίξει διαπραγμάτευση για τη δεύτερη αξιολόγηση, ο Κυρ. Μητσοτάκης μίλησε από την Κ.Ο. ομάδα του για “αριστερές ιδεοληψίες”. Το αποκορύφωμα της “διφορούμενης” αυτής τακτικής ήταν το γεγονός ότι καταψήφισε τη “13η σύνταξη”, ενώ θα μπορούσε να την υπερψηφίσει -εφόσον αφορούσε ένα βοήθημα σε ανθρώπους που έχουν ανάγκη- διατηρώντας ταυτόχρονα και την κριτική της. Αντίθετα, σε μια κορυφαία αντιπαράθεση που δημιουργήθηκε μεταξύ Ελλάδας - Σόιμπλε με αφορμή την παροχή της “13ης σύνταξης”, με τον Γερμανό ΥΠΟΙΚ να απαιτεί εις βάρος της χώρας “πάγωμα” των βραχυπρόθεσμων μέτρων για το χρέος που είχαν ήδη αποφασιστεί, η Ν.Δ., καταψηφίζοντας, συντάχθηκε με το αντίστοιχο “όχι” του Β. Σόιμπλε. Μάλιστα, χρησιμοποίησε τα ίδια επιχειρήματα περί διακινδύνευσης στην εφαρμογή του προγράμματος, παρ’ ότι τα χρήματα που δόθηκαν αντλήθηκαν από την υπεραπόδοση των εσόδων, με τον στόχο του πρωτογενούς πλεονάσματος να έχει επιτευχθεί.
Κατόπιν τέτοιων επιλογών, όταν ο Κυρ. Μητσοτάκης αρθρογραφεί (εφ. “Κεφάλαιο”) για τον έναν χρόνο της προεδρίας του στη Ν.Δ., ισχυριζόμενος ότι προτεραιότητά της είναι “τα συμφέροντα και τα όνειρα των πολλών, όλων όσοι αισθάνονται ξεχασμένοι τα χρόνια της κρίσης", επιβεβαιώνει ότι το εν λόγω πολιτικό πρόταγμά του είναι εξαιρετικά ανίσχυρο, αν όχι πλήρως αντιφατικό.
Επιχείρηση τρομοκράτησης των πολιτών
Προκειμένου να ενισχύσει την εικόνα “ετοιμότητας” και “αποφασιστικότητάς” της, παράλληλα με την εικόνα που προσπαθεί να φιλοτεχνήσει περί μιας χώρας που βρίσκεται στα πρόθυρα της διάλυσης “εξαιτίας της κυβέρνησης”, τα κεντρικά στελέχη της Ν.Δ. “προβλέπουν” ότι το 2017 θα είναι έτος πολιτικής αλλαγής.
Ως προς το δεύτερο σκέλος αυτής της τακτικής, το Μοσχάτο έχει θέσει σε πλήρη εφαρμογή μια “επιχείρηση” τρομοκράτησης των πολιτών μέσα από μια διαρκή καθημερινή προσπάθεια περιγραφής ενός εφιαλτικού σκηνικού: Από την υιοθέτηση του πνεύματος που διέπνεε ένα δημοσίευμα του “Guardian” περί απόλυτης διάλυσης της Υγείας επί ΣΥΡΙΖΑ, το οποίο βασίστηκε σε στοιχεία που αφορούσαν τα πεπραγμένα των κυβερνήσεων του 2011-12, μέχρι -και κυρίως- μια προσπάθεια ολοκληρωτικής επίθεσης για τους φόρους, που ωστόσο έχει ψηφίσει και η ίδια η Ν.Δ. όταν ψήφισε τη συμφωνία του 2015.
Παρ’ ότι για να πλήξουν την κυβέρνηση επικαλούνται το δημοσίευμα που βασίστηκε στα στοιχεία των δικών τους κυβερνήσεων, τόσο η Ν.Δ., αλλά και το ΠΑΣΟΚ επαναλαμβάνουν ότι τα χρόνια πριν από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ η κατάσταση στον τομέα ήταν καλύτερη. Ο δε πρώην υπουργός Εργασίας της Ν.Δ. και αρμόδιος τομεάρχης της Γ. Βρούτσης κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι “συνθλίβει τους Έλληνες και βλάπτουν τη χώρα”.
Διαρκείς διαστρεβλώσεις και αλλαγή φρασεολογίας
Προκειμένου να εξυπηρετήσει αυτό τον σχεδιασμό της, η ηγεσία της Ν.Δ. δεν διστάζει ακόμα και να διαστρεβλώνει απροκάλυπτα πολλές φορές επίσημες δηλώσεις ή να προχωρά σε υπερβολικές ερμηνείες, αλλά και να επανέρχεται σε αυτές, παρά τις συνεχείς διαψεύσεις εκ μέρους της κυβέρνησης.
Εσχάτως, και ειδικότερα μετά τη σημαντική πολιτική ήττα που υπέστη στα μάτια των πολιτών εξαιτίας της απόφασής της να καταψηφίσει την παροχή της “13ης σύνταξης”, η Ν.Δ. προσπαθεί να ισορροπήσει ή και να καλύψει την εικόνα συστοίχισής της με απαιτήσεις των δανειστών, αποδίδοντάς τη στην κυβέρνηση. Επιτίθεται δηλαδή με εκφράσεις και όρους που μέχρι πρότινος θα φάνταζαν αδιανόητοι για το κόμμα της Ν.Δ. Έτσι, με αφορμή την επιστολή Τσακαλώτου που επαναλάμβανε τις ήδη ειλημμένες δεσμεύσεις, τη διαστρέβλωση συνόδευσαν με φράσεις όπως “επιστολή υποτέλειας” και τον χαρακτηρισμό “πρόθυμους” για τα κορυφαία στελέχη της κυβέρνησης. Επιπλέον, κάνουν λόγο τώρα για έτος “λιτότητας”. “Το έτος λιτότητας το 2017 θα δοκιμάσει τις αντοχές όλων μας" είπε και ο Άδ. Γεωργιάδης.
Η δύσκολη αποκόλληση από το παρελθόν
Με το άρθρο του για τη συμπλήρωση ενός έτους στο “τιμόνι” της Ν.Δ., ο Κυρ. Μητσοτάκης προσπάθησε να εμφανίσει ένα ανανεωμένο κόμμα, που κομίζει το “νέο”. Έτσι όμως έδειξε και την αγωνία του για την ταύτιση της Ν.Δ. και του ίδιου με το παλιό πολιτικό σύστημα, καθώς συνεχίζει να αποτελεί μεγάλο πλήγμα για το κόμμα.
Μίλησε έτσι για “σημαντικά βήματα” στη λειτουργία της Ν.Δ. και ζήτησε από τους πολίτες να “μας αντιμετωπίσουν χωρίς κάποια αφοριστική προκατάληψη”, δηλώνοντας βέβαιος ότι “θα διαπιστώσουν ότι είμαστε μια παράταξη που αλλάζει, ανανεώνεται, διδάσκεται από τα λάθη της και κοιτάζει μπροστά”. Αναφέρθηκε ακόμη στη “Συμφωνία Αλήθειας” ως “ένα σύγχρονο και πειστικό πολιτικό πρόγραμμα", συνεχίζοντας όμως να μην εξηγεί ποιες θα είναι οι μεταρρυθμίσεις όταν μιλά για “αλλαγές” στο κράτος και στην οικονομία, στα δημόσια σχολεία και πανεπιστήμια, στην Υγεία, την “αξιολόγηση στο Δημόσιο για να γίνει πιο αποτελεσματικό”.
