Εφαλτήριο συνεργασίας και όχι συγκρούσεων θεωρεί τους υδρογονάνθρακες ο Γκεμπράν Μπαζίλ, υπουργός Εξωτερικών του Λιβάνου, ο οποίος βρέθηκε στη Ρόδο για τη Διάσκεψη για την Ασφάλεια και τη Σταθερότητα που διοργάνωσε το υπουργείο Εξωτερικών. Ο επικεφαλής του κόμματος FPM, που συμμετέχει στον κυβερνητικό συνασπισμό, είχε, πριν αναλάβει το χαρτοφυλάκιο των Εξωτερικών, αυτό της Ενέργειας. Ο επικεφαλής της λιβανέζικης διπλωματίας μίλησε στην "Αυγή" για τις προοπτικές των διμερών σχέσεων, αλλά και για το δυσανάλογο βάρος που έχει αναλάβει η χώρα του αναφορικά με το προσφυγικό.
* Ποιες οι προοπτικές διμερούς συνεργασίας ανάμεσα στην Ελλάδα και τον Λίβανο;
Η Ελλάδα και ο Λίβανος μοιράζονται έναν κοινό γεωγραφικό χώρο, ο οποίος απαιτεί να ενισχύσουμε τη σταθερότητα με ευημερία, ασφάλεια και κοινές ανθρώπινες αξίες, τις μόνες που μπορούν να αντιμετωπίσουν τους τρομοκράτες. Είναι πολύ αληθινή η απειλή της τρομοκρατίας. Μπορούμε, λοιπόν, να μετατρέψουμε αυτόν τον κοινό γεωγραφικό χώρο σε έναν χώρο κοινής αντίληψης και αξιών και αυτό μπορεί να γίνει μετρήσιμο μέσω ενεργειακών πρότζεκτ, μέσω του φυσικού αερίου σε υπεράκτιες περιοχές του Λιβάνου, της Ελλάδας και της ανατολικής Μεσογείου και της πράσινης ενέργειας, όλα αυτά μπορούν να μεταφραστούν σε απτά πρότζεκτ.
* Μπορούν οι υδρογονάνθρακες να αποτελέσουν αφετηρία συνεργασίας και όχι συγκρούσεων;
Βέβαια! Πάντα πιστεύαμε πως οι υδρογονάνθρακες είναι πηγή σταθερότητας και όχι σύγκρουσης και αστάθειας, διότι ο κόσμος μπαίνει στη διαδικασία να σκεφτεί θετικά και καινοτόμα. Αυτή είναι η πραγματική διαμάχη. Εμείς οι Λιβανέζοι -και οι Έλληνες- μοιραζόμαστε τις ίδιες αξίες, τον ίδιο πολιτισμό, θέλουμε να συνεχίσουμε τη ζωή μας και το μέλλον με τα παιδιά μας, ενώ άλλοι θέλουν να μας κρατήσουν πίσω.
* Θα σας πάω στο προσφυγικό. Ο Λίβανος σηκώνει δυσανάλογο βάρος προσφύγων φιλοξενώντας το μεγαλύτερο ποσοστό προσφύγων στο έδαφός του, την ώρα που η Ευρωπαϊκή Ένωση σφυρίζει αδιάφορα. Τι πρέπει να γίνει;
Η Ευρωπαϊκή Ένωση θα έπρεπε να αναλάβει περισσότερες ευθύνες, να μην υποτιμά την ικανότητά της να αντιμετωπίσει την τρομοκρατία, να μην το αφήνει στις υπερδυνάμεις. Η Ε.Ε. είναι η ίδια υπερδύναμη, μπορεί να πάρει τα πράγματα στα χέρια της αντιμετωπίζοντας την τρομοκρατία και με στρατιωτικά μέσα, αλλά και στην ιδεολογική ρίζα της, και θα μας έχουν σύμμαχο. Νομίζω πως θα βιώσουμε πιο εξτρεμιστικές καταστάσεις που θα διαλύσουν την Ε.Ε. όπως την ξέρουμε. Αν πετύχουμε στο μέτωπο της μετριοπάθειας, η ενότητα της Ε.Ε. θα δημιουργήσει και τις βάσεις για μια καλύτερη γειτονία.
