Ο Κυρ. Μητσοτάκης, που φιλοτεχνεί για τον εαυτό του και τη Ν.Δ. “μεταρρυθμιστικό” προφίλ, δεν έχει κρύψει ότι προσδοκά σε διαμόρφωση κοινού “μετώπου” με το ΠΑΣΟΚ και το Ποτάμι κατά της κυβέρνησης. Θέλει να ενισχύσει την πίεση που ασκεί στην κυβέρνηση, συμπληρώνοντάς τη με αυτή των δύο κομμάτων, και, ως αρχηγός του μεγαλύτερου κόμματος εκ των τριών, να εμφανίζεται ότι ηγείται μιας συμπαγούς και διευρυμένης αντιπολιτευτικής ομάδας. Κάτι σαν πρόβα για τις επόμενες εκλογές...
Το “κεντροδεξιό” πρόσωπο που θέλει ο Κυρ. Μητσοτάκης να προσδώσει στο κόμμα του -σε αντίθεση με τον χαρακτήρα που αυτό είχε επί Σαμαρά- είναι αυτό με το οποίο προσπαθεί να απευθυνθεί και να διεισδύσει στον χώρο του Κέντρου, αλλά και στο κομμάτι εκείνο της “Κεντροαριστεράς”, όπως αυτό εκφράζεται από το “εκσυγχρονιστικό-μεταρρυθμιστικό” τμήμα του. Αυτό το τμήμα αφορά τη βάση στην οποία απευθύνονται το ΠΑΣΟΚ και το Ποτάμι.
Crash test η υπόθεση ΕΛΣΤΑΤ - Γεωργίου
Η αμήχανη στάση της ηγεσίας της Ν.Δ. απέναντι στο νευραλγικής σημασίας για την “καραμανλική” πτέρυγα θέμα της υπόθεσης ΕΛΣΤΑΤ - Γεωργίου φαίνεται να συνδέεται με την προσπάθεια του Κυρ. Μητσοτάκη να διατηρεί και να προεκτείνει τις γέφυρες προσέγγισης με το ΠΑΣΟΚ. Έτσι, παρά την έντονη δυσφορία στο εσωτερικό της Ν.Δ. για την αδράνεια της ηγετικής ομάδας να εκδώσει μια ανακοίνωση που θα στηρίζει ευθέως τη διακυβέρνηση του Κ. Καραμανλή στη διαχρονική σύγκρουση με τη διακυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου για το ποιος ευθύνεται για την υπαγωγή της χώρας στα Μνημόνια μέσω “φουσκωμένων” ελλειμμάτων, ο Κυρ. Μητσοτάκης σιώπησε. Η επίσημη (χλιαρή) ανακοίνωση της Συγγρού ήρθε με δύο 24ωρα καθυστέρηση, μοιάζοντας να επιχειρεί περισσότερο να προσφέρει μια στήριξη στον πρώην πρωθυπουργό μέσα από μια ήπια αντιπαράθεση με το ΠΑΣΟΚ, παρά να υποστηρίζει ευθέως την “καραμανλικλή” επιχειρηματολογία για το θέμα της ΕΛΣΤΑΤ.
Ο Γ. Μιχελάκης κατηγόρησε τον Κυρ. Μητσοτάκη ότι έδωσε εντολή να μην εκδοθεί ανακοίνωση. Ο Νικ. Κακλαμάνης έσπευσε να υπερασπιστεί εκ μέρους της Ν.Δ. τον Κ. Καραμανλή, σχολιάζοντας μέσω facebook ότι “Μετά το χαστούκι του Αρείου Πάγου στον περιβόητο κ. Γεωργίου ήρθε η ώρα της μίας και μοναδικής Εξεταστικής Επιτροπής, αυτής για το πώς μπήκαμε στο Μνημόνιο”. Ομοίως, δύο ημέρες μετά -και ενώ η Ν.Δ. συνεχίζει να περιμένει να πέσουν οι τόνοι στο κόμμα με κάποιον αυτόματο τρόπο- η Όλ. Κεφαλογιάννη μίλησε για “σκοτεινή ιστορία, που ζητάει επείγουσες απαντήσεις", είπε ότι "θα πρέπει να δοθούν απαντήσεις για το υπό ποιες προϋποθέσεις η Ελλάδα μπήκε σε αυτή την τραγική περίοδο των Μνημονίων", ότι "δεν είναι θέμα κομματικού ανταγωνισμού" και πως "ουδείς πρέπει να φοβάται την αλήθεια”.
Σε υψηλούς τόνους, ο Ευ. Αντώναρος έγραψε ευθύς εξαρχής ότι περιμένει “αντιδράσεις και σαφή τοποθέτηση από τη Ν.Δ. αλλά και τον πρώην πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά, που κάλυπτε τον εν λόγω κύριο μετά μανίας, αδιαφορώντας για την κυβέρνηση Καραμανλή στην οποία είχε τη μεγάλη και απρόσμενη τύχη να μετάσχει το τελευταίο διάστημα...”. Η αναφορά στον Αντ. Σαμαρά παραπέμπει στην αποδοχή εκ μέρους του (σε άρθρο του στη "WSJ" τον Απρίλιο του 2012, λίγο πριν γίνει πρωθυπουργός στη συγκυβέρνηση με το ΠΑΣΟΚ και τη ΔΗΜ.ΑΡ.) ότι το έλλειμμα του 2009 ήταν στο 15%.
Η ΕΛΣΤΑΤ, “ευκαιρία” για κόντρα μεταξύ ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ.
Από την πλευρά τους, Φ. Γεννηματά - Θ. Θεοχαρόπουλος και Στ. Θεοδωράκης προετοιμάζουν τις διεργασίες για δημιουργία νέου κεντροαριστερού φορέα, διαμηνύοντας ότι η νέα παράταξη οριοθετείται μακριά και απέναντι τόσο από τον ΣΥΡΙΖΑ όσο και από τη ΝΔ.
Προκειμένου να αναστρέψει την εικόνα “ουράς” της Ν.Δ. που δημιούργησε το ΠΑΣΟΚ για τον εαυτό του, η Χαρ. Τρικούπη αξιοποίησε την ευκαιρία των εξελίξεων στην υπόθεση με την ΕΛΣΤΑΤ για να ανοίξει κόντρα με τη Ν.Δ. Ήταν δε τόσο σαφής αυτή η προσπάθειά της, ώστε ύψωσε τους τόνους εμφανώς δυσανάλογα σε σχέση με το σχετικά ήπιο πνεύμα της ανακοίνωσης της ΝΔ προς την οποία απαντούσε. Σε κάθε περίπτωση, αυτή η υπόθεση λειτουργεί ενωτικά μεταξύ της Χαρ. Τρικούπη και του Γ. Παπανδρέου, αφού η υπεράσπιση των πεπραγμένων του ΠΑΣΟΚ ταυτίζεται με την υπεράσπιση της διακυβέρνησης του ίδιου.
Καθοριστική η εσωκομματική παράμετρος στην Κεντροαριστερά
Παρά τον διακηρυγμένο στόχο για τον “διμέτωπο”, υπάρχουν εντός των δύο κομμάτων (ΠΑΣΟΚ και Ποτάμι) εκείνοι που θεωρούν ότι κυβερνητική συνεργασία μετά τις επόμενες εκλογές μπορεί να θεωρείται λογική και αυτονόητη μόνο με τη Ν.Δ. του Κυρ. Μητσοτάκη. Και προς αυτή την κατεύθυνση παρεμβαίνουν, ακόμα και δημόσια.
Στη δε περίπτωση του Ποταμιού, το ίδιο φαίνεται να ισχύει και σε επίπεδο ηγεσίας, αφού ο Στ. Θεοδωράκης -σε αντίθεση με την τακτική της Φ. Γεννηματά να επιτίθεται συχνά και σε ΣΥΡΙΖΑ, και σε Ν.Δ.- ασκεί ελάχιστη, αν όχι μηδαμινή κρητική στο κόμμα του Κυρ. Μητσοτάκη. Άλλωστε δεν είναι στο μακρινό παρελθόν που, μέσω του συνεδρίου της Δράσης, είχε αποφύγει να παραστεί στη Συνδιάσκεψη της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, ώστε να συμμετέχει στο ίδιο πάνελ με τον πρόεδρο της Ν.Δ., και άλλοτε κεντρικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ που πλέον προσπαθούν παρασκηνιακά να επηρεάσουν τις εξελίξεις στην Κεντροαριστερά.
Έως τώρα τουλάχιστον, σε επίπεδο ηγεσιών, το "ρητορικό φλερτ" του Κυρ. Μητσοτάκη προς τη Φ. Γεννηματά και τον Στ. Θεοδωράκη δεν βρίσκει ανταπόκριση. Όμως στην πράξη, τα τρία κόμματα συμβαδίζουν στις αποφάσεις τους σε όλα τα μείζονα πολιτικά ζητήματα που εμπεριέχουν ρητά ή υπόρρητα επιλογή “στρατοπέδου”. Τρανό παράδειγμα, η ψηφοφορία για την απλή αναλογική. Οι εσωκομματικοί λόγοι που φέρεται να οδήγησαν τη Χαρ. Τρικούπη να αλλάξει θέση και να καταψηφίσει τελικά ώστε να αποφύγει την εικόνα δυνάμει συμπόρευσης με τον ΣΥΡΙΖΑ, μπορεί να δικαιολογούν τη στροφή του ΠΑΣΟΚ ως μη ταύτιση με τη Ν.Δ. απαραίτητα, ωστόσο είναι τα ίδια εσωκομματικά δεδομένα που θα αντιμετωπίσει η Φ. Γεννηματά την κρίσιμη ώρα. Και, μέχρι στιγμής στα ζητήματα μείζονος στρατηγικής σημασίας, έχουν γείρει την πλάστιγγα αντικειμενικά προς τη Ν.Δ. και στην ενίσχυση της ατζέντας του Κυρ Μητοτάκη.
Εν όψει της δρομολόγησης του νέου φορέα και της εκλογής αρχηγού, η πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ προσπαθεί να ισορροπεί επαναλαμβάνοντας ότι συζητάει απαρέγκλιτα οικουμενική κυβέρνηση. Με αυτόν τον τρόπο -σε ρητορικό τουλάχιστον επίπεδο- παραμένει σε ίση απόσταση από τους δύο διεκδικητές της εξουσίας. Ωστόσο, σειρά βουλευτών του ΠΑΣΟΚ είναι περισσότερο από διατεθειμένοι να συνεργαστεί η νέα παράταξη με τη Ν.Δ. “κι ας κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ ό,τι θέλει”. Η πίεση θα ενταθεί ανάλογα με τους συσχετισμούς που θα διαμορφωθούν κατά την εκλογή αρχηγού του νέου κεντροαριστερού φορέα ανάμεσα σε ΠΑΣΟΚ και Ποτάμι. Εάν ο Στ. Θεοδωράκης συμμετάσχει ενισχυμένα στο σχήμα εφόσον έχει λάβει κάποιο ικανοποιητικό ποσοστό (σ.σ.: πόσο μάλλον εάν εκλεγεί αρχηγός), τότε τα δεδομένα λειτουργούν ακόμα εντονότερα προς όφελος της κεντροδεξιάς πορείας της επιδιωκόμενης νέας Κεντροαριστεράς.
Πιέζει και το “εκσυγχρονιστικό” μπλοκ
Στην ίδια κατεύθυνση θα είναι και η πίεση προς την ηγεσία του νέου φορέα από τα βασικά στελέχη του “εκσυγχρονιστικού” μπλοκ, που, ιδιαίτερα μετά την παταγώδη αποτυχία του εγχειρήματος των “58” και κατόπιν της “Ελιάς”, παραμένουν ανενεργά στις κεντρικές διαδικασίες, αλλά ενεργά στις παρασκηνιακές.
Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα του δείπνου μεταξύ των Κ. Σημίτη, Θ. Πάγκαλου, Άν. Διαμαντοπούλου, Μιχ. Χρυσοχοΐδη, Γ. Φλωρίδη, Τ. Γιαννίτση και Γ. Στουρνάρα, στον οποίο πρότειναν να αναλάβει τα ηνία της προσπάθειας. Όλα τα έξι προαναφερθέντα ιστορικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ -με εξαίρεση ίσως τον Μιχ. Χρυσοχοΐδη- έχουν τοποθετηθεί διεξοδικά ή λιγότερο άμεσα υπέρ της συμπόρευσης της νέας παράταξης που πρέπει να εκφράσει το Κέντρο με τη Ν.Δ.
