«So far, so good» θα μπορούσαν να πουν, σχετικώς ανακουφισμένοι, οι αγγλοτραφείς κυβερνητικοί που έχουν αναλάβει στους ώμους τους το βάρος της έκδοσης νόμιμων αδειών για τους τηλεοπτικούς σταθμούς. Ένα εγχείρημα αυτονόητο για μια αστική Δημοκρατία, όμως, όπως διαπίστωσε ακόμα και το ΔΝΤ, «η Ελλάδα είναι μια ξεχωριστή περίπτωση» και πολύ συχνά για το «αυτονόητο» δίνονται επικές μάχες.
Τόσο υπουργός Επικρατείας Νίκος Παππάς, όσο και ο γενικός γραμματέας Ενημέρωσης και Επικοινωνίας Λευτέρης Κρέτσος δεν μπορεί παρά να είναι ικανοποιημένοι με τη μέχρι τώρα πορεία του διαγωνισμού -ο οποίος προχωρά σύμφωνα με τον αρχικό σχεδιασμό-, παρά το βάρος και το αίσθημα ευθύνης για την επιτυχή ολοκλήρωσή του, η οποία τοποθετείται στα τέλη Αυγούστου.
Μέχρι στιγμής, η μεθόδευση των τηλεοπτικών σταθμών, από κοινού με τη Ν.Δ. αλλά και την ελάσσονα αντιπολίτευση, να μπλοκάρουν την αδειοδότηση με κάθε δυνατό τρόπο, έχει πέσει στο κενό, χάρη στην καλή προετοιμασία, νομική και διοικητική, για τον διαγωνισμό. Επιπλέον, και εξίσου σημαντικό, υπάρχει η πολιτική βούλησης της κυβέρνησης, που είναι απαλλαγμένη από δεσμεύσεις και εξαρτήσεις της διαπλοκής και προχωρά τον διαγωνισμό με διαφάνεια και αντικειμενικότητα. Χωρίς να χρειάζεται να κάνει «χάρες» και να κρατάει «ισορροπίες» που θα έφερναν διαφόρων ειδών κωλύματα και εύλογες ενστάσεις. Τι έχουν επιχειρήσει ως τώρα οι ιδιοκτήτες των καναλιών, χέρι- χέρι με τη Ν.Δ.; Πολλά, τα οποία έπεσαν στο κενό:
*** Η πεισματική άρνηση της Ν.Δ. να συναινέσει στην τοποθέτηση μελών του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης, παρά τις επανειλημμένες και συστηματικές προσπάθειες του προέδρου της Βουλής, είχε τελικά αντίθετο από το αναμενόμενο αποτέλεσμα: αντί να μπλοκάρει τη διαδικασία αδειοδότησης, μετέφερε την αρμοδιότητα στα χέρια της διοίκησης, η οποία, με αποτελεσματικότητα και χωρίς χρονοτριβή, έβαλε μπροστά τις υπηρεσίες.
*** Η προσπάθεια «πολιτικοποίησης» που επιχειρήθηκε πριν από ένα δίμηνο από ευρωβουλευτές της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ (Μ. Σπυράκη, Ε. Καϊλή), ώστε να δημιουργηθεί η εντύπωση στην Ευρώπη ότι η κυβέρνηση περιορίζει την ελευθεροτυπία και τον πλουραλισμό, μάλιστα κατά τον τρόπο που επιχειρείται σε καθεστώτα όπως της Ουγγαρίας και της Πολωνίας, έπεσε στο κενό. Οι παρεμβάσεις δεν είχαν την αναμενόμενη απήχηση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ούτε στις κυβερνήσεις των κρατών - μελών.
*** Προσφυγές και ερωτήματα που ετέθησαν στον αρμόδιο Ευρωπαίο επίτροπο περί «εναρμόνισης» της διαδικασίας και της νομοθεσίας στην Ελλάδα με κάποια ευρωπαϊκή Οδηγία, ή κάποιον ευρωπαϊκό μέσο όρο πήραν σε όλους τους τόνους την απάντηση που θα όφειλαν να γνωρίζουν: ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν έχει λόγο σε αυτό τον τομέα και ότι κάθε χώρα καθορίζει τα του οίκου της, αρκεί να τηρούνται οι γενικότεροι κανόνες περί ελεύθερου ανταγωνισμού, ανθρωπίνων δικαιωμάτων κ.λπ. Άρα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν έχει καμία δουλειά να μπλεχτεί εκεί που δεν της πέφτει λόγος.
*** Αυτό όμως που πραγματικά ήταν ένα μεγάλο χαστούκι στους σχεδιασμούς των τηλεοπτικών σταθμών και της Ν.Δ. από δίπλα προς ενίσχυση (σχεδιασμοί που θα μπορούσαν να έχουν τον γενικό τίτλο «Να- μην- αλλάξει- τίποτα») ήταν η απόφαση της Επιτροπής Αναστολών του Συμβουλίου της Επικρατείας που δημοσιεύθηκε την Παρασκευή. Με την απόφαση, που υπογράφει ο πρόεδρος του ΣτΕ Νικόλαος Σακελλαρίου, απορρίπτεται το σύνολο των αιτιάσεων που επικαλούνται τα κανάλια στην προσφυγή τους (Mega, AΝΤ1, Alpha, Star, ΣΚΑΪ και Epsilon) όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται, «για λόγους δημοσίου συμφέροντος, που επιβάλλουν την ταχεία ολοκλήρωση της επίμαχης διαγωνιστικής διαδικασίας». Τα ασφαλιστικά μέτρα των σταθμών εναντίον του Δημοσίου απορρίφθηκαν και ο διαγωνισμός προχωράει κανονικά. Η δικάσιμος επί της ουσίας των προσφυγών, προσδιορίζεται για το φθινόπωρο.
Το Συμβούλιο της Επικρατείας δεν θα μπορούσε να μην εκδώσει μια τέτοια απόφαση, αφού στο παρελθόν με πέντε αποφάσεις του έκρινε ότι η λειτουργία των καναλιών σε καθεστώς «προσωρινής νομιμότητας» είναι «παράνομη και καταχρηστική». Έτσι, στο σκεπτικό του τονίζει την αυθαίρετη και χωρίς άδεια λειτουργία πολλών τηλεοπτικών σταθμών στην Ελλάδα από το 1989 και προσθέτει ότι δεν υπήρχε για μακρά χρονικά διαστήματα καμία νομική κάλυψη για τη λειτουργία των τηλεοπτικών σταθμών και ότι «επιχειρείτο η 'νομιμοποίηση' της λειτουργίας τους με αλλεπάλληλες νομοθετικές διατάξεις επ' αόριστον, σε αντίθεση με τη νομολογία του ΣτΕ».
Το Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο έκανε δεκτά τα επιχειρήματα του Δημοσίου και συγκεκριμένα:
1. Ότι «είναι επιβεβλημένη η χορήγηση αδειών με απλοποίηση και επιτάχυνση των διαδικασιών αδειοδότησης».
2. Η «ανάγκη άμεσης νομοθετικής παρέμβασης» έχει καταστεί «επιτακτική», καθώς από 31 Δεκεμβρίου 2015 έχει λήξει η «πολλάκις παραταθείσα» σχετική προθεσμία (και, άρα, καλώς ανατέθηκε η σχετική αρμοδιότητα στον υπουργό Επικρατείας).
3. Η διενέργεια του διαγωνισμού αποτελεί δέσμευση της χώρας μας στο πλαίσιο της συμφωνίας με τους εταίρους της: με τη Σύμβαση Οικονομικής Ενίσχυσης από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας, η Ελλάδα "ανέλαβε δέσμευση θεσπίσεως διαρθρωτικών δημοσιονομικών μέτρων που θα συμπεριλαμβάνουν, εκτός άλλων, και την 'αναγγελία προκήρυξης δημόσιου διεθνούς διαγωνισμού υποβολής προσφορών για την απόκτηση τηλεοπτικών αδειών και την καταβολή τελών που αφορούν τη χρήση των αντίστοιχων συχνοτήτων'".
