Από τις 10 το πρωί σήμερα είναι σε εξέλιξη η συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ, την οποία άνοιξε με ομιλία του ο πρόεδρος του κόμματος και πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας (στον Πολυχώρο «Αθηναΐς», Καστοριάς 36, στον Βοτανικό). Αποκλειστικό θέμα της συνεδρίασης, οι εξελίξεις στο προσφυγικό -επ' αυτού, λοιπόν, και η εισήγηση της Πολιτικής Γραμματείας, εκτενή αποσπάσματα της οποίας παρουσιάζει η «Αυγή» της Κυριακής. (Στην εισήγηση ως την Παρασκευή το βράδυ δεν είχε συμπεριληφθεί ακόμη η παράγραφος που αφορούσε στις εσωτερικές εξελίξεις, μετά τη σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών).
Σε ένα πρόβλημα που προκαλεί νέες διαχωριστικές γραμμές εντός της κοινωνίας, «ο ΣΥΡΙΖΑ και η Νεολαία του θα συμβάλουν με όλες τους τις δυνάμεις στην ενίσχυση του πρωτοφανούς κινήματος χωρίς κανέναν αποκλεισμό, που δεν περιορίζεται στην αλληλεγγύη, αλλά ταυτόχρονα ανοίγει δρόμους, βάζει αντικειμενικώς τα θεμέλια για μια άλλη κοινωνία», είναι το μήνυμα που καλείται να στείλει η Κ.Ε. στα χιλιάδες, ανά την επικράτεια, μέλη και φίλους του ΣΥΡΙΖΑ. Με δυο λόγια, «η σύγκρουση Αριστεράς - Ακροδεξιάς σε όλες της τις εκφάνσεις, είναι στην παρούσα φάση η μόνη υπαρκτή. Από τη δική μας πλευρά θα κάνουμε ό,τι μπορούμε να βγούμε από αυτή τη μάχη με την κοινωνία όρθια και αλληλέγγυα, με τις ουμανιστικές αξίες κερδισμένες, με την Αριστερά να αποκτά την ιδεολογική ηγεμονία», καλείται να δεσμευτεί η Κ.Ε.
Επιπλέον, η Ελλάδα χαρακτηρίζεται «χώρα εμπροσθοφυλακής» στις προσφυγικές ροές, είναι όμως συγχρόνως μια χώρα που έχει να αντιμετωπίσει μια οικονομική κρίση, η οποία προκάλεσε συνθήκες ανθρωπιστικής κρίσης με απώλεια εισοδήματος, μεγάλη ανεργία, κατάρρευση της παραγωγικής δραστηριότητας, επισημαίνεται στην εισήγηση.
Στη μεγάλη «εικόνα», την ευρωπαϊκή, αντιμέτωπη η ήπειρός μας με την κρίση που δοκιμάζει τις αντοχές της, θα πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι οι λύσεις δεν μπορεί παρά να είναι κοινές ευρωπαϊκές, γιατί το πρόβλημα είναι κοινό ευρωπαϊκό. «Οι πολλές ταχύτητες, οι τεράστιες ανισότητες που δεν αφορούν μόνο τους πρόσφυγες, αλλά και τους ίδιους τους κατοίκους της, συντελούν στη δημιουργία ενός εκρηκτικού μείγματος, που μπορεί να βάλει φωτιά στην όποια ευρωπαϊκή προοπτική», επισημαίνεται χαρακτηριστικά.
Την ίδια στιγμή, ωστόσο, ασκείται κριτική στο σημερινό ευρωπαϊκό οικοδόμημα, υπό την έννοια ότι η προσφυγική κρίση αποτυπώνει την αποτυχία της μεταναστευτικής -προσφυγικής πολιτικής, με την αποτυχία να επεκτείνεται και στους τομείς Κοινής Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφάλειας της Ε.Ε. Συνεπώς, το θέμα του καιρού μας «φέρνει στην επιφάνεια τις μεγάλες πολιτικές συγκρούσεις που διαιρούν την Ευρώπη από τη μία άκρη στην άλλη και την κάθε χώρα ξεχωριστά».
Στο σχέδιο απόφασης αναδεικνύεται επίσης το χρέος της Αριστεράς και των προοδευτικών δυνάμεων της Ευρώπης αφενός να αντιπαλέψουν την περαιτέρω ενίσχυση της αντίληψης για Ευρώπη - φρούριο, κατάργηση της Συνθήκης Σένγκεν και νέων εμποδίων στην είσοδο προσφύγων στην Ε.Ε., αφετέρου να δράσουν άμεσα και συντονισμένα για τη συγκρότηση ενός μαζικού πανευρωπαϊκού, αντιπολεμικού κινήματος αλλά και τη διαμόρφωση και διεκδίκηση ενός οδικού χάρτη ειρήνευσης στη Μέση Ανατολή.
Αριστερά vs ακροδεξιά ατζέντα
Όλα τα παραπάνω αναδεικνύουν και το ιδεολογικο-πολιτικό δίπολο: «Από τη μια πλευρά της όχθης η αναλγησία, η ξενοφοβία, ο ρατσισμός, η βαρβαρότητα και από την άλλη ο ανθρωπισμός, το απλωμένο αλληλέγγυο χέρι, η φιλοξενία. Από τη μια πλευρά οι φράχτες, τα κλειστά σύνορα, η καταστολή, και από την άλλη η δικαιοσύνη, η υπεράσπιση των δικαιωμάτων και των διεθνών συνθηκών, η κατανόηση ότι η προσφυγιά έχει αιτίες, υπάρχει πηγή, που δεν είναι άλλη από τον πόλεμο και την ανάγκη αυτός να πάρει τέλος.
Η ξενοφοβία, ο ρατσισμός, οι φράχτες, η άνοδος των νεοναζί και της λαϊκίστικης ακραίας Δεξιάς δεν πρέπει να εξελιχθεί ως μια πραγματικότητα που θα υποθηκεύει το μέλλον της Ευρώπης», είναι ένα άλλο χαρακτηριστικό απόσπασμα της εισήγησης και προστίθεται:
Η ακροδεξιά ρητορική, η αποδοχή της ακροδεξιάς ατζέντας, αλλά και πρακτικής, από κυβερνήσεις και κόμματα, που υποτίθεται ότι την αντιμάχονται, στην ουσία «τροφοδοτούν πολιτικά και ιδεολογικά τις ναζιστικές οργανώσεις και σκοταδισμό, μας γυρνούν δεκαετίες ή και αιώνες πίσω».
Απέναντι σε αυτά βρίσκονται κυρίως οι δυνάμεις της Αριστεράς, της ριζοσπαστικής οικολογίας και των κοινωνικών κινημάτων που υπερασπίζονται δημοκρατικές αξίες και ιδανικά, που «ορθώνουν τείχη ανθρωπιάς και αλληλεγγύης», που «θέτουν βέτο στη βαναυσότητα και την ξενοφοβία προκειμένου να σταματήσει η επέλαση του σκοταδισμού που κάποιοι πάνε να δημιουργήσουν».
Ν. ΠΑΠ.
