Το Κόκκινο συμπλήρωσε δέκα χρόνια ζωής. Γεννήθηκε τον Φεβρουάριο του 2006 με λιγοστά μέσα, ως ανάγκη, την εποχή εκείνη, μιας αριστερής φωνής που θα βοηθάει την «Αυγή» και την «Εποχή», θα φεύγει από τον στενό πυρήνα και θα απευθύνεται σε όλους τους πολίτες που θέλουν μια διαφορετική οπτική στην ενημέρωση και πέρα από τα όρια των καθεστωτικών ΜΜΕ. Ήταν η εποχή της αφθονίας τότε, μετά τους Ολυμπιακούς και πριν την κατάρρευση της Goldman Sachs, τίποτα δεν προμήνυε τι θα ακολουθήσει για τη χώρα - και την Αριστερά.
Ο Αλαβάνος φώναξε τον Θανάση Καρτερό να αναλάβει. Μαζί με τον Βαγγέλη Βέκιο ξεκίνησαν και μοιράστηκαν, ο Καρτερός το ειδησεογραφικό, ο Βέκιος το μουσικό. Το ειδησεογραφικό ήταν το πιο δύσκολο, δηλαδή ακριβό. Χρειαζόταν καλούς παραγωγούς, αίθουσα σύνταξης, βάρδιες, ετοιμότητα. Ξεκίνησαν με ό,τι υπήρχε διαθέσιμο. Πήραν από την "Αυγή" τον Ανανδρανιστάκη και τον Χερουβείμ. Ο Κυρίτσης έκανε εκπομπή με τον Τσέκερη, δίδυμο από τη στήλη «Κακοήθειες». Ο Αγρολάμπος το πρωί - το μαγκαζίνο τότε από τον Ανδρέα Παπαδόπουλο και τον Νίκο Παπαδημητρίου. Αργότερα και ο Νίκος Φίλης. Ανδρουλιδάκης - Καραγεώργος ακόμα και σήμερα, ο Μάριος Διονέλης στο μεταξύ έφυγε. Η Ευγενία Λουπάκη με δίωρο μαζί με τον Χρυσόστομο Λουκά, πιτσιρικά τότε, όπως και οι άλλοι του ρεπορτάζ, ο Κουκλουμπέρης, ο Ζέρβας, ο Σαββόπουλος, ο Σβέρκος, η Προμπονά, ο Γεράρδης, κι άλλοι, ξεχνάω πολλούς. Λόγω οικονομικής στενότητας, η ενημέρωση τελείωνε στις 3.00 και άρχιζε το μουσικό πρόγραμμα ώς το βράδυ. Ένα κανονικό μουσικό ραδιόφωνο, με παραγωγούς και εξαιρετική μουσική, το έλεγαν όλοι, «πολύ καλή μουσική το Κόκκινο».
Το ραδιόφωνο πήρε άδεια λειτουργίας από το ΕΣΡ το 2010. Σιγά - σιγά, άρχισε να χάνει τον αρχικό ερασιτεχνικό του χαρακτήρα και να οργανώνεται σε πιο επαγγελματική βάση. Μετά από μια σύντομη περίοδο με διευθυντή τον Γιώργο Ανανδρανιστάκη, τον σταθμό ανέλαβε ο Κώστας Αρβανίτης, αρχές του 2013, άρτι απολυθείς από την πρωινή ζώνη της ΕΡΤ.
Είχαν προηγηθεί οι εκλογές του 2012, με τον ΣΥΡΙΖΑ στο 27%, το άστρο του Αλέξη Τσίπρα ανέβαινε. Ο Αρβανίτης οργάνωσε τον σταθμό σε επαγγελματική βάση. Ανέλαβε ο ίδιος την πρωινή ζώνη, ανακάτεψε με επιτυχημένο τρόπο τις εκπομπές, έφερε νέες, έφερε «ένθετα», επέκτεινε την ενημέρωση ώς το απόγευμα, λάνσαρε το ραδιόφωνο «με αριστερή ματιά». Έφερε από τον Πουλικάκο μέχρι τον Μαμαλάκη. Όχι πάντα χωρίς γκρίνιες. Επέκτεινε το ραδιόφωνο με εμβέλεια σε όλη την Ελλάδα, (Θεσσαλονίκη, Πάτρα, Καβάλα, Λαμία, Ρόδο, Ηράκλειο κ.λπ.) με εξαγορές ή συνεργασίες μέσω δικτυώσεων.
Ο ΣΥΡΙΖΑ ανέβαινε, η ακροαματικότητα του 105,5 ανέβαινε, από 1% ξεπέρασε το 4%. Στο δημοψήφισμα, στο πικ, αρχές Ιουλίου, η Focus σταμάτησε να μετράει. Το Κόκκινο είχε γίνει αναφορά για τον κόσμο της Αριστεράς και για τον κόσμο του "Όχι". Στο διάστημα των τελευταίων χρόνων χτίστηκε και ενισχύθηκε το portal stokokkino.gr και σήμερα αποτελεί αναφορά για την ειδησεογραφία, με πρωτογενές περιεχόμενο, με εικονογράφηση, με έκδοση και στα αγγλικά.
Το Κόκκινο βγήκε έξω, στον δρόμο. Οργάνωσε πάρτι στη γειτονιά, στου Ψυρρή, οργάνωσε συναυλίες, δρώμενα, χριστουγεννιάτικες γιορτές, με κάθε ευκαιρία. Έδωσε ζωή και χρώμα στην οδό Σαρρή, στην Αγ. Αναργύρων, στην Πλατεία Ηρώων και στα γύρω μαγαζιά. Ο Αρβανίτης δεν πληρώνει τους καφέδες στου Ψυρρή, τον κερνάνε. Η εξωστρέφεια ξέφυγε πέρα από τη γειτονιά. Το ραδιόφωνο προάγει την πολιτιστική δημιουργία, διοργανώνει μουσικές εκδηλώσεις, από τις Νύχτες Ραδιοφώνου με τον Μάκη Μηλάτο, μέχρι τη μεγάλη συναυλία κρητικής μουσικής τον περασμένο Σεπτέμβριο με τον Γ. Ξυλούρη. Συνεργάζεται με καταξιωμένες θεατρικές σκηνές, αλλά και με νέες πειραματικές προσπάθειες. Οι "χορηγίες επικοινωνίας" είναι ενεργές, με τη διοργάνωση συζητήσεων, εκδηλώσεων και την παρουσίαση σε εκπομπές. Το Κόκκινο μπήκε στον χώρο των εκδόσεων με δικούς του τίτλους, αλλά και ως βασικός υποστηρικτής επιλεγμένων εκδόσεων. Διοργανώνει ιστορικούς περιπάτους στην πόλη, με ξεναγούς ιστορικούς και αρχαιολόγους, με στόχο την ανασύσταση της συλλογικής μνήμης και την ανάδειξη της ιστορίας της πόλης.
Αυτές τις μέρες το Κόκκινο επεκτείνεται στα Χανιά, στην Κρήτη και στην Ορεστιάδα, στον Έβρο. Από άκρου εις άκρον της χώρας. Συνεργάζεται με το Θέατρο Τέχνης και φέρνει «Το θέατρο στο ραδιόφωνο». Συνεργάζεται και με την Ταινιοθήκη στα αφιερώματα στον ουγγρικό και πολωνικό κινηματογράφο. Γιορτάζει τα 10 του χρόνια με ένα ακόμα πάρτι, ένα διήμερο street festival το ερχόμενο Σαββατοκύριακο, στον πεζόδρομο της Αγίων Αναργύρων, με τη συμμετοχή 60 καλλιτεχνών σε τρεις χώρους: stage Jazz, stage World και stage Rock. Μας περιμένει, όλους.
ΑΓΓΕΛΑ ΝΤΑΡΖΑΝΟΥ
