ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ
Αρνείται να παραιτηθεί η Κ. Σαββαΐδου, παρότι αδυνατεί να επιτελέσει τον ρόλο της με πολιτική ανεξαρτησία και θεσμική ακεραιότητα, σύμφωνα με τη θεώρηση της κυβέρνησης, που δείχνει να έχει πάρει τις αποφάσεις της.
Μετά την προθεσμία που ζήτησε και πήρε από τον εισαγγελέα έως την ερχόμενη Δευτέρα, η γ.γ. Δημοσίων Εσόδων προχώρησε χθες σε εξασέλιδη δήλωση, με την οποία απειλεί, εκτός των όλων των άλλων, και με μηνύσεις τα μέσα ενημέρωσης, γιατί επιτέλεσαν το έργο τους.
Στην ουσία των ισχυρισμών της, στο πρώτο θέμα, αυτό του τηλεοπτικού φόρου διαφήμισης, υποστηρίζει ότι δεν πήρε απόφαση αναστολής, αλλά μετάθεσης του χρόνου απόδοσης του φόρου. Και πιο συγκεκριμένα, στις 21 Ιανουαρίου 2015 αποφάσισε την αναστολή έως και για ένα χρόνο την καταβολή του φόρου (αντί κάθε μήνα, στις 20 Ιανουαρίου του επόμενου έτους), και στις 25 Αυγούστου την επίσπευση της διαδικασίας καταβολής.
Τι δεν λέει η κ. Σαββαΐδου; Ότι, σε απολύτως προεκλογικό χρόνο, παίρνει μόνη της την απόφαση να μετατεθεί ο χρόνος καταβολής. Και, όπως αναφέρει η ίδια, «σε αυτές τις συνθήκες της αγοράς, η απόφαση του Ιανουαρίου του 2015 ήρθε απλώς να δώσει περισσότερο χρόνο, χωρίς να διαγράφει καμία φορολογική υποχρέωση...».
Όμως, όπως λέει και ο λαός, ο χρόνος είναι χρήμα, και αυτό αποδεικνύεται και στη συγκεκριμένη περίπτωση, καθ' όσον σε όλη τη διάρκεια της χρονιάς τα κανάλια εισέπρατταν τον φόρο, τον οποίο όμως, χάρη στην απόφαση Σαββαΐδου, δεν θα απέδιδαν παρά ένα χρόνο μετά.
Έπρεπε να νικήσει στις εκλογές ο ΣΥΡΙΖΑ για να φτάσουμε στην τροποποιητική απόφαση, που επισπεύδει την καταβολή του φόρου, κάτι που και η ίδια παραδέχεται εμμέσως πλην σαφώς. Υπάρχει όμως και κάτι ακόμη που η κ. Σαββαΐδου δεν φωτίζει στις 1.891 λέξεις της απάντησής της: όταν τυπικά εκείνη πήρε τη δεύτερη απόφαση, στις 25 Αυγούστου, είχε ήδη κληθεί από τον εισαγγελέα για την υπόθεση αυτή;
Στο δεύτερο θέμα, αυτό του «παγώματος» φοροπροστίμου ύψους 78 εκατομμυρίων, η γ.γ. σπεύδει να δώσει αναλυτικές απαντήσεις, αυτές που θα ανέμενε να βρει κανείς στο απολογητικό της υπόμνημα. Υποστηρίζει ότι «στην περίπτωση επανελέγχου καμία από τις υποχρεώσεις του φορολογουμένου και τα δικαιώματα του Δημοσίου δεν αναστέλλονται», επίσης ότι ο επανέλεγχος (ο δεύτερος ή ο τρίτος, δεν διευκρινίζεται) επεκτάθηκε σε πτυχές που δεν είχαν φωτιστεί κατά τον πρώτο φορολογικό έλεγχο. Ενώ για την καθυστέρηση μέμφεται το γεγονός ότι έχει καταργηθεί μια επιτροπή που έχει ρόλο, όπως λέει, στην υπόθεση.
Εξηγώντας, τέλος, το «γιατί» δεν παραιτείται επιχειρεί να αναγάγει το προσωπικό της θέμα σε ευρύτερο πολιτικό. Ισχυρίζεται ότι η πρότασή της για ασυλία δεν αφορά την ίδια, αλλά τον μηχανισμό της Γενικής Γραμματείας. Επιχειρεί δε να συνδέσει το τάιμινγκ των δημοσιευμάτων για το πρόσωπό της, με τη μεταφορά σημαντικών υποθέσεων φοροδιαφυγής από το ΣΔΟΕ στη Γ.Γ. Δημοσίων Εσόδων.
Απαντώντας σε όλα τα παραπάνω, κυβερνητικοί κύκλοι τόνιζαν: «Η κ. Σαββαΐδου, με τη σημερινή ανακοίνωσή της, δυστυχώς επιβεβαιώνει την ανησυχία της κυβέρνησης σε σχέση με την αδυναμία της να επιτελέσει τον ρόλο της με πολιτική ανεξαρτησία και θεσμική ακεραιότητα. Έχει άλλωστε ήδη κληθεί να απαντήσει επί συγκεκριμένων θεμάτων και κατηγοριών. Είναι ευνόητο ότι η κυβέρνηση δεν πρόκειται να εμπλακεί ούτε σε πολιτική αντιπαράθεση με την κ. Σαββαΐδου ούτε βέβαια στο έργο της Δικαιοσύνης».
