Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΤΣΑΚΙΡΗ*
Ρήγμα στον ΣΥΡΙΖΑ, ωρύονται οι παπαγάλοι και κάποιοι έχρισαν εαυτούς φύλακες των Αγίων του ΣΥΡΙΖΑ. Μόνοι αυτοί κατέχουν τις μοναδικές αλήθειες και άλλες αλήθειες δεν παραδέχονται ότι υπάρχουν.
Άντε ξανά από την αρχή στο μαγγανοπήγαδο της αναζήτησης της μόνης αλήθειας, της έπαρσης και του εγωισμού. (Μα αν υπάρχει μόνο μία, την έχει ανακαλύψει το ΚΚΕ, ώστε είναι μάταιο να δημιουργήσουμε και άλλη μία μοναδική). Πάντως ο ΣΥΡΙΖΑ, και ιδιαίτερα αυτός που κέρδισε τις εκλογές, δεν οικοδομήθηκε με την παραδοχή της μόνης αλήθειας.
Και συνεχίζουν κάποιοι να χτίζουν χαρακώματα για να προστατέψουν τον ΣΥΡΙΖΑ. Από ποιον τάχα; Zήτησε κανένας να διαλυθεί ο ΣΥΡΙΖΑ και καλούμαστε να ορθώσουμε το ανάστημά μας απέναντι στους εχθρούς; Και ποιοι είναι οι εχθροί; Μήπως κάποιοι βιάζονται να γυρίσουμε πίσω στο 4%; Δεν υπάρχει εκεί κάποιο κενό. Έχει καλυφθεί κυρίως από το ΚΚΕ και από την ΑΝΤΑΡΣΥΑ.
Όταν αποφασίζουμε για τους εαυτούς μας, εννοώ για το κόμμα μας, είναι εύκολο να καταλήξουμε. Στο κάτω - κάτω, και να κάνουμε λάθη, μικρό το κακό. Το διορθώνουμε στην επόμενη σύνοδο. Νά όμως που η πουτάνα η Ιστορία μάς χρέωσε να αποφασίσουμε για τον λαό. Όχι μόνο για μας, ούτε μόνο για τις τάξεις και τα κοινωνικά στρώματα που δηλώνουμε ότι εκπροσωπούμε. Αλλά για όλο τον λαό και τη χώρα. Άβολα πράγματα. Πρωτόγνωρα για την Αριστερά. Δρόμοι αχαρτογράφητοι για εμάς. Μονοπάτια που για πρώτη φορά τα διαβαίνουμε. Και τα λάθη συγχωρούνται, εφόσον δεν είναι σκόπιμα.
Η συμφωνία είναι κακή και τα μέτρα που επιβάλλονται επώδυνα. Καμιά περαιτέρω ανάλυση δεν χρειάζεται. Το ίδιο το κείμενο είναι σκόπιμα αναλυτικό και κατανοητό ώστε δεν υπάρχει ασάφεια. Συνομολογείται εξάλλου και από τον ίδιο τον πρωθυπουργό και πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος όχι μόνο το δηλώνει ρητά και σε όλους τους τόνους, αλλά και διά των υπουργών του, οι οποίοι εισηγούνται τα νομοσχέδια στη Βουλή με τη δήλωση ότι δεν συμφωνούν με τα προτεινόμενα μέτρα. Και αυτό πρωτόγνωρο είναι.
Και ποια η διαφορά με τους προηγούμενους; Η διαφορά είναι ότι οι προηγούμενοι πίστευαν και πιστεύουν ότι ο νεοφιλελευθερισμός είναι μονόδρομος και ότι η Ιστορία τελείωσε. Εμείς πιστεύουμε πως αναγκαστήκαμε να συμφωνήσουμε ότι μεταξύ δύο κακών, Grexit ή συμφωνία, στη συγκεκριμένη ιστορική συγκυρία, λαμβανομένων υπόψη του συσχετισμού των δυνάμεων και της γεωπολιτικής θέσης της χώρας, το Grexit θα ήταν η χειρότερη επιλογή, γιατί με βεβαιότητα παραμόνευε η πτώχευση της χώρας. Λάθος, υποστηρίζουν κάποιοι. Οι χώρες δεν πτωχεύουν. Δεν χάνεται ο πλούτος της χώρας. Η άποψη αυτή είναι εν μέρει ορθή, εάν εννοούμε την πτώχευση με όρους Πτωχευτικού Κώδικα και τη χώρα ως βουνά και κάμπους. Με αυτή την έννοια η Ακρόπολη θα είναι πάντα εκεί και ο Λυκαβηττός στη θέση του. Ο λαός όμως της χώρας πτωχεύει, με την έννοια ότι γίνεται φτωχότερος, όχι με βάση τον Κώδικα, αλλά με αυτό που βιώνει. Ήδη 1.500.000 άνεργοι είναι φτωχοί και χιλιάδες μικρομεσαίοι επιχερηματίες και επαγγελματίες φτώχεψαν. Η Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη του Περάματος στέκει εκεί με τους γερανούς και τις γέφυρες, αλλά δουλειά δεν υπάρχει και αυτά σκουριάζουν. Τα ναυπηγεία στο Σκαραμαγκά και στην Ελευσίνα δεν χάθηκαν, αλλά ήχος ματσακονιού δεν ακούγεται. Εκατοντάδες κουφάρια εργοστασίων στέκουν στη θέση τους ασάλευτα, αλλά καπνός από τσιμινιέρες δεν βγαίνει. Και το ΑΕΠ μειώθηκε κατά ποσοστό στό 25%.
Και ποιος μπορεί να ανορθώσει τον τόπο; Προφανώς όχι αυτοί που τον κατάντησαν έτσι. Ήδη ο λαός με την ψήφο του τους αφαίρεσε τη δυνατότητα να συνεχίσουν συνειδητά τη διάλυση της χώρας και τη φτωχοποίηση του λαού και οι ηγέτες τους Σαμαράς και Βενιζέλος εξαναγκάσθηκαν σε παραίτηση. Ο κλήρος έλαχε στον ΣΥΡΙΖΑ να σταματήσει αυτόν τον κατήφορο, να γιατρέψει τις πληγές που άνοιξαν στο σώμα του λαού και να προωθήσει την ανάκαμψη και ανασυγκρότηση της χώρας. Και για να πετύχει ο ΣΥΡΙΖΑ στο τιτάνιο αυτό έργο, είναι ανάγκη να ασκεί την κυβερνητική εξουσία. Δεν πρέπει να χαθεί η ευκαιρία που δόθηκε με τη δύναμη του Λαού. Ας στοχαστούμε και ας αποφύγουμε νέα τραγικά λάθη.
Σαν αριστεροί είμαστε χορτασμένοι και από λάθη και από διασπάσεις. Πριν από 70 χρόνια, κατάφερε η Αριστερά, μέσα σε μόλις ένα χρόνο, να κάνει και το δεξιό και το αριστερό λάθος. Τον Φεβρουάριο του 1945 έκανε το δεξιό. Υπόγραψε τη Βάρκιζα. Και ένα χρόνο μετά, με την αποχή από τις εκλογές και τον εμφύλιο, έκανε το αριστερό. Οι συνέπειες είναι γνωστές. Πέραν των άλλων , που δεν αφορούν το σημείωμα αυτό, χρειάστηκαν πολλά χρόνια για να μπορέσει η Αριστερά, με όλες τις αποχρώσεις της, να ορθώσει ξανά ανάστημα. Φοβάμαι ότι πάμε για επανάληψη . Το δεξιό λάθος ήδη διαπράχθηκε. Όπως και τότε, ενώ είχαμε τον λαό με το μέρος μας, καταθέσαμε τα όπλα και παραδώσαμε τη χώρα στου Εγγλέζους. Το ίδιο και τώρα ενώ ο λαός μάς στήριξε, δεν αποφύγαμε την ήττα, άσχετα αν δεν την παραδεχόμαστε, που λέει και ο ποιητής. Οι ήττες είναι αποτέλεσμα μαχών που δίνονται. Δεν χάθηκε όμως ο πόλεμος. Θα χαθεί εάν, πριν συμπληρωθεί χρόνος, διαπράξουμε και το αριστερό λάθος. Και ως τέτοιο εννοώ την απώλεια της κυβερνητικής εξουσίας, που ο λαός απλόχερα μας έδωσε. Την απώλεια της κυβέρνησης που, στις παρούσες συνθήκες, είναι το πιο αποτελεσματικό εργαλείο για την προώθηση των λαϊκών συμφερόντων. Γιατί, τι άλλο θα είναι η διάσπαση του κόμματος και η άρση της εμπιστοσύνης στην κυβέρνησης; Μια πολύ σύντομη αριστερή παρένθεση. Και πάλι από την αρχή σαν τον Σίσυφο. Δεν αξίζει στον λαό μας τέτοια εξέλιξη και δεν πρέπει να τον απογοητεύσουμε. Το εύκολο είναι να γυρίσουμε πίσω στα χαρακώματα και στα παλιά λημέρια μας. Εκεί που οι όποιες απόψεις και αποφάσεις μας ελάχιστες έως μηδενικές συνέπειες είχαν. Το δύσκολο είναι να μείνουμε στο μετερίζι και στην πρώτη γραμμή που μας εμπιστεύθηκε ο λαός. Για τα δύσκολα είμαστε και ενωμένοι πρέπει να συνεχίσουμε.
* O Δημήτρης Τσακίρης είναι μέλος Ο.Μ. Δικηγόρων Αθήνας ΣΥΡΙΖΑ
