Του Πάνου Τριγάζη
Αγαπητοί σύντροφοι και αγαπητές συντρόφισσες,
Επί της αρχής συμφωνώ μαζί σας. Η Κ.Ε. πρέπει να συγκληθεί το ταχύτερο δυνατό. Θα έλεγα ότι αυτό θα έπρεπε να είχε ήδη γίνει.
Θα μου επιτρέψετε ωστόσο ορισμένες παρατηρήσεις:
Πρώτη παρατήρηση Δεν ξέρω πόσες / πόσοι από εσάς υπογράψατε το κείμενο μετά λόγου γνώσεως και κατόπιν "ωρίμου" σκέψεως. Δεν διανοούμαι να αμφισβητήσω το πολιτικό σας κριτήριο. Κάτι θα ξέρει το κόμμα για να σας έχει εκλέξει στο ανώτατο μετά το συνέδριο βουλευόμενο όργανο του ΣΥΡΙΖΑ. Δεν είναι της ώρας να συζητήσουμε κατά πόσο έχουμε κατακτήσει την αξιοκρατία ως προς τις μεθόδους και πρακτικές εκλογής των κεντρικών μας οργάνων.
Δεύτερη παρατήρηση Δεν αντέχω στον πειρασμό να μη ρωτήσω γιατί δεν ζητήσατε -όλοι σας ή ορισμένοι εξ υμών- τη σύγκληση του οργάνου σε άλλες περιπτώσεις, π.χ. αν η κυβέρνηση και η Βουλή ελάμβαναν τη μείζονα πολιτική απόφαση της διενέργειας δημοψηφίσματος, κατόπιν εισήγησης του πρωθυπουργού. Αλήθεια, δεν σας είχε απασχολήσει το ενδεχόμενο να επικρατήσει το Ναι, με πιθανή συνέπεια την πτώση της κυβέρνησης; Ποιος, στην περίπτωση αυτή, θα αναλάμβανε την ευθύνη; Θα ρίχναμε τον «λίθο του αναθέματος» στον Αλέξη Τσίπρα;
Τρίτη παρατήρηση Δεν νομίζω ότι είναι δεοντολογικά ορθό να ζητάτε συνεδρίαση της Κ.Ε., προδικάζοντας με το κείμενό σας και την απόφαση που θα πάρει. Θεωρείτε ότι θα είναι σύμφωνη με τη δική σας θέση τής συλλήβδην απόρριψης της συμφωνίας των Βρυξελλών; Γιατί δεν περιμένετε να εισηγηθεί ο πρόεδρος του κόμματος απευθείας εκλεγμένος από το συνέδριο; Γιατί να μη διεκδικήσετε συνθετική εισήγηση της Π.Γ., ώστε να αποτραπεί η διάσπαση; Εκτιμώ ότι εισάγετε πρωτότυπη αντίληψή για τον εσωκομματικό διάλογο και τη σύνθεση των πολιτικών απόψεων, που αποτελεί θεμέλιο ύπαρξης του ΣΥΡΙΖΑ.
Τέταρτη παρατήρηση Αν δεν κάνω λάθος, το καταστατικό ορίζει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι «κόμμα των μελών του». Γιατί, λοιπόν, δεν προτείνετε την προσφυγή στη βάση μέσω δημοψηφίσματος, όπως απαιτεί το καταστατικό για κρίσιμες πολιτικές αποφάσεις;
Πέμπτη παρατήρηση Πολλοί εξ υμών, κυρίως βουλευτές, επικαλείσθε από τηλεοπτικές εκπομπές την παραβίαση συνεδριακών αποφάσεων του κόμματος. Όμως δεν θυμάμαι μεταξύ των αποφάσεων και των προγραμματικών δεσμεύσεων της κυβέρνησης να είναι η έξοδος της Ελλάδας από την Ευρωζώνη. Ωστόσο, θεωρούν κάποιοι -όχι και τόσο "μπαρουτοκαπνισμένοι"- δικαίωμά τους να αμφισβητούν εκτός τόπου και χρόνου την κομματική αυτή θέση την οποία υποστηρίζει και η συντριπτική πλειονότητα του ελληνικού λαού.
Έκτη παρατήρηση Εδώ και χρόνια, αν θυμάμαι καλά, σε εκλογικές αναμετρήσεις ο ΣΥΡΙΖΑ έχει υιοθετήσει τη θέση για μείωση κατά 50% των στρατιωτικών δαπανών της χώρας μας. Γιατί τώρα ορισμένοι δηλώνουν ότι "δεν θα επιτρέψουμε τον μονομερή αφοπλισμό της χώρας". Δεν ενοχλήθηκαν οι αντιμιλιταριστές από τη δήλωση αυτή την οποία δεν έκανε ούτε ο Πάνος Καμμένος; Τέλος, θα ήθελα στην επιστολή σας για τη σύγκληση της Κ.Ε. να είχατε επικαλεστεί και τη συνεδριακή απόφαση που λέει ότι οι θέσεις των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ είναι στη διάθεση του κόμματος.
Μπορεί κάποιοι να πουν ότι επιχειρώ να σας κάνω μαθήματα και να ρωτήσουν με ποιο δικαίωμα το κάνω αυτό. Το κάνω με το δικαίωμα που μου δίνει η σχεδόν μισού αιώνα θητεία μου στο κομμουνιστικό και αριστερό κίνημα από τα χρόνια της χούντας. Το κάνω με το δικαίωμα που μου δίνει η αδιατάραχτη προσήλωσή μου στις συλλογικές αποφάσεις και η μη εμπλοκή μου σε εσωκομματικές συντεχνίες. Στάση που μου έχει στοιχίσει τη μη εκλογή μου σε ανώτατες κομματικές θέσεις παλαιότερα (επί Κωνσταντόπουλου), στην Π.Γ. του ΣΥΝ και πιο πρόσφατα στην Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ. Το κάνω με το δικαίωμα που μου δίνει η ταξική μου προέλευση, που συνδέεται και με το γεγονός ότι από την ηλικία των δέκα ετών υπήρξα εργαζόμενος μαθητής και στη συνέχεια φοιτητής, κάνοντας νυχτέρια για την επιβίωση και τις πανεπιστημιακές σπουδές μου σε εστιατόρια και βενζινάδικα. Με άλλα λόγια, προσωπικά δεν προσχώρησα στην Αριστερά, ανήκω σ' αυτή διά βίου.
Συντροφικά, και νυν υπέρ πάντων η συσπείρωση, ώστε να αποτραπεί η πτώση της κυβέρνησης, της πρώτης στην Ιστορία της Ελλάδας εκλεγμένης κυβέρνησης της Αριστεράς.
