ΤΟΥ ΚΛΕΑΡΧΟΥ ΤΣΑΟΥΣΙΔΗ
Η συζήτηση της περασμένης Παρασκευής στη Βουλή, σε επίπεδο αρχηγών κομμάτων, συνέπεσε με το επίσημο τέλος κομμάτων και προσωπικοτήτων της Μεταπολίτευσης.
Από το '74 και μετά είχαμε ένα πολιτικό σκηνικό στο οποίο η κύρια αντίθεση ήταν μεταξύ Δεξιάς / Κεντροδεξιάς και Κέντρου / Κεντροαριστεράς. Τα αριστερά σχήματα ήταν ανίσχυρα και τα ακροδεξιά άλλοτε εμφανίζονταν στη Βουλή και άλλοτε απορροφούνταν από το κυρίαρχο σχήμα της Νέας Δημοκρατίας. Σε μικρότερο βαθμό υπήρχε συνεργασία προσωπικοτήτων της αριστεράς με το ΠΑΣΟΚ. Όσμωση μεταξύ ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ. υπήρξε επίσης σε επίπεδο προσώπων.
Από το 2012, η αντιπαράθεση είναι πλέον μεταξύ Δεξιάς και ριζοσπαστικής αριστεράς, με το ΠΑΣΟΚ να αποτελεί συνιστώσα της Ν.Δ.
Η συζήτηση στη Βουλή, λοιπόν, ήταν αποκαλυπτική ως προς τις αρχηγικές εμφανίσεις οι οποίες προοιωνίζονται και το νέο πολιτικό σκηνικό.
Συνοπτικά:
- Ο Αλέξης Τσίπρας, ειδικά στην τριτολογία του, απέδειξε όχι μόνο ότι είναι ο κυρίαρχος και αδιαμφισβήτητος πρωθυπουργός, αλλά και ηγέτης που ευχαριστεί τους αντιπάλους του για τον διάλογο!
- Ο Αντώνης Σαμαράς (που απέφευγε επιμελώς τον διάλογο στη Βουλή), χαμένος μέσα στην αμφισβήτηση των δικών του, κομπορρημονούσε ασκόπως, ευχόμενος μια επανάληψη του φαινομένου Παπαδήμου, δηλαδή την οριστική δική του αποκαθήλωση...
Ίνδαλμα του Άδωνι!
- Ο Βαγγέλης Βενιζέλος τα έδωσε όλα. Οχι για να πείσει τους ελάχιστους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, αλλά τους ευάριθμους βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας και δη τους πλέον σαματατζήδες. Η παρουσία του στη Βουλή είναι απαραίτητη για λόγους προσωπικούς και αναζητεί ρόλο, έστω και «κονταριού», σανίδα σωτηρίας.
Ο Άδωνις Γεωργιάδης, που έκανε τους βουλευτές τής Χρυσής Αυγής να δείχνουν αρσακειάδες μπροστά του, τον αποθέωσε (και στο twitter!) για την ομιλία του: «Οφείλω να πω δημοσίως ότι ο Ευάγγελος Βενιζέλος ήταν σήμερα επικός! Θαυμάσιος! Η τελευταία του ως αρχηγός του ΠΑΣΟΚ ομιλία ήταν και η καλύτερή του».
Προηγουμένως είχαν μελανιάσει οι παλάμες του να χειροκροτεί τον άνθρωπο που, σε αντίθεση με τον ακόμη αρχηγό του, τον κ. Σαμαρά, αντί να ψάχνει για -έστω έωλα- πολιτικά επιχειρήματα, διασκέδαζε τους ευεπίφορους με εξυπνάδες τύπου κατηχητικού σχολείου ή με προσχεδιασμένες επιθέσεις σε βάρος του Γιάνη Βαρουφάκη και του Αλέξη Τσίπρα.
Χωρίς να το θέλει (;), ο κ. Γεωργιάδης μας υπέδειξε τον αρχηγό που του ταιριάζει. Και αν κρίνω από το ένθερμο χειροκρότημα των πλείστων βουλευτών της Ν.Δ. προς τον κ. Βενιζέλο, ε...
Τα κενά στο κενό
Εξάλλου, η αποχώρηση του κ. Βενιζέλου από το ΠΑΣΟΚ τον απαλλάσσει προσώρας και από την υποχρέωση να δοθεί πειστική απάντηση στον διευθυντή του κόμματος κ. Σαλαγιάννη για τα κενά στο ταμείο.
Παράλληλα, η αποχώρηση του Φώτη Κουβέλη από την προεδρία της ΔΗΜ.ΑΡ. οδηγεί το ήδη μικρό κόμμα στην πλήρη εξαφάνιση, διότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει υπερκαλύψει τον χώρο που φιλοδοξούσε -αμετροεπώς- να εκπροσωπεί από πολύ παλιά ο άλλοτε Νο 4, ή 3, ή 2 του ΚΚΕ Εσωτερικού.
Στο νέο πολιτικό σκηνικό, η παραδοσιακή Δεξιά δεν έχει πολλές λύσεις: η αφομοίωση στους κόλπους της του ΛΑΟΣ (με ή χωρίς τον κ. Καρατζαφέρη) έχει σχεδόν ολοκληρωθεί, άρα η μόνη της λύση είναι η διεύρυνση προς ένα νέο «κέντρο», πλήρως νεοφιλελεύθερο, καταβροχθίζοντας σε έναν νέο «εθνικό» συναγερμό εξίσου δουλικά σχήματα που θα απομείνουν από το ΠΑΣΟΚ, τη ΔΗΜ.ΑΡ. κ.λπ.
Οι μιντιάρχες, που είδαν όλα τα σχέδιά τους να καταρρέουν, καθώς ο ΣΥΡΙΖΑ εμφανίζεται δημοσκοπικά ακόμη πιο ισχυρός, άρχισαν να προβάλουν (όπως παλιότερα τον ΛΑΟΣ ή τη Χρυσή Αυγή) τα νέα ή μαραμένα φιντάνια που σχεδιάζουν να πλαισιώσουν το Ποτάμι στον χώρο του πολιτικού τίποτα: την... Τελεία του κ. Γκλέτσου και την Ένωση Κεντρώων του κ. Λεβέντη. Στόχος ένας: να κόψουν ό,τι μπορούν από τον ΣΥΡΙΖΑ, ώστε το νέο Ακροδεξιοκεντρώο σχήμα να του στερήσει την αυτοδυναμία και στις επόμενες εκλογές. Ζητούν μάλιστα και απλή αναλογική, αυτό που το δικό τους ΠΑΣΟΚ αρνιόταν να ψηφίσει στα 21 χρόνια που κυβέρνησε αυτοδύναμο. Η παραφροσύνη που τους έχει κυριεύσει δεν τους επιτρέπει να δουν ότι η απλή αναλογική θα κάνει χίλια κομμάτια το «μαύρο μέτωπό» τους.
Ο κ. Βενιζέλος, «αποχαιρετώντας» το κόμμα που διέλυσε, είπε ότι δεν αποχωρεί από την πολιτική και (...) «από τη σχέση με την Ιστορία»! Ως γνωστόν, υπάρχουν και μαύρες, κατάμαυρες, σελίδες στην Ιστορία.
