Θεσσαλονίκη:
Εκατό χρόνια ζωής έκλεισε φέτος ο καπετάν Χείμαρρος του ΕΛΑΣ, ένας από τους τελευταίους επιζώντες της Εθνικής Αντίστασης και στην τιμητική εκδήλωση που έγινε για να τιμηθούν η προσφορά και οι αγώνες του από την Εταιρεία Διάσωσης Ιστορικών Αρχείων Κεντρικής - Μακεδονίας, έγινε ξεκάθαρο ότι η ψυχή δεν έχει ηλικία...
Ο Βασίλης Γκανάτσιος ήταν ένας πραγματικός «χείμαρρος» αναμνήσεων, σκέψεων και προτάσεων, που με την ομιλία του καθήλωσε όσους και όσες έδωσαν το «παρών» στο ΚΙΘ και γέμισαν ασφυκτικά την αίθουσα της εκδήλωσης. Για τον αιωνόβιο καπετάνιο του ΕΛΑΣ μίλησαν η Ι. Παπαθανασίου, διευθύντρια ερευνών ΕΚΚΕ, ο αναπληρωτής καθηγητής Ιστορίας στο ΑΠΘ Θ. Σφήκας και η διδάκτορας Ιστορίας Παν. Μακεδονίας Ε. Πασχαλούδη. Παρεμβάσεις έγιναν από τον βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Τρ. Μηταφίδη και τον Λευτέρη Τζιόλα. Τα φώτα όμως έπεσαν πάνω στον τιμώμενο.
«Οι ιδέες της ισότητας, της αδελφοσύνης, της δικαιοσύνης, τις οποίες οι διάφορες πολιτικές παρατάξεις αναγνωρίζουν ή και διακηρύττουν ακόμη στα λόγια, στις ομιλίες, στις υποσχέσεις προς τις λαϊκές μάζες και τις οποίες καταπατούν με τον πλέον ωμό και βάναυσο τρόπο στην πράξη, είναι ιδέες οι οποίες εμπνέουν τους αγωνιστές που μάχονται για την κοινωνική πρόοδο, την ελευθερία και τη Δημοκρατία» είπε για να τονίσει πως «για αυτές ακριβώς τις ιδέες, όπως τις παρουσίασε στο βιβλίο του ο αείμνηστος παιδαγωγός Δημήτρης Γληνός, αγωνίζονταν και πολεμούσαν οι μαχητές του ΕΑΜ».
«Πιστεύω ακλόνητα ότι για τις ιδέες της κοινωνικής προόδου, της ελευθερίας και της Δημοκρατίας άξιζε και έπρεπε να αγωνιστεί οποιοσδήποτε παρά τις τρομερές και μεγάλες δυσκολίες, τους κινδύνους, τις απηνείς διώξεις, τους αφάνταστους κατατρεγμούς που υπήρχαν στον δρόμο αυτό» κατέληξε σχετικά.
Αναφορικά με τη συλλογική μνήμη ο Β. Γκανάτσιος παρατήρησε ότι «δυστυχώς η σύγχρονη ιστορία της πατρίδας μας, και ιδιαίτερα η πιο κρίσιμη δεκαετία του 1940, έχει μεθοδικά και συστηματικά κακοποιηθεί από τις αντιμαχόμενες πολιτικές παρατάξεις» και πως «είναι όχι λίγα αξιοσημείωτα γεγονότα, που παρά την φιλότιμες προσπάθειες και την υπεύθυνη τοποθέτηση αρκετών αξιόλογων ερευνητών της Ιστορίας έχουν διαστρεβλωθεί, αποκρυβεί, παραμορφωθεί και προπάντων κομματικοποιηθεί».
Στο πλαίσιο αυτό τόνισε την ανάγκη «να μελετηθούν σοβαρά και υπεύθυνα τα γεγονότα αυτά χωρίς προκαταλήψεις και ανεπίτρεπτες πολιτικές σκοπιμότητες», σημειώνοντας ότι «ιδιαίτερη προσπάθεια της ιστορικής έρευνας πρέπει να αποδοθεί προς την κατεύθυνση των παρασκηνιακών διαβουλεύσεων και δραστηριοτήτων, στο μυστικό πόλεμο που γινόταν αθέατα στα παρασκήνια»...
