Μια νέα προσπάθεια ξεκίνησε στο πλαίσιο του ΣΥΡΙΖΑ: η Ενωτική Κίνηση με στόχο αυτόν ακριβώς που αναφέρει ο τίτλος της, την περαιτέρω συσπείρωση του κόμματος. Στις 5 Απριλίου δεκάδες μέλη του πολιτικοϊδεολογικού αυτού ρεύματος συναντήθηκαν και από εκεί είναι και τα συμπεράσματα που ακολουθούν:
«Η ανάληψη της διακυβέρνησης της χώρας από τον ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί γεγονός ιστορικών διαστάσεων όχι μόνο για την Ελλάδα, αλλά για όλη την προοδευτική ανθρωπότητα και φυσικά για όλους τους λαούς της Ευρώπης και της Ε.Ε. Ο ΣΥΡΙΖΑ βρέθηκε μπροστά στην πρόκληση της Ιστορίας και ανταποκρίθηκε σε αυτήν παρακάμπτοντας επιφυλάξεις που εκφράστηκαν από τον σκεπτικισμό τού ερωτήματος αν είμαστε ή δεν είμαστε έτοιμοι. Οι ιστορικές προκλήσεις δεν σε περιμένουν. Ή ανταποκρίνεσαι θετικά και μπαίνεις στη μάχη, ή η Ιστορία απλά σε παρακάμπτει και σε αφήνει πίσω».
Και στον πυρήνα του προβληματισμού, «με βάση τα δεδομένα, η ανάγκη να αναβαθμίσουμε την πολιτική λειτουργία του ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι ένα απλό οργανωτικό πρόβλημα, αποτελεί κορυφαία ιδεολογική και πολιτική διαδικασία που ανεπιφύλακτα μπορούμε να πούμε ότι, υπερβαίνει το πεδίο του πολιτικού προβληματισμού τάσεων και συνιστωσών όπως τις γνωρίσαμε μέχρι σήμερα.
Για τον λόγο αυτό το ζητούμενο σήμερα δεν είναι να συγκροτήσουμε άλλη μια τάση στα 'αριστερά' ή 'δεξιά' του κόμματος, αλλά να προσδιορίσουμε και να αξιοποιήσουμε τους ιδεολογικούς και πολιτικούς όρους που μας έφεραν ώς εδώ και να διατυπώσουμε τις σταθερές πολιτικές επιλογές που θα μας οδηγήσουν σε μια ποιοτική αναβάθμιση της ιδεολογικής και πολιτικής ενότητας του κόμματος. Εάν γυρίσουμε περισσότερο από 15 χρόνια πίσω, θα διακρίνουμε ότι αρχίζει εμβρυακά η πορεία για την ανατροπή στην Ελλάδα των νεοφιλελεύθερων πολιτικών αλλά και των κομμάτων που τις στηρίζουν. Η προώθηση αντίστοιχων διαδικασιών ξεκινά και στην Ευρώπη.
Κεντρικό χαρακτηριστικό αυτής της πορείας αποτέλεσε η επιλογή μας για την ενότητα της Αριστεράς στην Ελλάδα, αλλά και για την ενότητα της Αριστεράς στη Ευρώπη. Η επιλογή αυτή μας έδωσε τη δυνατότητα όχι μόνο να ενοποιήσουμε υπαρκτές δυνάμεις της Αριστεράς, αλλά να διαπιστώσουμε ότι υπάρχουν πολλά περιθώρια για διεύρυνση των ορίων της Αριστεράς», επισημαίνεται χαρακτηριστικά στο κείμενο συμπερασμάτων της εναρκτήριας συνάντησης της Ενωτικής Κίνησης.
Ενώ σε άλλο σημειώνεται με ιδιαίτερη έμφαση "ότι τα τελευταία χρόνια η κεντρική μας πολιτική επιλογή δικαιώθηκε. Ότι η 'κυβέρνηση της Αριστεράς' αποτέλεσε ρεαλιστική εκδοχή για την διακυβέρνηση της χώρας, στηριγμένη σε μια συνεργασία δυνάμεων από τα αριστερά της Αριστεράς ώς την Αριστερά της Σοσιαλδημοκρατίας, με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ.
Αυτή η επιλογή μας συνάντησε μεν δυσκολίες στην κατανόησή της, όμως αποτέλεσε τον πολιτικό καταλύτη, όχι μόνο διότι εκτόξευσε τα εκλογικά μας ποσοστά, αλλά διότι απαντούσε στο κεντρικό πολιτικό πρόβλημα της χώρας και έδινε πολιτική διέξοδο στην αμηχανία του λαού μας. Ήταν η ιστορική στιγμή που ο λαός μας έβλεπε τα παραδοσιακά κόμματα του παλαιού κραταιού δικομματισμού να ταυτίζονται απόλυτα με καταστροφικές μνημονιακές - νεοφιλελεύθερες επιλογές, οι οποίες αναπαρήγαγαν τη στρατηγική κυρίαρχων δυνάμεων στην Ε.Ε. υπό την ηγεμονία της Γερμανίας».
Υπ' αυτό το πρίσμα, συμπερασματικά, «θεωρούμε ότι αυτά τα θεωρητικά και πολιτικά βάθρα που καθόρισαν τις μέχρι σήμερα επιλογές μας, αλλά και αυτές καθαυτές οι πολιτικές μας επιλογές, στο σύνολό τους, αποτελούν σημαντική παρακαταθήκη, την οποία οφείλουμε να αξιοποιήσουμε και να εμβαθύνουμε θεωρητικά, ώστε να ισχυροποιηθεί το πολιτικό και στρατηγικό μας σχέδιο».
Ν.ΠΑΠ.
