ΤΟΥ ΛΑΜΠΡΟΥ ΑΘ.ΤΣΟΥΚΝΙΔΑ
Αν το δημοσίευμα της "Washington Post", που δημοσιοποίησε το θέμα στηλιτεύοντας τη σπουδή των Ρεπουμπλικανών να ταπεινώσουν τους φτωχούς, δεν είχε ημερομηνία 6 Απριλίου, θα είχε θεωρηθεί πρωταπριλιάτικο... Αλίμονο, είναι αλήθεια! Στην Πολιτεία του Κάνσας πρόταση νόμου των Ρεπουμπλικανών θέλει να απαγορεύσει την πρόσβαση όσων παίρνουν προνοιακά επιδόματα (τα οποία αντιστοιχούν σε ποσά μεταξύ 454 και 497 δολαρίων) σε... πισίνες, κινηματογράφους, αίθουσες τυχερών παιχνιδιών, εργαστήρια τατουάζ και ό,τι απαγορεύεται στους κάτω των 18! Πώς δικαιολογείται αυτή η νομοθετική πρωτοβουλία μιας Πολιτείας που, διόλου τυχαία, έχει επικριθεί από τον Paul Krugman για τη μείωση των φόρων στους πλούσιους; Ως προσπάθεια προστασίας των αναξιοπαθούντων ώστε να ξοδεύουν τα χρήματα που τους δίνει το κράτος κατά τρόπο "λογικό"!
Αναμένοντας την τύχη αυτής της... επιχειρηματολογίας στη Γερουσία (αν περάσει, ο νόμος θα τεθεί σε εφαρμογή από την 1η Ιουνίου), παρατηρούμε ότι οι φονταμενταλιστές της αμερικανικής Δεξιάς προχώρησαν ένα βήμα παραπέρα στο γειτονικό Μιζούρι: Σχεδιάζουν να αποκλείσουν τις... μπριζόλες, τα θαλασσινά, τα τσιπς και τα ενεργειακά ποτά από τον κατάλογο εμπορευμάτων που θα μπορούν να αγοραστούν με κουπόνια τροφίμων! Η ιστορία δεν στήθηκε σε μια μέρα. Πάνε δυο χρόνια αφότου το Fox News πρόβαλε την περίπτωση νεαρής δικαιούχου κουπονιών τροφίμων που προμηθεύτηκε αστακό και σούσι. "Σκοπός της νομοθετικής μας πρωτοβουλίας είναι να επαναφέρουμε το πρόγραμμα στην αρχική του στόχευση, που είναι η διατροφική υποστήριξη", δήλωσε υπερήφανα ο 35χρονος Ρεπουμπλικανός Rick Brattin, που εξηγώντας τη ρύθμιση που προωθείται συμπλήρωσε: "Έχω δει δικαιούχους να αγοράζουν με αυτά τα κουπόνια φιλέ μινιόν και πόδια καβουριών"...
Πρόκειται απλώς για φονταμενταλιστές της πιο σκληρής θρησκευόμενης αμερικανικής Δεξιάς, θα πει κάποιος. Προφανώς, πλην όμως νομοθετούν. Και διεκδικούν την εξουσία στις ΗΠΑ, την ίδια ώρα που οι ραγδαίες τεχνολογικές καινοτομίες επιτρέπουν στους ανά τον κόσμο καπιταλιστές να ονειρεύονται το τέλος της εργασίας - ως τέλος των εργαζομένων, που θα μετατρέπονται σε στρατιές αιωνίως ανέργων και θα ζουν με κουπόνια σαν τα προαναφερόμενα. Μια ματιά στις τελευταίες ανακοινώσεις δείχνει την τάση:
* Στην Ιαπωνία ετοιμάζεται, τον Ιούλιο, να ανοίξει τις πόρτες του στο κοινό ένα ξενοδοχείο χαμηλού κόστους (60-153 δολάρια την ημέρα) με ανθρωποειδή ρομπότ που θα διαχειρίζονται το 90% των εργασιών, από τη ρεσεψιόν μέχρι την καθαριότητα, συνομιλώντας μάλιστα με τους πελάτες.
* Η γερμανική Festo, αφού σχεδίασε καγκουρώ και πεταλούδες που μιμούνται τη φύση, αυτές τις μέρες παρουσιάζει τα εν μέρει εκτυπωμένα με τεχνολογία τρισδιάστατης εκτύπωσης μυρμήγκια της, τα οποία, μέσω μιας σειράς πολύπλοκων αλγόριθμων, συνεργάζονται όπως τα φυσικά, για να αντιμετωπίσουν πολύπλοκες εργασίες ακολουθώντας σαφείς κανόνες. Διακηρυγμένος στόχος, να αποτελέσουν πηγή έμπνευσης "για τεχνικές εφαρμογές και βιομηχανικές πρακτικές".
-Στο Διοικητικό Συμβούλιο ενός venture capital fund στο Χονγκ Κονγκ διορίστηκε εδώ και ένα χρόνο ως μέλος, και μάλιστα με δικαίωμα ψήφου, ένας... αλγόριθμος, ο Vital!
Αν συνυπολογίσουμε ότι οι έρευνες και οι εφαρμογές στο πεδίο της τεχνητής νοημοσύνης έχουν προχωρήσει τόσο πολύ -σχεδιάζονται πλέον μηχανές που μπορούν να μαθαίνουν (ακόμα και από το YouTube) και να αυτοεκπαιδεύονται- ώστε να κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για το ανθρώπινο είδος επιφανείς επιστήμονες και άνθρωποι της υψηλής τεχνολογίας που μόνον ως νεο-λουδίτες δεν μπορούν να κατηγορηθούν -ανησυχίες έχουν εκφράσει από τον διαπρεπή φυσικό και κοσμολόγο Stephen Hawking μέχρι τον μεγιστάνα της υψηλής τεχνολογίας Elon Musk ή τον επίσης δισεκατομμυριούχο πατέρα των Windows Bill Gates-, τότε μπορεί να γίνει κατανοητό ότι επείγει να ξεκινήσει, οργανωμένα, μέσα από τους ευρωπαϊκούς και παγκόσμιους θεσμούς, μια πολιτική συζήτηση για τον κόσμο που θέλουμε, τις αξίες του και τους κανόνες που, πολιτικά, πρέπει να τεθούν.
Το όραμα της απελευθέρωσης της ανθρώπινης δημιουργικότητας από τα δεσμά της εργασίας το έχουν μοιραστεί από τον Αριστοτέλη μέχρι τον Μαρξ. Η επιστήμη και οι τεχνολογικές καινοτομίες, φέρνουν το όραμα όλο και πιο κοντά και μάλιστα με ταχύ βηματισμό. Οπότε γίνεται ακόμα πιο επιτακτικά επίκαιρο το ζήτημα του οικονομικού και κοινωνικού μοντέλου που θα διασφαλίσει στις κοινωνίες ότι το άνοιγμα της ψαλίδας που οδηγεί σε καταστάσεις τύπου Κάνσας και Μιζούρι και σε υποκατάσταση των εργαζομένων από μηχανές με στόχο την αύξηση της κερδοφορίας θα αντιστραφεί πλήρως.
