ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΑΝΑΝΔΡΑΝΙΣΤΑΚΗ
Δεν τους φτάνανε τα άλλα βάσανά τους των δανειστών, από προχθές έχουν πέσει με τα μούτρα στο Google για να βρούνε τι είναι το Κούγκι. Να σας πω εγώ τι είναι το Κούγκι, να μην κουραζόσαστε. Είναι ένας λόφος στην περιοχή του Σουλίου, όπου ο ιερομόναχος Σαμουήλ μαζί με λιγοστούς συντρόφους του βρήκε θάνατο ηρωικό, ανατινάζοντας την πυριτιδαποθήκη που υπήρχε στην εκκλησία της Αγίας Παρασκευής για να μην πέσει στα χέρια των εχθρών. Μη φοβόσαστε, πάντως, οι εχθροί ήταν οι Τούρκοι, οι οποίοι δεν είναι μέλη της Ε.Ε. και της Ευρωζώνης και όχι τυχόν Γερμανοί, Ολλανδοί και Μαλτέζοι. Δεν συντρέχει κανένας λόγος ανησυχίας.
«Αν δεν πάρουμε αυτό που θέλουμε, θα το κάνουμε Κούγκι» είπε ο υπουργός Άμυνας Πάνος Καμμένος, προκαλώντας μεγίστη αναταραχή στο εξωτερικό. Κακώς. Η αναταραχή θα έπρεπε να προκληθεί στο εσωτερικό, διότι η πράξη της εκούσιας αυτοανάφλεξης είναι μεν ηρωική, δεν είναι όμως και το καλύτερο που μπορείς να προτείνεις σε έναν λαό εν έτει 2015. Το θέμα δεν είναι να πεθάνουμε ηρωικά, το θέμα είναι να ζήσουμε ηρωικά, να ζήσουμε, να χαρούμε, να αγαπήσουμε, να δημιουργήσουμε. Και, εν πάση περιπτώσει, εκείνος που είναι πολιτικά υπεύθυνος για τα πυρομαχικά καλό είναι να μην μιλάει για εκρήξεις πυριτιδαποθηκών. Οι συνειρμοί είναι ολίγον δυσοίωνοι.
Η διαπραγμάτευση είναι όντως πολύ δύσκολη, η στάση κάποιων εκ των δανειστών είναι εξόχως προκλητική και εκνευριστική. Σου ανεβαίνει το αίμα στο κεφάλι, βρε αδερφέ. Το κλίμα μοιάζει ώρες - ώρες πολεμικό, μόνο που ο πόλεμος είναι οικονομικός. Οικονομικός με θύματα πραγματικά, νεκρούς, τραυματίες, ψυχικά και σωματικά ράκη, ακόμη κι έτσι όμως παραμένει οικονομικός. Είναι λάθος να φαντασιωνόμαστε μάχες και ναυμαχίες, συγκρούσεις εξ αποστάσεως και εκ του συστάδην. Δεν είναι μόνο τραγελαφικό, είναι και επικίνδυνο, διότι δημιουργεί σε κάποια τμήματα του πληθυσμού την ψευδή εντύπωση ότι ανά πάσα στιγμή θα χρειαστεί να πάρει τα όπλα.
Η ιστορία είναι καλός σύμβουλος, αρκεί να τη διαβάζεις και την ερμηνεύεις σωστά. Να βρίσκεις, δηλαδή, τις σωστές αναλογίες του χθες με το σήμερα, χωρίς ψιμύθια και μύθους εθνικούς. Αλλιώς, είσαι σε αέναο πόλεμο, πότε με τους Τούρκους, πότε με τους ναζί, πότε με τους Ενετούς. Πολεμάς λάθος εχθρούς με λάθος μέσα. Αντί να βάλεις πάνω στο τραπέζι τον ορθό λόγο, βάζεις τον γκρα, το πανάρχαιο μακρύκανο τουφέκι που θέλει καθάρισμα ανά δέκα λεπτά για να μην μπλοκάρει.
Άλλως ειπείν, βάστα Τούρκο να γιομίσω.
