Ο τέως πρόεδρος της Κομισιόν Ρομάνο Πρόντι δεν αποκλείει έξοδο της Ελλάδας από την Ευρωζώνη και επικρίνει τη Γερμανία ότι δεν αναλαμβάνει τις ευθύνες της στην Ε.Ε.
Κύριε Πρόντι, πρέπει η Ελλάδα να πάρει φρέσκο χρήμα από τους διεθνείς πιστωτές της χωρίς τους ανάλογους όρους;
- Όχι, πρέπει να υπάρχουν έλεγχοι.
Έχει δηλαδή δίκιο ο Β. Σόιμπλε όταν λέει ότι πρέπει να υπάρχουν όροι για να δοθεί ως αντάλλαγμα φρέσκο χρήμα;
Οι προϋποθέσεις πρέπει να είναι σε ρεαλιστικά πλαίσια. Όλοι γνωρίζουν ότι η Ελλάδα δεν θα μπορέσει ποτέ να εξοφλήσει τα χρέη της.
Πρέπει λοιπόν να γίνει κούρεμα;
Γνωρίζω ότι αυτό είναι πολιτικά αδύνατον. Η ιστορία μάς δείχνει, όμως, ότι είναι άσκοπο να θέτεις μη ρεαλιστικούς όρους για τη μείωση των χρεών. Είναι πιο σκόπιμο να θέσεις έναν εφικτό στόχο και να να ελέγχεις συστηματικά την πορεία. Έτσι έγινε με τη Γερμανία μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Άμεσα δεν μπορεί κανείς να συγκρίνει την Ελλάδα με τη Γερμανία, αλλά ήταν πολιτικά πολύ σοφό να διαγραφούν τα χρέη της Γερμανίας με τη συνθήκη του Λονδίνου το 1953. Έτσι κατέστη δυνατό να έρθει η ανάπτυξη.
Πρέπει δηλαδή να γίνει διεθνής διάσκεψη για τη διαγραφή του ελληνικού χρέους κατά το πρότυπο της Συνθήκης του Λονδίνου;
Τότε η διάσκεψη για το χρέος της Γεραμνίας ήταν προς γενικό όφελος. Τώρα πρέπει να αποφασίσουμε στην περίπτωση της Ελλάδος πού βρίσκεται το συλλογικό μας συμφέρον. Εικάζω ότι η Ελλάδα και οι διεθνέις πιστωτές θα βρουν το επόμενο διάστημα έναν συμβιβασμό, ο οποίος για παράδειγμα να προβλέπει μεγαλύτερες προθεσμίες για τα δάνεια ή ακόμα χαμηλότερα επιτόκια για τα δάνεια. Αλλά αυτό δεν θα είναι παρά ένα μικρό μπάλωμα. Ο φόβος μου είναι ότι η Ελλάδα θα έχει σε τρία χρόνια τα ίδια προβλήματα όπως σήμερα. Kαλύτερα είναι να πάρει κανείς μια οριστική απόφαση.
Ήταν λάθος η ένταξη της Ελλάδας στην Ευρωζώνη;
Δεν θα μιλούσα για λάθος. Δυστυχώς ήταν μοιραίο ότι τότε δεν υπήρχαν έλεγχοι στον προϋπολογισμό. Υπήρχαν πριν, αλλά όχι μετά την ένταξη στο ευρώ. Έτσι το θέλησαν τότε η Γερμανία, η Ιταλία και η Γαλλία. Είχα ταχθεί αναφανδόν υπέρ του ελέγχου των προϋπολογισμών των κρατών μελών αμέσως μετά την εισαγωγή του ευρώ. Δεν θα ξεχάσω ποτέ τη στιγμή που ο Σρέντερ και ο Σιράκ, κατά τη διάρκεια της ιταλικής προεδρίας, μου είπαν ότι πρέπει να σωπάσω. Επειδή δεν θεωρήθηκε κατάλληλος ο έλεγχος των αριθμών, η Ελλάδα εξαπατούσε διαρκώς.
Είναι τώρα η έξοδος της Ελλάδας από την Ευρωζώνη μια πιθανή επιλογή;
Μπορεί να φανταστεί κανείς τα πάντα. Αλλά, αν συμβεί αυτό, τότε ο κόσμος θα θεωρήσει ότι και η κατάρρευση του ευρώ μπορεί να γίνει οποτεδήποτε.
Βλέπτε μια διαίρεση της Ευρώπης σε Βορρά και Νότο;
Yπάρχει ένα χάσμα ανάμεσα στην κοινή γνώμη και τις κυβερνήσεις. Οι κυβερνήσεις των άλλων χωρών της E.E. δεν έχουν πολλές δυνατότητες να δράσουν κατά της Γερμανίας. Οι λαός βλέπει τα πράγματα διαφορετικά. Στα λαϊκιστικά κόμματα θα δοθεί νέα ώθηση αν δεν βρεθεί ικανοποιητική λύση και η Γερμανία δεν δράσει ανάλογα με την ευθύνη που της αναλογεί.
Δηλαδή;
Μα είναι σαφές ότι οι οφειλές δεν μπορούν να μειωθούν χωρίς ανάπτυξη. Είναι απλώς απολύτως αδύνατον. Όταν ήμουν πρωθυπουργός, τηρούσα τους ευρωπαϊκούς κανόνες για τον προϋπολογισμό, αλλά επαναλάμβανα διαρκώς ότι είναι ανόητοι. Η οικονομία χρειάζεται ώθηση. Αναζητείται η Γερμανία στο θέμα αυτό, η οποία έχει τον ηγετικό ρόλο στην Ευρώπη. Ηγεσία σημαίνει ανάληψη ευθύνης. Η Γερμανία, όμως, έχει μια θρησκευτική σχέση με τον μικρότερο δυνατό πληθωρισμό. Και φοβάμαι ότι αυτό δεν θα αλλάξει.
Μπορεί άραγε το χάσμα μεταξύ του πλούσιου Βορρά και του φτωχού Νότου στην Ευρώπη να καλυφθεί;
Σε κάθε περίπτωση θα ήταν καταστροφικό να εισαχθεί το βόρειο και το νότιο ευρώ. Το ευρώ ήταν για παράδειγμα το μέσον για να επιβάλω δημοσιονομική πειθαρχία όταν ήμουν πρωθυπουργός. Εάν η Ευρωζώνη διαλυθεί, θα έρθει το τέλος της. Ο Νότος της Ευρώπης θα πρέπει να κάνει υποτίμηση της τάξεως του 100% και η ανταγωνιστικότητα της Γερμανίας θα απαξιωθεί. Προς τα έξω η Ευρώπη θα έχανε το ειδικό βάρος της. Στην Κίνα, την οποία γνωρίζω επειδή διδαξα εκεί, η Ευρώπη ασκούσε μεγάλη έλξη. Αυτό δεν υφίσταται πλέον.