Το προβάδισμα του ΣΥΡΙΖΑ κρίνεται σήμερα απ' όλους τους αναλυτές ως μη αναστρέψιμο. Το ερώτημα που τίθεται πλέον είναι: τι θα κρίνει το εύρος αυτής της νίκης; Θεωρώ πως τρία είναι τα σημεία που θα δώσουν ικανό προβάδισμα, ακόμη και την επίτευξη της αυτοδυναμίας.
1. Να αποκαλύψουμε την πραγματικότητα της «επιτυχημένης» πολιτικής Ν.Δ. - ΠΑΣΟΚ
Δεν πρέπει να θεωρούμε την κυβέρνηση Ν.Δ. - ΠΑΣΟΚ ως αποτυχημένη, διότι σε αυτή την περίπτωση την πιστώνουμε με καλή πρόθεση: θέλησε, αλλά δεν μπόρεσε. Η πραγματικότητα είναι ότι κατόρθωσε αυτό που ήθελε, αλλά για ευνόητους επικοινωνιακούς λόγους δεν μπορεί να το διατυμπανίσει. Εφήρμοσε απαρέγκλιτα τις νεοφιλελεύθερες αρχές της Σχολής του Σικάγου, και μάλιστα στη μερκελική εκδοχή τους, όπως το μαρτυρεί π.χ. η αλαζονεία ενός κ. Φούχτελ. Συρρίκνωσε το κοινωνικό κράτος, απορρύθμισε τις εργασιακές σχέσεις, φορολόγησε τους φτωχούς και απάλλαξε τους πλούσιους, μεταβίβασε δημόσια περιουσία σε ιδιώτες. Με μεγάλη επιτυχία. Μπράβο τους! Ο Φρίντμαν, από τον τάφο του, χειροκροτεί με θαυμασμό τα ιδεολογικά του τέκνα. Αν αποδώσουμε το αποτέλεσμα της πολιτικής Ν.Δ. - ΠΑΣΟΚ σε «ανικανότητα», δεν γίνεται πειστικό γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ θα τα «καταφέρει καλύτερα». «Είναι ικανότεροι;» ρωτάει ο κόσμος; Απάντηση: δεν είμαστε (υποχρεωτικά) ικανότεροι, απλώς εφαρμόζουμε άλλη πολιτική.
2. Να αποτρέψουμε τον φόβο
Ο φόβος είναι το τελευταίο όπλο τους. Το επιχείρημα αυτό πρέπει να το αντιστρέψουμε για να λειτουργήσει εναντίον τους: ουαί και αλίμονο τι μας περιμένει αν μείνουν στην κυβέρνηση! Η συμφωνία για τα επόμενα μέτρα είναι δεδομένη, όπως μαρτυρούν τα μέιλ Χαρδούβελη, που αποτελούν και το ανομολόγητο κυβερνητικό πρόγραμμα της Ν.Δ. Ο κόσμος δεν έχει να φοβηθεί τίποτα από την επόμενη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, διότι θα εφαρμόσει άλλη πολιτική. Ο Τσίπρας είναι η ήρεμη δύναμη και όχι μόνο έχει γίνει αποδεκτός πλέον και στο διεθνές στερέωμα, αλλά ο λόγος του προκαλεί ήδη σε ευρωπαϊκό επίπεδο νέα προσέγγιση στο ζήτημα της αντιμετώπισης του χρέους.
3. Να κερδίσουμε τους αναποφάσιστους
Οι αναποφάσιστοι δεν θα ψηφίσουν Ν.Δ. Ή θα ψηφίσουν ΣΥΡΙΖΑ ή θα απέχουν (ή θα ψηφίσουν άλλο κόμμα, που στην προκειμένη περίπτωση είναι λίγο-πολύ μια άλλη μορφή αποχής). Οι αναποφάσιστοι δεν θα πειστούν με ιδεολογικά επιχειρήματα. Θα πειστούν αν σύσσωμος ο ΣΥΡΙΖΑ και οι σύμμαχοί του, μιλήσουν την ίδια καθαρή γλώσσα. Οι αναποφάσιστοι θα πειστούν όταν καταλάβουν πως οι όποιες επιμέρους διαφορές μας είναι σήμερα δευτερεύουσες. Διότι όταν το σπίτι καίγεται, όλοι μαζί σβήνουμε τη φωτιά. Μετά, με το καλό, συζητάμε για τη διαρρύθμισή του. Και το επιχειρησιακό σχέδιο για να σβήσουμε τη φωτιά το έχουμε εκπονήσει με σαφήνεια.
Αν πετύχουμε αυτούς τους τρεις στόχους, η νίκη θα είναι μεγάλη, πιθανώς και συντριπτική. Και αυτό είναι πολύ σημαντικό. Γιατί;
Διότι τα δύσκολα θα έρθουν μετά τις εκλογές και χρειαζόμαστε μια ισχυρή κυβέρνηση για να τα αντιμετωπίσουμε. Τι κρίνεται λοιπόν από το εύρος της νίκης του ΣΥΡΙΖΑ;
Η εφαρμογή της νεοφιλελεύθερης πολιτικής στηρίχτηκε στο περιβόητο «δόγμα του σοκ». Για την εφαρμογή της αντινεοφιλελεύθερης και κοινωνικής πολιτικής πρέπει να δημιουργήσουμε ένα «αντι-σοκ», που θα απελευθερώνει τις κοινωνικές δυνάμεις και θα παραλύει την αντίδραση. Το μέγεθος της νίκης και η αποφασιστικότητα της επόμενης κυβέρνησης θα δημιουργήσουν αμηχανία και πάγωμα στο πελατειακό νεοφιλελεύθερο σύμπλεγμα, εντός και εκτός συνόρων, και θα δημιουργήσουν το απαραίτητο ρεύμα για τις μεγάλες αλλαγές και για μια πραγματική διαπραγμάτευση.
Όλοι αυτοί που θα ψηφίσουν ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι αριστεροί. Και δεν πρέπει να έχουμε την απαίτηση να είναι. Είναι μάταιο να ζητούμε από τους συμμάχους μας κάποια «ιδεολογική καθαρότητα». Είναι όμως σημαντικό να εξασφαλίσουμε, σε μια πολύ συγκεκριμένη προγραμματική βάση, την προσωπική τους φερεγγυότητα.
Η ιστορική επιταγή που αναλαμβάνει σήμερα η Αριστερά είναι να ενώσει όλες τις δημοκρατικές, προοδευτικές δυνάμεις, να ενώσει τους Έλληνες για το καλό της κοινωνίας και για το καλό της πατρίδας μας. Αυτό πάντα έκανε η Αριστερά στα δύσκολα.
