Αντιφατικά μηνύματα λαμβάνουν οι Έλληνες πολίτες από τη στάση των Ευρωπαίων εταίρων. Από τη μια πλευρά, το Podemos στην Ισπανία βαδίζει στα χνάρια του ΣΥΡΙΖΑ και δυναμικά κινήματα στηρίζουν την Ελλάδα. Από την άλλη, αντιμετωπίζουμε τη Μέρκελ. Θα υποχωρήσει η Μέρκελ στην περήφανη πολιτική Τσίπρα ή θα τραβήξει τα σωληνάκια αφήνοντας την Ελλάδα να καταρρεύσει;
Σε τι κατάσταση θα ήταν η Ελλάδα, εάν κατά την κρίση του 2009 δεν ήταν μέλος της Ευρωζώνης; Πιθανότατα θα είχε καταρρεύσει το φαύλο καθεστώς, αλλά μαζί του θα είχε καταρρεύσει και το κράτος, τα ταμεία, τα νοσοκομεία. Η κυβέρνηση θα έκοβε εθνικό χρήμα. Όμως πώς θα συνεχίζονταν εισαγωγές βασικών αγαθών, όπως το πετρέλαιο, οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές, τα ανταλλακτικά μηχανών και οχημάτων και τα περισσότερα τρόφιμα και ρούχα, χωρίς αποθέματα ευρώ η δολαρίων;
Πολλοί οραματίζονται μια χώρα ανεξάρτητη, αλλά τέτοια χώρα δεν υπάρχει στον πλανήτη. Το ατυχές περσινό black out στη Σαντορίνη βοηθά να φανταστούμε όμοιες συνθήκες εάν οι πετρελαιάδες σταματήσουν να στέλνουν πετρέλαιο σε μια Ελλάδα που δεν πληρώνει: χωρίς ρεύμα, έπαψαν να δουλεύουν τα ψυγεία, οι ταμειακές μηχανές και οι επικοινωνίες. Κόπηκε το νερό, γιατί δεν δούλευαν τα αντλιοστάσια.
Αν χάρη στην Ευρώπη αποφύγαμε την άτακτη κατάρρευση, την ίδια στιγμή η ηγεσία της Ευρωζώνης στραγγαλίζει την άρρωστη οικονομία μας. Τα Μνημόνια οδηγούν αναπόδραστα την οικονομία στον αργό θάνατο. Βιώνουμε λοιπόν έναν φαινομενικά ανεξήγητο παραλογισμό: να μας δηλητηριάζουν οι ίδιοι εταίροι που έχουν δαπανήσει τα τελευταία χρόνια εκατοντάδες δισ. για να αποτρέψουν την άτακτη κατάρρευση.
Ας απαντήσουμε γιατί οι Ευρωπαίοι δαπάνησαν τόσα εκατοντάδες δισ. ευρώ με τα Μνημόνια, την ίδια στιγμή που τιμωρούν την Ελλάδα:
Αν η Ελλάδα κατέρρεε το 2010, οι ζημίες για την ευρωπαϊκή και παγκόσμια οικονομία θα ήταν ανυπολόγιστες. Τα χρήματα των Μνημονίων δεν δαπανήθηκαν για να σώσουν την ελληνική οικονομία, αλλά για να προστατέψουν τους δανειστές από την επικείμενη κατάρρευση της Ελλάδας.
Αν η οικονομία ήταν μόνο νούμερα, η Ελλάδα θα είχε οδηγηθεί εκτός Ευρωζώνης, αφού οι δανειστές θα είχαν προλάβει να ξεφορτωθούν τα ελληνικά ομόλογα! Η οικονομία όμως στηρίζεται και στο καλό κλίμα και στην κοινωνική ειρήνη. Η ευκολία με την οποία τζόγαραν οι κερδοσκόποι στην έξοδο της Ελλάδας, την περίοδο 2010-2012, οδήγησε σε αλυσιδωτές αντιδράσεις στην Ιταλία, την Ισπανία, τη Γαλλία και σε μια σοβαρή αμφισβήτηση της ίδιας της συνοχής της Ευρωζώνης.
Οι ίδιοι λοιπόν οι σχεδιαστές των Μνημονίων, που ξόρκιζαν το κούρεμα, ξαφνικά αποφάσισαν το μεγαλύτερο κούρεμα χρέους στην παγκόσμια οικονομική ιστορία και με το PSI διαγράφτηκαν 106 δισ. από το ελληνικό χρέος.
Χωρίς λοιπόν να κρίνουμε εάν καλώς υπάρχει η Ευρωζώνη και εάν έπρεπε η Ελλάδα να ανήκει σε αυτήν, η σημερινή πραγματικότητα είναι αδιαμφισβήτητη: Δεν υπάρχει τρόπος να αποκοπεί η Ελλάδα από την Ευρωζώνη χωρίς δραματικές συνέπειες και για τις δύο πλευρές.
Ας έρθουμε λοιπόν στη θέση των δανειστών μας και στον δικό τους τρόπο σκέψης. Τι τους συμφέρει καλύτερα;
* Να αρπάξουν σήμερα όσα μπορούν και να αφήσουν την Ελλάδα να χρεοκοπήσει ή
* Να βγει η Ελλάδα από την κρίση και να εξασφαλίσουν πολύ περισσότερα χρήματα στο μέλλον;
Όσο οι δανειστές και οι Ευρωπαίοι εταίροι συναλλάσσονται με τους σημερινούς κυβερνώντες, που χωρίς κανένα σχέδιο ανάκαμψης απλώς ζητιανεύουν χρήματα για να διαιωνίζουν το σημερινό χρεοκοπημένο πολιτικό σύστημα, πιθανώς θα επιδιώξουν την πρώτη λύση για να αρπάξουν ό,τι προλάβουν πριν την κατάρρευση. Θα κρατάνε την Ελλάδα διασωληνωμένη όσο περισσότερο γίνεται και αρπάζοντας όσα περισσότερα μπορούν.
Όταν όμως οι δανειστές και οι Ευρωπαίοι εταίροι διαπραγματευτούν με μια κυβέρνηση που έχει πραγματική βούληση να πατάξει την διαφθορά, να αλλάξει το φορολογικό σύστημα και να εγγυηθεί μια βιώσιμη στροφή στην οικονομία, δεν έχουν κανένα συμφέρον να οδηγήσουν την Ελλάδα σε άτακτη κατάρρευση, ζητώντας εδώ και τώρα τα δανεικά!
Μπορεί εδώ στην Ελλάδα να αντιμετωπίζουμε τη Μέρκελ σαν μια κακιά «σκύλα», αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η Μέρκελ έχει δώσει όρκο στο γερμανικό κοινοβούλιο να υπερασπίζεται τα συμφέροντα του γερμανικού λαού. Μακάρι και οι δικοί μας να τιμούσαν τον όρκο τους και να υπερασπίζονταν τα συμφέροντα του ελληνικού λαού.
Έχει λοιπόν δίκιο ο Αλέξης Τσίπρας, όταν λέει ότι η Μέρκελ θα αποδεχθεί 1000% το πρόγραμμα εξυγίανσης της ελληνικής οικονομίας. Δεν θα το κάνει επειδή ο Τσίπρας είναι «μάγκας και νταής» και θα της τρίξει τα δόντια. Θα το κάνει επειδή ο γερμανικός λαός έχει συμφέρον να ανακάμψει η Ελλάδα και να ξεπεραστεί η κρίση στην Ευρωζώνη.
