Με μια καθυστερημένη απάντηση που κινείται στη λογική των ίσων αποστάσεων, ο υπουργός Εξωτερικών Ευ. Βενιζέλος σχολίασε τις δηλώσεις του εκπροσώπου του γερμανικού υπουργείου Οικονομικών Μάρτιν Γιέγκερ πως η γερμανική κυβέρνηση δεν βλέπει να υπάρχει καμία βάση για την διεκδίκηση επανορθώσεων από την πλευρά της Ελλάδας, λέγοντας πως "τα ζητήματα αυτά έχουν τεθεί και τίθενται επισήμως διά της διπλωματικής οδού. Δεν απαντώνται, συνεπώς, ούτε λύνονται με μονομερείς δηλώσεις στα μέσα ενημέρωσης δηλώσεις οι οποίες έχουν προκληθεί επί τη βάσει απλών δημοσιογραφικών πληροφοριών. Τέτοιου βάρους θέματα αντιμετωπίζονται μόνο στο πλαίσιο του Διεθνούς Δικαίου, ιδίως μεταξύ εταίρων και φίλων με ιστορική μνήμη και σεβασμό στο Διεθνές Δίκαιο".
Το θέμα ωστόσο έβαλε στις πραγματικές του διαστάσεις ο βουλευτής της Ν.Δ. και καθηγητής συνταγματικού Δικαίου Προκόπης Παυλόπουλος, ο οποίος, επικαλούμενος παλιότερη συνέντευξη, εξήγησε πως "έχουμε να κάνουμε με δύο εντελώς διαφορετικά, από νομική άποψη, θέματα".
Από τη μία "το κατοχικό δάνειο προς τη Γερμανία, το οποίο συνήφθη υποχρεωτικώς - ορθότερα με καταναγκαστικό και εκβιαστικό τρόπο" που συνιστά "ενοχή εκ συμβάσεως". "Για την απαίτηση αυτή δεν τίθεται ούτε θέμα παραγραφής ούτε θέμα παραίτησης. Τίθεται μόνο ζήτημα συνολικού υπολογισμού της ώς σήμερα" επισημαίνει.
Από την άλλη, εξηγεί πως το άλλο θέμα είναι οι "αποζημιώσεις λόγω ανθρώπινων θυμάτων και υλικών καταστροφών στην Ελλάδα από τις δυνάμεις κατοχής". Ο βουλευτής τονίζει πως "το 1946, στη Διάσκεψη των Παρισίων, είχε προσδιοριστεί ένα -κατά προσέγγιση- ποσό τέτοιων αποζημιώσεων προς την Ελλάδα ύψους 7,5 δισ. δολαρίων" και το 1953, με τη Συμφωνία του Λονδίνου, δεν «χαρίστηκαν» στη Γερμανία οι οφειλές της λόγω πολεμικών αποζημιώσεων, όπως η γερμανική πλευρά «τεχνηέντως» φαίνεται να διατείνεται, απλώς τέθηκαν σε "αδράνεια". Ενώ υπενθύμισε και αυτό που συχνά επαναλαμβάνει και ο Μανώλης Γλέζος, ότι δηλαδή η Γερμανία δεν έχει συνάψει Σύμφωνο Ειρήνης με την Ελλάδα.
Τέλος, αφού τονίζει πως η "σημερινή ευρωπαϊκή συγκυρία, η οποία χαρακτηρίζεται και από την ανάγκη οριοθέτησης των υποχρεώσεων των χωρών της Ευρωζώνης ως προς την επίτευξη βασικών δημοσιονομικών στόχων -μεταξύ των οποίων προέχουσα θέση κατέχει το δημόσιο χρέος κάθε χώρας - μέλους-, επιβάλλει και την επίλυση των μεταξύ των χωρών αυτών κάθε είδους συναφών διαφορών, με βάση το ευρωπαϊκό και το διεθνές δίκαιο», ο καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου ξεκαθαρίζει πως ούτε η πρόσφατη απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης, με την οποία απορρίφθηκε ιταλικό αίτημα -υπήρχε και παρέμβαση Ελλήνων διαδίκων- για πολεμικές αποζημιώσεις έναντι της Γερμανίας, αλλάζει τα προαναφερόμενα νομικά δεδομένα και επιχειρήματα υπέρ της Ελλάδας και υπολογίζει πως "το ελάχιστο των κατά τα προαμνημονευόμενα ελληνικών απαιτήσεων έναντι της Γερμανίας είναι σήμερα, περίπου, 60 δισ. ευρώ από το κατοχικό δάνειο και 110 δισ. ευρώ λόγω αποζημιώσεων. Ήτοι σύνολο, περίπου, 170 δισ. ευρώ".
Α.Γ.
