Δεν είναι μια ακόμα εκλογική διαδικασία. Δεν μπορεί μια εκλογική διαδικασία να σου φορέσει ένα μόνιμο χαμόγελο που δεν λέει να φύγει. Δεν σκέφτεσαι τις εκλογές όταν κλείνεις τα μάτια, δεν σε κάνουν οι εκλογές να ονειρεύεσαι με τα μάτια ανοιχτά. Δεν περπατάς ανάλαφρα, δεν χτυπά η καρδιά σου δυνατά, δεν τα βλέπεις όλα λίγο πιο όμορφα, επειδή έχουμε εκλογές. Δεν σφίγγεται το στομάχι σου από άγχος να πάνε όλα όπως πρέπει. Όχι, δεν είναι εκλογές αυτό που μας συμβαίνει. Έρωτας είναι. Ένας θυελλώδης έρωτας που αντέχει στον χρόνο και πάει χέρι χέρι με βαθιά αγάπη και σεβασμό. Για τη ζωή. Αυτή που μας στέρησαν, αυτή που παίρνουμε πίσω.
Πέντε χρόνια ήταν πολλά, πάρα πολλά. Πέντε χρόνια βιασμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, της ανθρώπινης υπόστασης. Δεν είναι μόνο η φτώχεια, η ανεργία, οι αυτοκτονίες, η γενικευμένη απελπισία και απαισιοδοξία, το νέο κύμα μετανάστευσης, τα παιδιά που πήγαιναν νηστικά στο σχολείο. Ήταν η παθιασμένη υπεράσπιση της πολιτικής που τα γεννά. Η βία που υποστήκαμε νύχτα-μέρα, η βίαιη επιχείρηση να πειστούμε ότι όλα αυτά είναι φυσιολογικά, ότι μόνο έτσι θα μπορούσαν να είναι τα πράγματα. Ο μονόδρομος της μιζέριας και του φόβου γιατί το είπε η τρόικα, γιατί έτσι θα έχουμε πρωτογενές πλεόνασμα, γιατί πρέπει να αποπληρώσουμε το χρέος, γιατί, γιατί, γιατί. Είναι αυτή η επέλαση των βαρβάρων που ποδοπάτησαν όνειρα και ελπίδες, που τα λιάνισαν όλα με ύφος χιλίων καρδιναλίων. Είναι αυτή η αίσθηση κατάφωρης αδικίας να σου κουνάνε το δάχτυλο κάτι τύποι με ζωή χαρισάμενη, να απαιτούν θυσίες από τους χρυσούς θρόνους τους και με εκβιασμούς να υπερασπίζονται την πάρτη τους, την εξουσία και τις καρέκλες τους.
Είναι αυτή η αίσθηση ότι πέντε χρόνια τώρα, στη χώρα του ήλιου, δεν ξημέρωσε ποτέ. Σαν να ζούσαμε στη Γκόθαμ Σίτι, ένα σκοτάδι απλώθηκε, έγινε η αδικία νόμος, έγινε η ζούγκλα καθεστώς. Γι' αυτό τώρα είναι η ώρα να χαμογελάμε με τα μάτια, την ψυχή. Όχι γιατί θα έρθει ο Μπάτμαν να μας σώσει. Δεν είναι παιχνίδι για σούπερ ήρωες η ζωή. Είναι η ώρα να χαμογελάμε γιατί με τον ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση αλλάζουν οι προτεραιότητες. Δεν θα είναι ο δείκτης κερδοφορίας αυτός που θα κάνει κουμάντο, προτεραιότητα θα είναι ο δείκτης ανεργίας και πώς αυτός θα πέσει. Δεν θα είναι προτεραιότητα τα δισ. στα κανάλια και τους χρεοκοπημένους τραπεζίτες, αλλά ο διακανονισμός των χρεών των ανθρώπων που κινδυνεύουν να χάσουν τα σπίτια τους. Δεν θα είναι προτεραιότητα τα κέρδη των κατασκευαστών, αλλά το δάσος και οι ακτές μας, ο συλλογικός μας πλούτος. Δεν θα είναι ζητούμενο η ασφάλεια των κερδών των εφοπλιστών, αλλά η ασφάλεια, η ασφάλιση, ο μισθός των εργαζομένων, το δικαίωμα των νέων, των συνταξιούχων, των επαγγελματιών σε αξιοπρέπεια. Δεν θα είναι η τρόικα εκείνη που θα δίνει εντολές, αλλά η μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία, γιατί αυτό είναι δημοκρατία.
Το χαμόγελο δεν υποκρύπτει αφέλεια. Αυτό θα ήταν επιχείρημα των βαρβάρων. Προφανώς, όλοι γνωρίζουμε πόσο δύσκολα θα είναι. Το χαμόγελο είναι η αποτύπωση της ελπίδας και της αισιοδοξίας ότι ναι, θα είναι δύσκολα, αλλά όλοι μαζί θα πετύχουμε. Θα ξεκινήσουμε από τα βασικά, την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης, την αλληλεγγύη, την κοινωνική δικαιοσύνη και θα ανοικοδομήσουμε βήμα βήμα το κοινό μας σπίτι, τη χώρα μας.
Η πιο μεγάλη ώρα είναι τώρα: η ώρα που ξαναγεννιέται η ζωή.
