Μεταξύ κινδυνολογίας και φοροελαφρύνσεων κινείται το εκκρεμές Σαμαρά. Εκμεταλλεύεται σε βαθμό υπερθετικό την καλλιέργεια φόβου μπροστά στο ενδεχόμενο εκλογικής νίκης του ΣΥΡΙΖΑ, ενώ εμφανίζεται να κάνει "άνοιγμα" προς τους πολίτες, που δεινοπαθούν υπό το βάρος των φορολογικών επιβαρύνσεων που ο ίδιος επέβαλε.
Ο Σαμαράς ξεκίνησε τις εξαγγελίες για φοροελαφρύνσεις από τα υψηλά εισοδήματα και τις επιχειρήσεις και αυτό δεν είναι τυχαίο καθώς δείχνει μια συγκεκριμένη αντίληψη πολιτικής εκπροσώπισης της Δεξιάς. Την ώρα δηλαδή που μικροί και μεσαίοι στενάζουν από τους φόρους, τα χαράτσια και τις συνέπειες της ανεργίας, ο Σαμαράς επιλέγει να ξεκινήσει τις εξαγγελίες από τους πλουσιότερους. Υπόσχεται μείωση του ανώτερου συνελεστή από 42% στο 32% για τα εισοδήματα και σταδιακή μείωση της φορολογίας επιχειρήσεων στο 15% από το 26%. Οι υπάρχοντες συντελεστές βρίσκονται στον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενώ οι συντελεστές που εξαγγέλλει ο Σαμαράς υπάρχουν είτε στις φτωχότερες χώρες-μέλη της Ε.Ε. είτε στους λεγόμενους φορολογικούς παραδείσους, όπως η Ιρλανδία. Επομένως ο Σαμαράς με τους συντελεστές που εξαγγέλλει κάνει ένα ακόμη βήμα απόκλισης της χώρας μας από τον πυρήνα των χωρών του ευρώ.
Ο Σαμαράς εξαγγέλλει για πολλοστή φορά φοροελαφρύνσεις, ενώ στην πραγματικότητα ο προϋπολογισμός, που ψήφισε, περιλαμβάνει νέες επιβαρύνσεις ύψους 1,4 δισ. ευρώ. Αυτό δεν σημαίνει βεβαίως κατ' ανάγκη ότι θα μειωθούν τα εισοδήματα αν ο ρυθμός ανάπτυξης προσεγγίσει τον κυβερνητικό στόχο του 2,9%. Όμως η επίτευξη αυτού του στόχου αμφισβητείται. Σε κάθε περίπτωση ο προϋπολογισμός περιλαμβάνει επιπλέον φόρους.
Ένα ακόμη καίριο στοιχείο στην αποδόμηση της αξιοπιστίας των εξαγγελιών Σαμαρά είναι ότι ο σημερινός αρχηγός της Δεξιάς υπόσχεσται για πολλοστή φορά φοροελαφρύνσεις, ενώ έχει δεσμεύσει τη χώρα σε μια συμφωνία που προβλέπει πλεονάσματα ύψους 4%-4,5% ετησίως προκειμένου να εξοφλείται το χρέος. Επομένως μια από τις βασικές του δεσμεύσεις προς τους δανειστές προβλέπει μεταφορά πόρων από τη φτωχή και υπερχρεωμένη Ελλάδα προς πλουσιότερες, κατά βάση, χώρες της Ε.Ε. Ο ίδιος φαίνεται ότι, έστω και αργά, κατάλαβε πως υπάρχει αντίφαση μεταξύ δεσμεύσεων και εξαγγελιών και υποστηρίζει πλέον ότι με τη ρύθμιση του χρέους θα αποφύγει αυτή τη δέσμευση. Μέχρι σήμερα υπερηφανευόταν ότι πέτυχε υψηλότερα πλεονάσματα και μάλιστα νωρίτερα απ' ό,τι είχε δεσμευτεί. Με αυτόν τον τρόπο όμως εξασθενούσε τα επιχειρήματα της χώρας για τη μη βιωσιμότητα του χρέους και την ανάγκη αναδιάρθρωσης. Γιατί, επομένως, οι δανειστές να συζητήσουν για την απομείωση του χρέους, όταν ο ίδιος ο Σαμαράς υπερηφανεύεται οτι πετυχαίνει μεγαλύτερα πλεονάσματα;
Ο Σαμαράς εξαγγέλλει φοροελαφρύνσεις για τα πιο εύπορα στρώματα, αν και έχει δεσμευτεί στους δανειστές για την εφαρμογή σκληρών μέτρων για συντάξεις, επιδόματα και φόρους, που προβλέπονται στο e-mail Χαρδούβελη προς την τρόικα, το οποίο αποτελεί την πραγματική του ατζέντα. Ελπίζει ότι με τις εξαγγελίες, τις οποίες άλλωστε δεν θα κληθεί να εφαρμόσει αφού το πιθανότερο είναι να χάσει τις εκλογές, θα κλείσει την ψαλίδα με τον ΣΥΡΙΖΑ. Οι εξαγγελίες Σαμαρά αφορούν κατά κύριο λόγο τα πιο εύπορα στρώματα, ενώ στην αντίληψή του περί ανάπτυξης, το βάρος πέφτει στην υποτίμηση των δυνάμεων της εργασίας και των περιουσιακών αξιών, στην οικονομική μεγέθυνση και όχι στην παραγωγική ανασυγκρότηση, στη μείωση του κοινωνικού ρόλου του κράτους, πράγμα που θα εντείνει το χάσμα κοινωνικής δικαιοσύνης, που επιδεινώθηκε κατά τη μνημονιακή περίοδο.
Σταύρος Καπάκος
