Εμείς (οι αριστεροί) δεν είμαστε σαν τους άλλους (τους δεξιούς, τους κεντροαριστερούς, τους κεντροδεξιούς κ.λπ.).
Εμείς πάνω απ' όλα τοποθετούμε τις αξίες και τις ιδέες μας.
Έχουμε το εμείς πάνω από το εγώ.
Συμμετέχουμε στους αγώνες χωρίς ιδιοτέλεια.
Το κόμμα είναι η συλλογική μας έκφραση και σήμερα μια τέτοια έκφραση πρέπει να είναι ισχυρή και αποτελεσματική.
Αλλά λέω να σταματήσω εδώ. Γιατί αν συνεχίσω, θα κινδυνέψω να γίνω γραφικός.
Δεν χρειάστηκαν περισσότερα από όσα έφεραν οι καιροί. Η δυναμική που έφερε τον ΣΥΡΙΖΑ στην κορυφή, ακόμα και στο όρια της αυτοδυναμίας, άλλαξε τον τρόπο σκέψης αρκετών από εμάς, δημιούργησε συμπεριφορές με έντονα εγωιστικά στοιχεία που μας κάνουν να αναρωτηθούμε αν τελικά αυτά τα περί "άλλων" ήταν μια απλή αυταπάτη. Μήπως πρέπει να σκεφτούμε τώρα πια πιο ψύχραιμα ότι η ανθρώπινη φύση ήταν, είναι και θα είναι η ίδια; Και ότι ο αριστερός δεν έχει κερδίσει ex officio τα χαρακτηριστικά της αλληλεγγύης, της συντροφικότητας, του εμείς απέναντι στο εγώ, αλλά πρέπει να το αποδεικνύει έμπρακτα σε κάθε στιγμή, σε κάθε ευκαιρία.
Είμαι αριστερός γιατί δεν παραιτούμαι μπροστά στην αδικία, τη βία και τη βαρβαρότητα και στον ανορθολογισμό. Γιατί προσπαθώ να αλλάξω τον κόσμο με συλλογική δράση για να επικρατήσουν οι αξίες της ελευθερίας, της ισότητας, της αλληλεγγύης, των δικαιωμάτων και της δημοκρατίας, της υπεράσπισης του φυσικού περιβάλλοντος.
Αλλά και γιατί παλεύω κόντρα στους πειρασμούς της εγωιστικής μου φύσης, της κυριαρχίας και του παραγοντισμού.
Κυβέρνηση ή εξουσία;
Ακούγεται συχνά αυτό τον καιρό. Έχει γίνει του συρμού... 'Την κυβέρνηση θα πάρουμε -αν βέβαια νικήσουμε με τη θέληση του λαού- όχι όμως και την εξουσία" .
Δηλαδή, πότε παίρνεις την εξουσία;
Άγγελος ΜΑΝΤΑΔΑΚΗΣ
