Ο Ζαν Κλοντ Γιούνκερ είναι ακατάλληλος για την προεδρία της Κομισιόν, διότι αποτελεί εκφραστή της νεοφιλελεύθερης Ευρώπης, τονίζει ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Κώστας Χρυσόγονος. Στη συνέντευξή του, ο Κ. Χρυσόγονος μιλά για τη μεταναστευτική πολιτική της Ε.Ε. αλλά και για τις πρόσφατες κινητοποιήσεις στις Βρυξέλλες.
* Οι αποκαλύψεις σχετικά με το καθεστώς "φορολογικού παραδείσου" που είχε δημιουργήσει στο Λουξεμβούργο ο πρόεδρος της Κομισιόν Ζαν Κλοντ Γιούνκερ έχουν κάνει τον γύρο της Ευρώπης. Πώς αξιολογείτε την εξέλιξη αυτή;
Το γεγονός ότι το Λουξεμβούργο λειτουργεί ως "φορολογικός παράδεισος" είναι γενικά γνωστό από πολλά χρόνια, ενώ παρόμοια συμπεριφέρονται και άλλα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης (π.χ. Ιρλανδία). Αυτή η φορολογική "μηχανική", που ευνοεί κυρίως μεγάλες πολυεθνικές επιχειρήσεις, επιτρέπεται από το δίκαιο της Ένωσης και επί της ουσίας ισοδυναμεί με έναν άτυπο ανταγωνισμό των κρατών-μελών (ή μάλλον των κυρίαρχων πολιτικών "ελίτ" σ' αυτά) για το ποιος θα εξυπηρετήσει καλύτερα το μεγάλο κεφάλαιο. Συνεπώς, δεν πρόκειται για προσωπικό ζήτημα του σημερινού προέδρου της Κομισιόν, αλλά για θεσμικό και πολιτικό πρόβλημα, το οποίο θα έπρεπε να αντιμετωπιστεί στη ρίζα του μέσω της εναρμόνισης των φορολογικών νομοθεσιών.
Ο Ζαν Κλοντ Γιούνκερ είναι ακατάλληλος για την προεδρία της Κομισιόν όχι επειδή είναι διεφθαρμένος (άλλωστε δεν φαίνεται να υπάρχουν στοιχεία χρηματισμού του ή κάτι παρόμοιο), αλλά επειδή εκφράζει τη νεοφιλελεύθερη πολιτική αφενός της κατεδάφισης του κοινωνικού κράτους, στο όνομα υποτίθεται της δημοσιονομικής εξυγίανσης, και αφετέρου της φοροασυλίας του μεγάλου κεφαλαίου. Το ίδιο ισχύει όμως και για όλους τους πολιτικά ομογάλακτους με αυτόν Ευρωπαίους. Με άλλες λέξεις, ζητούμενο δεν είναι να αντικατασταθεί ο Γιούνκερ από κάποιον, όπως π.χ. ο Κατάινεν, αλλά από κάποιον ή κάποια που θα εξέφραζε μια εντελώς άλλη πολιτική.
* Τι σηματοδοτεί για τη μεταναστευτική πολιτική της Ευρώπης η επιχείρηση Mos Maioroum;
H πανευρωπαϊκή αστυνομική επιχείρηση Mos Maiorum, που διεξήχθη υπό τον σχεδιασμό και την επίβλεψη του ιταλικού υπουργείου Εσωτερικών, αποτελεί ακόμα μια απόδειξη της έλλειψης σεβασμού προς τα ανθρώπινα δικαιώματα που επιδεικνύουν οι ευρωπαϊκοί θεσμοί κατά το σχεδιασμό και την εφαρμογή της μεταναστευτικής, και όχι μόνο, πολιτικής. Η ανακοίνωση του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης ανέφερε ότι στόχος της επιχείρησης ήταν ο εντοπισμός παράνομων μεταναστών εντός της Ζώνης Σένγκεν «για σκοπούς ενημέρωσης και διερεύνησης» σε ό,τι αφορά τους διαύλους εισόδου στο έδαφος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Εντούτοις, η αδιαφάνεια και η μυστικότητα που περιέβαλε την επιχείρηση ως προς το ποια κράτη-μέλη συμμετείχαν, κάτω από ποιες προϋποθέσεις συλλαμβάνονταν οι μετανάστες, καθώς και για ποια διάρκεια και υπό ποιες συνθήκες κρατούνταν, ενισχύει τον φόβο ότι η επιχείρηση αποτελούσε προκάλυμμα για μαζικές συλλήψεις και απελάσεις των μεταναστών χωρίς χαρτιά. Επιπλέον, δεν υπήρχε καμία εξήγηση για το πώς γινόταν η ταυτοποίηση των μεταναστών και αν και κατά πόσο γινόταν διάκριση ως προς τους αιτούντες πολιτικό άσυλο. Οι επιχειρήσεις-σκούπα που, εκτός των άλλων, ενισχύουν επικίνδυνα ξενοφοβικά στερεότυπα, αποβλέπουν στον φτηνό εντυπωσιασμό.
Αντί για την ποινικοποίηση και την επιπλέον έκθεση των μεταναστών σε κινδύνους μέσω παρόμοιων επιχειρήσεων, είναι απαραίτητο να υπάρξει μια ολοκληρωμένη μεταναστευτική πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης με δίκαιη κατανομή της ευθύνης μεταξύ των κρατών-μελών της, στο πλαίσιο της αρχής της αλληλεγγύης η οποία διακηρύσσεται πανηγυρικά στο άρθρο 3 παρ. 3 της ιδρυτικής Συνθήκης της Ένωσης, αλλά μένει ανεφάρμοστη στην πράξη. Με το ισχύον σύστημα (συμφωνίες Δουβλίνο ΙΙ και ΙΙΙ), όλη η ευθύνη της παράνομης μετανάστευσης επιρρίπτεται μόνο στα μεσογειακά κράτη-μέλη, ενώ τα κράτη του πυρήνα της Ένωσης, που αποτελούν τον πραγματικό προορισμό των μεταναστών, μένουν αμέτοχα.
* Στις αρχές του μήνα, οι Βρυξέλλες συνταράχθηκαν από τις κινητοποιήσεις των εργαζόμενων της χώρας ενάντια στη λιτότητα. Ποιος ήταν ο αντίκτυπός τους στο Ευρωκοινοβούλιο;
Οι κυρίαρχες πολιτικές δυνάμεις στην Ένωση και στα κράτη-μέλη της (δηλ. ουσιαστικά ο διαρκής και άτυπος "μεγάλος συνασπισμός" Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, Σοσιαλδημοκρατών και Φιλελεύθερων) ακολουθούν απτόητες τις συνταγές της "λιτότητας", δηλαδή της φτωχοποίησης του κόσμου της εργασίας. Το μόνο που αλλάζει από το ένα κράτος-μέλος στο άλλο είναι η ταχύτητα (με άλλες λέξεις, η βιαιότητα) της πορείας. Είναι ευοίωνο ότι οι εργαζόμενοι (και οι διαρκώς περισσότεροι άνεργοι) φαίνεται πως αρχίζουν να συνειδητοποιούν την ανάγκη να αντιδράσουν, αλλά ώς την ανατροπή των συσχετισμών δυνάμεων σε πανευρωπαϊκό επίπεδο έχουμε πολύ δρόμο ακόμη.
