Ρεπορτάζ: Κάκη Μπαλή
Μια πρώτη συζήτηση για τον... τετραγωνισμό του κύκλου έγινε χθες στο συμβούλιο των υπουργών Οικονομικών της Ευρωζώνης για το πώς θα οδηγηθεί η Ελλάδα στη μετά το Μνημόνιο εποχή. Με πακέτο στήριξης, που να ονομάζεται κάπως αλλιώς -επιμήκυνση του υφιστάμενου μνημονίου; προληπτική γραμμή στήριξης από τα υφιστάμενα λεφτά; νέα λεφτά;- και με σαφή επιτήρηση, που να μη θυμίζει μεν αυτής της τρόικας, αλλά να περιλαμβάνει με κάποιον τρόπο και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.
Η τελική συζήτηση θα γίνει τον Δεκέμβριο, οπότε θα ληφθούν οι αποφάσεις, όπως δήλωσε ο πρόεδρος του Eurogroup, αφού η Ελλάδα ολοκληρώσει «με ικανοποιητικό τρόπο την αξιολόγηση». Σ' αυτή την περίπτωση και εφόσον η Ελλάδα θελήσει υποστήριξη, «τότε υπάρχει η βούληση, από την πλευρά της Ευρωζώνης, να βοηθήσει», είπε ο Γερούν Ντάισελμπλουμ.
Αυτό που ζήτησαν οι υπουργοί Οικονομικών από τον Έλληνα ομόλογό τους, Γκίκα Χαρδούβελη, ήταν να επιταχύνει την εκπλήρωση των συμφωνηθέντων -λέγε με μέτρα-, ώστε να επιστρέψει τάχιστα η τρόικα στην Αθήνα και να ολοκληρωθεί η αξιολόγηση, για να υπάρχει η βάση της συζήτησης. Άλλωστε, νωρίτερα, ο νέος επίτροπος Οικονομικών Υποθέσεων Πιέρ Μοσκοβισί είχε δείξει ότι ο χρόνος πιέζει, λέγοντας ότι πρέπει «οπωσδήποτε» να βρεθούν λύσεις για την Ελλάδα και την Κύπρο, ενώ επανέλαβε ότι προτίθεται να επισκεφθεί την Αθήνα έως το τέλος Νοεμβρίου.
Την... ευγενή αμφιβολία του Ντάισελμπλουμ, πάντως, για το αν η Ελλάδα «θελήσει υποστήριξη» δεν συμμερίζεται ο Γάλλος υπουργός Οικονομικών Μισέλ Σαπέν, ο οποίος τόνισε ότι η Αθήνα χρειάζεται συνέχιση της χρηματοδοτικής στήριξης, όταν βγει από το Μνημόνιο στα τέλη του έτους, προσθέτοντας ωστόσο ότι η στήριξη δεν χρειάζεται να γίνει «με τον ίδιο τρόπο όπως τώρα, όχι με τον ίδιο μηχανισμό».
Το ότι υπάρχει ανάγκη να βρεθεί «καθαρή λύση» για την Ελλάδα υποστήριξε και ο υπουργός Οικονομικών της Αυστρίας Χανς Γκέοργκ Σέλινγκ, ενώ ο ομόλογός του της Φινλανδίας Άντι Ρίνε τόνισε ότι είναι σημαντικό η Ελλάδα να μπορέσει να επιστρέψει στις αγορές. Πρόσθεσε, μάλιστα, ότι «αυτό μπορεί να γίνει με τους υπάρχοντες πόρους και όχι με νέους».
Με λίγα λόγια το μόνο βέβαιο μετά κι από αυτό το Eurogroup είναι ότι η Ελλάδα δεν πρόκειται να πει αντίο στο Μνημόνιο «καθαρά», όπως το έκαναν πριν από αυτήν η Ιρλανδία και η Πορτογαλία. Κι ότι αναζητείται μια λύση που να μην... τρομάξει τις αγορές, να μη... ζορίσει τα κοινοβούλια των πιστωτών, που ενδέχεται να κληθούν να την ψηφίσουν, και -εάν είναι εφικτό- να μην ταπεινώσει την ελληνική κυβέρνηση, αλλά και να μην την αφήσει να... χαλαρώσει.
Το σήμα είχε στείλει νωρίτερα μέσω Βερολίνου ο επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος στην Ευρωβουλή, Γερμανός χριστιανοκοινωνιστής Μάνφρεντ Βέμπερ, ο οποίος επί της ουσίας είπε ότι η Ελλάδα χρειάζεται νέο πρόγραμμα, αλλά δεν θα το πούμε έτσι. Για την ακρίβεια ο Βέμπερ είπε ότι «το νέο πρόγραμμα δεν είναι τίποτε καινούργιο, αφού πάντα σχεδιάζαμε μετά τα μεγάλα πακέτα, χάρη στα οποία επιβίωσε η Ελλάδα, να οργανώσουμε και την έξοδό της στις αγορές, με ένα είδος γέφυρας». Και πρόσθεσε ότι οι αγορές θέλουν σταθερότητα και «πρέπει και η Ελλάδα να αποδεχθεί ότι θα πρέπει να συμβάλει στη σταθερότητα».
Στο ερώτημα εάν στο μέλλον η επιτήρηση θα πάψει να είναι «τόσο αυστηρή» ο Βέμπερ απαντά αποστομωτικά: «Ήταν πάντα σαφές στην Ευρώπη ότι, όταν πρόκειται να δοθούν χρήματα, αυτό γίνεται υπό όρους, η υλοποίηση των οποίων θα πρέπει να ελέγχεται».
