Του Λευτέρη ΚΑΠΩΝΗ
Το βλέπω στους πελάτες. Σ' αυτούς τους λίγους που παίρνουν ακόμη ταξί. Μόλις βγήκε η δημοσκόπηση που φέρνει τον ΣΥΡΙΖΑ 11 μονάδες μπροστά, στα όρια της αυτοδυναμίας, τα πρόσωπα άλλαξαν κι ένα πικρό χαμόγελο εγκαταστάθηκε στα χείλη τους. "Τον χειμώνα τούτο, άμα τον πηδήξαμε, άντε γι' άλλα δέκα χρόνια, πάει, καθαρίσαμε". Τους στίχους του Σαββόπουλου μου τους θύμισε ένας πελάτης, που πήγαινε στο Γαλάτσι με μια τσάντα τρόφιμα για μια άνεργη οικογένεια φίλων του με δυο μικρά παιδάκια.
Και ο ίδιος, με τη σύνταξη που παίρνει, τη βγάζει μέχρι τις 18, άντε τις 20 του μήνα. Μετά, το κενό. Δέκα μέρες άφραγκος, καπνίζει τα φτηνιάρικα που κυκλοφορούν στον δρόμο. Τις πρώτες μέρες που παίρνει τη σύνταξη, άρχοντας. Δυο κούτες τσιγάρα και τσιπουράκι στο καφενείο. Κερνάει και κανέναν άνεργο. Ξέρεις, μου λέει, η φτώχεια δεν είναι από μόνη της μιζέρια. Μπορείς να τη βγάλεις με σαρδελίτσα και ντομάτα και νά 'σαι άρχοντας. Μιζέρια είναι να μην έχεις ελπίδα. Μιζέρια είναι τα ψυχοφάρμακα όπου έχουν ρίξει τον κόσμο.
Πριν από την κρίση, το φαρμακείο της γειτονιάς μου πούλαγε δέκα κουτιά ηρεμιστικά τον μήνα. Τώρα, τριακόσια κουτιά φεύγουν σε μια βδομάδα. Οι άνθρωποι χαπακώνονται γιατί δεν μπορούν να το αντέξουν. Ε, αυτό εμένα με σκοτώνει. Όχι, ρε φίλε, δάγκωσέ το και στάσου όρθιος. Απέναντί σου είναι, τους βλέπεις, και μη λες ο οικονομικός πόλεμος είναι χειρότερος γιατί δεν βλέπεις τον εχθρό. Τι θέλεις; Να φορέσουν τη στολή της Βέρμαχτ ο Χαρδούβελης, ο Στουρνάρας, ο Βενιζέλος κι ο Σαμαράς για να καταλάβεις πως είναι οι εχθροί σου; Εδώ κι ο φίλος μου ο παπα-Γιάννης λέει στους πιστούς: εχθροί σας είναι αυτοί που σπέρνουν τον φόβο. Όσοι προσπαθούν να σας τρομάξουν για να σας κλέψουν την ψήφο είναι εχθροί σας. Τι άλλο να πει ο ιερέας, ψηφίστε ΣΥΡΙΖΑ; Δεν το λέει. Στο πασάρει όμορφα και χριστιανικά. Στην αγάπη ουκ έστι φόβος, λέει. Κι όταν μια γριούλα στις ευρωεκλογές τον ρώτησε αν ο Τσίπρας είναι άθεος, ο παπα-Γιάννης, χριστιανικώ τω τρόπω, για να μη χαθεί η ψήφος, απάντησε: αυτό το ξέρει ο ίδιος κι ο Θεός.
Όμως αυτή η δημοσκόπηση θα κόψει πολλά ψυχοφάρμακα, και ίσως λιγοστέψουν και τα διαζύγια, γιατί οι απελπισμένοι που στρέφονται εναντίον του διπλανού τους αρχίζουν και ελπίζουν πως η αρχή του τέλους πλησιάζει, κι έτσι, με καθαρό μυαλό, μπορεί να σπρώξουν κι αυτοί με δύναμη τον τροχό να γυρίσει.
Και προσοχή... Εκεί που φτάσανε οι άνθρωποι, δεν ζητάνε ούτε τη Γη της Επαγγελίας, ούτε θαύματα. Θέλουν μια κυβέρνηση που να είναι δική τους. Να τους λέει την αλήθεια και να περπατήσουν μαζί τα χρόνια της ανασυγκρότησης. Και ίσως για πρώτη φορά το αίτημα της λαϊκής κυριαρχίας, σαν φαντασιακό πρόταγμα, αποκτά τη δύναμη που είχε στα χρόνια της Κατοχής. Γιατί το πρόβλημα έγινε οικονομικό εξαιτίας της πολιτικής και γι' αυτό η πολιτική μπορεί να το λύσει.
