«Είναι ντροπή ο πρωθυπουργός να έρχεται (σ.σ.: στη Θεσσαλονίκη) σαν κλέφτης».
Η φράση ειπώθηκε από τον δήμαρχο Γιάννη Μπουτάρη σε τοπική εφημερίδα της Θεσσαλονίκης και, αν κατάλαβα καλά, η μομφή απευθύνεται και προς τους ενοχλητικούς διαδηλωτές που τα τελευταία χρόνια ασκούν το -ακόμη- συνταγματικό τους δικαίωμα να ζητούν αλλαγή, τροποποίηση ή ανατροπή της οικονομικής πολιτικής (λέμε τώρα) των εντολοδόχων του Δ' Ράιχ στην Ελλάδα.
Ξέρω πόσες ευαίσθητες ψυχές, κυρίως πράσινες ή τζουρτζουλί, θα ενοχλήσω μ' αυτό το «Δ' Ράιχ», αλλά αλήθεια γνωρίζουν ποια ήταν το Α' και Β' Ράιχ;
Πίσω στον δήμαρχο Μπουτάρη. Τα ελληνικά του είναι καλά, είχε εξαίρετους (κορυφαίους) φιλολόγους στο σχολείο που πήγαινε (στο αμερικάνικο κολέγιο της Θεσσαλονίκης) και δεν του επιτρέπεται να κάνει λάθη. Θα μου πείτε κι ο πρωθυπουργός Σαμαράς σε αμερικάνικο κολέγιο πήγε, της Αθήνας, αλλά φαίνεται ότι περνούσε τα μαθήματα όπως κι ο γιος του. Κι αμφιβάλλω αν ξέρει τη διαφορά μεταξύ ως και σαν.
Ενώ ο Γιάννης Μπουτάρης ξέρει ότι η φράση «σαν κλέφτης» είναι παρομοίωση. Το «ως κλέφτης» θα ήταν ορισμός. Π.χ. ο Τερτσέτης έμεινε στην Ιστορία ως ακέραιος δικαστής (ήταν δηλαδή δικαστής), ενώ ο Αρβανιτόπουλος έκρινε τους εκπαιδευτικούς σαν κακός δικαστής (άρα δεν είναι). Θα μου πείτε: η διαφορά του υποθετικού συνδέσμου σαν από την πρόθεση ως μπορεί να είναι ψύλλοι στ' άχερα για έναν πρωθυπουργό που αγνοεί τη διαφορά μεταξύ φιλόσοφου και φιλόλογου. Προφανώς, αλλά υπάρχουν και οι νοήμονες Έλληνες.
Άρα, κατά τον δήμαρχο Μπουτάρη, ο πρωθυπουργός δεν είναι κλέφτης, αλλά κινείται σαν κλέφτης.
Γιατί παρακαλώ; Διότι έρχεται στα γρήγορα στη Θεσσαλονίκη, εγκαινιάζει σε κλειστό και οχυρωμένο από στρατιές ενόπλων χώρο τη Διεθνή Έκθεση, λέει ότι το μετρό θα λειτουργήσει οπωσδήποτε ως το 2018, μοιράζει μπαξίσια σε μπάτσους, δάρτες και χαφιέδες και από δω παν' κι άλλοι;
Χάνουν πολλά
Ο δήμαρχος Μπουτάρης διαμαρτύρεται σαν πορτ παρόλ μιας σειράς επαγγελματιών: ξενοδόχοι, έμποροι, ταβερνιάρηδες, καφετζήδες και ιδιοκτήτες πολιτιστικών τεκέδων είναι γεγονός ότι χάνουν αυτά που έβγαζαν όταν οι υπουργοί του ΠΑΣΟΚ έριχναν ζεϊμπεκιές και έκαιγαν στην πίστα δεκάδες μποτίλιες με ουίσκι και οι αντίστοιχοι της Ν.Δ. έκαιγαν τις γραβάτες τους (εμείς τις πληρώναμε). Χάνουν από την απόσυρση των στρατιών (αρσενικών ή θηλυκών και μπόλικων σεισοπυγίδων) που ανέβαιναν για 4-5 μέρες στην «ερωτική» Θεσσαλονίκη για να «προετοιμάσουν» τα αυθόρμητα λαϊκά πλήθη. Αυτά που θα έρχονταν από όλη τη βόρεια Ελλάδα με νοικιασμένα από το κόμμα πούλμαν, αυτά που θα συνόδευαν τον αρχηγό από το αεροδρόμιο ώς το «Μακεδονία Παλλάς», ή θα ωρύονταν την Κυριακή το πρωί έξω από τα περίπτερα που έπρεπε κάθε υπουργός, υφυπουργός, γραμματέας ή παρακεντές να εγκαινιάσει, μαζί με τον απαραίτητο μπουφέ που έκανε κάποιους πιο πλούσιους κι από τους υπουργούς (τα ονόματα γνωστά στον χώρο του catering).
Ο κοσμοπολίτης δήμαρχος οφείλει να παραδεχτεί ότι οι εκατοντάδες κυβερνητικοί παρατρεχάμενοι που βρέθηκαν με πόνο ψυχής στο Παρίσι για να «διαπραγματευτούν» ως κλέφτες το μέλλον της ελληνικής οικονομίας, δηλαδή των νέων τρόπων συσσώρευσης του κεφαλαίου και σταδιακής αναθεώρησης των βασικών νόμων του καπιταλισμού με πρώτο βήμα την κατάργηση της ιδιοκτησίας, μάλλον πέρασαν καλύτερα απ' ό,τι στα σκυλάδικα της Θεσσαλονίκης. Θα πήραν και λίγη εσάνς πολιτισμού οι κατά τον ίδιο «χωριάτες». Προς τι ο ψόγος λοιπόν;
Από έναν δήμαρχο που αρέσκεται να ξαφνιάζει ώστε να μένει στην πρώτη σειρά της δημοσιότητας μαζί με την υπόλοιπη παρέα του σταρ σίστεμ, μια πράξη θα περίμενε κανείς: να γυρίσει την πλάτη και να αγνοήσει τον με το ζόρι επισκέπτη της πόλης του.
