«...Αλλά τις επόμενες δεκαετίες η Ελλάδα δεν κατάφερε να ξεμπλέξει από τις στρεβλώσεις που άφησε πάνω της το 'δίδυμο καρκίνωμα' του λαϊκισμού και του κρατισμού», έγραψε ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς στο περίφημο πόνημα για τη Μεταπολίτευση που δημοσιεύτηκε στην "Καθημερινή". Με το ένα χέρι -του Λαζαρίδη, κατά πάσα πιθανότητα- έγραφε για τον λαϊκισμό και με το άλλο υπέγραφε το νομοσχέδιο με το οποίο χαρίζονται χιλιάδες στρέμματα δάσους σε καταπατητές. «Η Αγία Ελεούσα», «Η Ένωση Θυρωρών», «Ο Σύλλογος Τεθνεώτων Αποστράτων» και δεκάδες άλλοι δικαιώνονται, μετά από αγώνες δεκαετιών, διά χειρός Αντωνίου. Πρόκειται για την έσχατη μορφή λαϊκισμού, να πατάς το Σύνταγμα και τους νόμους προκειμένου να ικανοποιήσεις φαύλα μικροσυμφέροντα, να δίνεις το δέντρο, το δάσος, το οξυγόνο για να πάρεις μερικές χιλιάδες ψηφαλάκια.
Μια που μιλάμε για τη Μεταπολίτευση, η ισχυρότερη έκρηξη λαϊκισμού σημειώθηκε στις αρχές τις δεκαετίας του '90, στις μέρες του διαβόητου «Μακεδονικού Αγώνα». Ήταν τότε που εκατομμύρια Έλληνες πίστεψαν ότι κινδυνεύει η Μακεδονία από τους ΠΓΔΜίτες, αυτήν την κατώτερη φυλή που έχει το θράσος να τα βάλει με εμάς που είμαστε ανώτεροι -δεν είμαστε ανώτεροι, είμαστε ανώτατοι!- από τη φύτρα μας. Ο Αντώνης Σαμαράς, υπουργός Εξωτερικών εκείνη την εποχή, ηγήθηκε αυτού του τραγέλαφου, οδήγησε, μαζί με πολλούς άλλους, πλήθος ανθρώπων στα όρια της παράκρουσης, μόνο και μόνο για να χτίσει την πολιτική του καριέρα ως ο δυνητικός σωτήρας του έθνους που κινδυνεύει.
Ο εθνικισμός είναι η ακρότατη μορφή λαϊκισμού. Χαϊδεύει τα πλήθη αποδίδοντάς τους ιδιότητες μεταφυσικές, προερχόμενες από το αίμα και το DNA. Όλοι οι Έλληνες είμαστε εξ ορισμού κοινωνοί του πνεύματος και της ρώμης των αρχαίων προγόνων μας κι ας νομίζουμε ότι ο Αριστοτέλης είναι ΙΕΚ κι ας είναι τα κορμιά μας σαν τα αγάλματα του Μποτέρο και ουχί του Πραξιτέλους. Ο Σαμαράς είναι εθνικιστής, άρα ακραίος λαϊκιστής. Ακόμη και τη φονική υποταγή στα Μνημόνια τη συνδέει με την αναγέννηση του έθνους, με το 2021, που θα σμίξει νοερά με το ένδοξο 1821. Θα σμίξουμε οπωσδήποτε με το 1821, θα φοράμε φουστανέλες και θα βόσκουμε κατσίκες στα κατσάβραχα.
Ακραίος λαϊκισμός είναι και η επιδεικτική θρησκοληψία. Να κάνεις μεγαλόσταυρους, να προσκυνάς εικόνες, να γονατίζεις σε επιτάφιους προκειμένου να προσεταιριστείς πολιτικά το κομμάτι του πληθυσμού που κινείται μεταξύ πίστης και ευπιστίας. Αυτούς που περιμένουν να σηκωθεί ο Μαρμαρωμένος Βασιλιάς, που κοιτούν προς τα τείχη της Βασιλεύουσας για να δουν την Παναγία, ναι, την ίδια Παναγία με την οποία συνομιλεί καθημερινώς ο Αντώνης Σαμαράς. Ο Αντώνης Σαμαράς, ο πρωθυπουργός των Ελλήνων, ο μέγας θρησκευτικός επιδειξίας, ο μέγας λαϊκιστής.
Όποιος αναζητά τα καρκινώματα της Μεταπολίτευσης καλό είναι να αρχίσει την έρευνά του από το Μέγαρο Μαξίμου.
