Το "άνοιγμα" των ενεργειακών αγορών στους ιδιώτες, η προωθούμενη ιδιωτικοποίηση των δικτύων μεταφοράς ηλεκτρισμού και ακολούθως της ΔΕΗ, αλλά και της ΔΕΠΑ, σε συνδυασμό με την υψηλή φορολογία όλων των καυσίμων, αποτελούν επιλογές των μνημονιακών κυβερνήσεων που επιφέρουν άμεσες επιβαρύνσεις στο κόστος ενέργειας για όλους τους καταναλωτές, οικιακούς και βιομηχανικούς.
Η όποια πολιτική στον χώρο της ενέργειας βαφτίζεται από την κυβέρνηση "κοινωνική" στην ουσία χρηματοδοτείται από τους καταναλωτές, καθώς σε αυτούς μετακυλίονται άμεσα ή έμμεσα κόστη - επιβαρύνσεις της αγοράς.
Παράλληλα, το περιβάλλον στον χώρο της ενέργειας υπόκειται σε συνεχείς αλλαγές και μεταβάσεις δημιουργώντας συνθήκες ρευστότητας ακόμα και για τους ίδιους τους ηλεκτροπαραγωγούς.
Οι συνέπειες είναι προφανείς, καθώς, εκτός από την αυξανόμενη ενεργειακή φτώχεια των νοικοκυριών, η εγχώρια ενεργοβόρος βιομηχανία αδυνατεί να αντεπεξέλθει στα υψηλά ενεργειακά κόστη, προχωρώντας ακόμα και σε περιστολή της παραγωγής και της εργασίας, όπως κατέδειξαν οι πρόσφατες εξελίξεις στον χώρο της χαλυβουργίας.
Σε αυτό το σκηνικό το "πακέτο" μέτρων για τη μείωση του ενεργειακού κόστους στη βιομηχανία, με όφελος που η κυβέρνηση κοστολογεί στα 150 εκατ. ευρώ, δεν μπορεί να θεωρηθεί δραστική αντιμετώπιση του ζητήματος αυτού, αλλά μόνο προσωρινά, φέτος, διορθώνει μέρος του προβλήματος.
Την ίδια στιγμή η κατάσταση στην αγορά ηλεκτρικής ενέργειας παραμένει ρευστή, καθώς βρίσκονται σε ισχύ ειδικά ρυθμιστικά μέτρα περιορισμένης χρονικής διάρκειας (όπως η κατάργηση του μηχανισμού ανάκτησης μεταβλητού κόστους, των Αποδεικτικών Διαθεσιμότητας Ισχύος -ΑΔΙ- κ.λπ.), επίκειται η έναρξη δημοπρασιών τύπου ΝΟΜΕ για την πρόσβαση ιδιωτών στη λιγνιτική και υδροηλεκτρική παραγωγή, έχει δρομολογηθεί η ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ, ενώ από του χρόνου θα γίνει η μετάβαση στην ενιαία χονδρεμπορική αγορά ηλεκτρισμού της Ε.Ε. (Ευρωπαϊκό Ενιαίο Μοντέλο Στόχος - target model).
Επιπλέον, μετά το ξεπούλημα του ΔΕΣΦΑ, το ναυάγιο αποκρατικοποίησης της ΔΕΠΑ, έρχεται το σπάσιμο και η εκποίηση της ΔΕΗ, αρχής γενομένης από τα δίκτυα μεταφοράς (ΑΔΜΗΕ), εξανεμίζοντας οποιοδήποτε περιθώριο δημοσίου ελέγχου στο βασικό αγαθό της ενέργειας. Άλλωστε, οι παρεμβάσεις υπέρ της βιομηχανίας προφανώς δεν θίγουν άμεσα τη ΔΕΗ (σε αντίθεση με την περίπτωση "Αλουμίνιον", που μένει να αποφανθεί η κυβέρνηση) ενόψει της ιδιωτικοποίησής της.
Πάντως, δεν είναι τυχαίο ότι ορισμένα εκ των μέτρων είναι, τελικά, άρση των στρεβλώσεων που οι ακολουθούμενες πολιτικές δημιούργησαν στην αγορά ηλεκτρισμού. Η ΔΕΗ "ελέγχει" μόνο το 30% του ενεργειακού κόστους, αφού το υπόλοιπο 70% σχετίζεται με κυβερνητικές αποφάσεις για την αγορά ηλεκτρισμού και εκεί ακριβώς εντάσσονται τα μέτρα που ανακοίνωσε το ΥΠΕΚΑ:
* Εξίσωση του ΕΤΜΕΑΡ (πρώην τέλος ΑΠΕ) της μέσης με την υψηλή τάση.
* Συζητείται η εφαρμογή του (νομοθετημένου) μέτρου της διακοψιμότητας (με εξαίρεση τα ορυχεία της ΔΕΗ), εφόσον οριστικοποιηθεί και από την Κομισιόν ότι το κόστος του μέτρου θα επιβαρύνει όλους ανεξαιρέτως τους ηλεκτροπαραγωγούς και όχι τον οικιακό καταναλωτή.
* Μέρος των κερδών του 2013 της ΔΕΠΑ (του εμπορικού κομματιού -όχι συνολικά του ομίλου) θα περάσει σε όλους τους πελάτες φυσικού αερίου (δηλαδή βιομηχανικούς και οικιακούς).
* Παράταση της ένταξης των μεγάλων πελατών φυσικού αερίου σε αυτή την κατηγορία (των "επιλεγόντων") που προβλέπει έκπτωση έως 31.12.2015, ακόμα κι αν δεν πληρούν πλέον τα κριτήρια.
- Άμεση προσαρμογή των τιμών φυσικού αερίου στην έκπτωση που θα συμφωνηθεί μεταξύ ΔΕΠΑ - Gazprom με αναδρομική ισχύ από τον Ιούνιο του 2013.
Προαναγγέλθηκε επίσης παρέμβαση στο κόστος των εκπομπών CO2, καθώς εξετάζεται η δυνατότητα αντιστάθμισης των ρύπων και διεκδικούνται περίπου 20 εκατ., ώστε να στηριχθούν ενεργοβόροι τομείς για να είναι ανταγωνιστικοί έναντι των χωρών όπου δεν ισχύει η υποχρέωση αγοράς ρύπων.
