Τόνοι μελάνης χύθηκαν και χθες στον γερμανικό Τύπο με αφορμή την επίσκεψη Σόιμπλε στην Αθήνα, με... πιο παρεμβατικό το σχόλιο του Στέφαν Κάιζερ στο Spiegel, με τίτλο «Η Ελλάδα χρειάζεται το κούρεμα τώρα». Ο Γερμανός αρθρογράφος υποστηρίζει ότι η άρνηση του Σόιμπλε να συζητήσει για την απομείωση του ελληνικού χρέους είναι τουλάχιστον επικίνδυνη αμέλεια και επικαλείται το χθεσινό πρωτοσέλιδο της "Αυγής" για να δείξει ότι κάτι πήγε πολύ στραβά στην Ελλάδα. Το κείμενο του Κάιζερ έχει ως εξής:
«Ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε φτάνοντας στην Αθήνα βρέθηκε σε μια πόλη-φάντασμα. Το κέντρο είναι αποκλεισμένο, οι διαδηλώσεις απαγορευμένες. Πολύ μεγάλος είναι ο φόβος των επεισοδίων, ακόμη μεγαλύτερο το μίσος πολλών Ελλήνων για τον Γερμανό υπουργό Οικονομικών. 'Χαίρε Σόιμπλε, οι μελλοθάνατοι σε χαιρετούν', είναι ο τίτλος της αριστερής εφημερίδας 'Η Αυγή'. Όταν μια χώρα στην ενωμένη Ευρώπη υποδέχεται έτσι έναν επίσημο επισκέπτη, προφανώς κάτι έχει πάει πολύ στραβά".
Ο Σόιμπλε μπορεί να δει στην Αθήνα τα ερείπια της αποτυχημένης πολιτικής για την Ελλάδα των τελευταίων χρόνων. Οι ειδικοί της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου είχαν προβλέψει μια μικρής διάρκειας επώδυνη φάση για τη χώρα. Έλεγαν ότι εάν διεκπεραίωνε γρήγορα και επιμελώς τα μαθήματα λιτότητας, πολύ γρήγορα τα δύσκολα θα περνούσαν. Αντ' αυτού η ελληνική οικονομία παραμένει για πέμπτη χρονιά βυθισμένη στην ύφεση. Και δεν φαίνεται φως στο τέλος του τούνελ. Το ποσοστό της ανεργίας έχει φτάσει το 27%. Και οι αυτόκλητοι σωτήρες γιορτάζουν ως επιτυχία την πιθανότητα να επιβραδυνθεί η αύξηση της ανεργίας.
Φυσικά για μια τέτοια κρίση δεν υπάρχουν εύκολες λύσεις - όπως δεν υπάρχει κι ένας μόνο ένοχος. Οι δυνάμεις της αδράνειας στο ελληνικό πολιτικό σύστημα και στην ελίτ της δημόσιας διοίκησης έχουν μεγάλη ευθύνη για τη σημερινή μιζέρια. Όμως και ο Σόιμπλε θα πρέπει να αποδεχτεί την κατηγορία ότι μπλοκάρει μια πιθανή διέξοδο της χώρας από την κρίση.
Ο λόγος για ένα ακόμη κούρεμα του ελληνικού χρέους, που θα επιτρέψει στη χώρα να απαλλαγεί από ένα αβάστακτο βάρος. Κατά το τρέχον έτος, το βουνό του ελληνικού χρέους αναμένεται να φτάσει τα 330 δισεκατομμύρια ευρώ. Πρόκειται για σχεδόν το 180% του ετήσιου ΑΕΠ. Σχεδόν καμία χώρα στον κόσμο δεν έχει τόσο βαριές υποχρεώσεις - σίγουρα καμία με τόσο αδύναμη οικονομία. Οι τόκοι που καλείται να πληρώνει το ελληνικό κράτος κάνουν ακόμη πιο βαθιά την ύφεση - κι αυτή με τη σειρά της αυξάνει το χρέος. Πώς να βγει η Ελλάδα από αυτόν το φαύλο κύκλο;
Ένα ακόμη πρόγραμμα διάσωσης θα τα κάνει όλα χειρότερα
Ήδη, το 2012, οι ιδιώτες πιστωτές παραιτήθηκαν από ένα μέρος των δανεικών. Αλλά ήταν σαφές από την αρχή ότι το αποτέλεσμα εκείνου του κουρέματος ήταν αδύναμο. Για να βοηθήσει κανείς πραγματικά και μακροπρόθεσμα τη χώρα, θα πρέπει και οι δημόσιοι πιστωτές να απαρνηθούν ένα μέρος από τα δανεικά που έδωσαν στην Ελλάδα και φτάνουν στο μεταξύ τα δύο τρίτα των ελληνικών υποχρεώσεων.
Το πώς θα ονομάσει κανείς αυτή την κίνηση -κούρεμα, χάρισμα ή απλά κρατική χρεωκοπία- είναι δευτερεύον. Το σημαντικό είναι να δοθεί στην Ελλάδα μια δίκαιη ευκαιρία να βγει από την κρίση με τις δικές της δυνάμεις.
Βέβαια, το όλο θέμα έχει ένα πρόβλημα: Αυτή τη φορά δεν θα υποφέρουν μόνο οι Έλληνες, αλλά και οι φορολογούμενοι στην υπόλοιπη Ευρώπη, κυρίως στη Γερμανία. Για πρώτη φορά από το ξέσπασμα της κρίσης θα υπάρξουν πραγματικές -και σημαντικές- απώλειες. Κι αυτό διότι τα λεφτά που θα χαριστούν στους Έλληνες, θα λείψουν από κάπου αλλού.
Βεβαίως, αυτό ηχεί δυσάρεστα στ' αυτιά. Και κάθε πολίτης περιμένει από την κυβέρνησή του να προσπαθήσει να αποτρέψει αυτό το σενάριο. Όμως, όπως έχουν εξελιχθεί τα πράγματα, αυτό είναι αναπότρεπτο. Το μόνο που μπορούν να κάνουν οι πιστωτές είναι να το καθυστερούν δίνοντας συνεχώς νέα δάνεια στην Ελλάδα και προσπαθώντας να πείσουν τους ψηφοφόρους τους ότι κάποια στιγμή τα δανεικά θα επιστραφούν. Εν ανάγκη μεταθέτουν την ημερομηνία της επιστροφής μέχρι τη μεθεπόμενη πολιτική γενιά.
Ακριβώς αυτή τη συνταγή ακολουθούν ο Σόιμπλε και η καγκελάριός του. Στις 22 Σεπτεμβρίου έχουμε εκλογές και πριν από αυτές δεν θέλουν επ' ουδενί λόγω να διαπραγματευτούν ένα κούρεμα. Και μετά; Ο υπουργός Οικονομικών τα μασάει. Προτιμά να μιλάει για ένα νέο πρόγραμμα στήριξης -δηλαδή για ένα ακόμη δάνειο δισεκατομμυρίων-, που θα αυξήσει ακόμη περισσότερο το ελληνικό χρέος και θα χειροτερεύσει το πρόβλημα. Ίσως ελπίζει ότι δεν θα είναι πια υπουργός όταν θα έρθει η ώρα των ζημιών. Θα ήταν όμως πιο τίμιο εάν το παραδεχόταν από τώρα».
