Το εγχείρημα να επανέλθει ο Μαρινόπουλος στον “ενάρετο” κύκλο ήταν από την πρώτη ημέρα, δηλαδή από τα τέλη Ιουνίου, οπότε και έγινε γνωστό ότι η μεγαλύτερη, βάσει δικτύου καταστημάτων, τζίρου και ανοίγματος στην αγορά, αλυσίδα του εγχώριου λιανεμπορίου οδεύει στην πτώχευση, πάρα πολύ δύσκολο, για κάποιους αδύνατο.
Αρκετοί ήταν τότε που υποστήριξαν πως η αγορά και η εθνική οικονομία θα έπρεπε να πιει μια κι έξω το πικρό ποτήρι των 1,8 δισ. ευρώ (σ.σ.: τόσο είναι το άνοιγμα της Μαρινόπουλος σε τράπεζες, προμηθευτές, ασφαλιστικά ταμεία, Δημόσιο κ.λπ.). Οι πιο ψύχραιμες φωνές και όσοι έβλεπαν ότι το τσουνάμι που θα δημιουργούνταν από τον ξαφνικό θάνατο της Μαρινόπουλος δεν θα περιοριζόταν στα 1,8 δισ. ευρώ και στις 11.000 θέσεις απασχόλησης που θα χάνονταν, αλλά θα είχε πολλαπλασιστικό αντίκτυπο, τελικά επικράτησαν.
Σε αυτό βέβαια βοήθησε η εμφάνιση ενδιαφερόμενου επενδυτή, δηλαδή της αλυσίδας Σκλαβενίτη η οποία δήλωσε παρούσα και έτοιμη να αναλάβει το ρίσκο. Βέβαια, εκτός από την αλυσίδα Σκλαβενίτης, η οποία είδε μέσα από αυτό το deal διάσωσης και μια ευκαιρία για την ίδια προκειμένου να ενισχύσει γεωγραφικά, οικονομικά και διαπραγματευτικά τη θέση της στην αγορά (σ.σ.: υπό την προϋπόθεση πάντα ότι ο σχεδιασμός που έχει γίνει θα φέρει τα επιθυμητά αποτελέσματα), κρούσεις για την απόκτηση μέρους των ιματίων της Μαρινόπουλος έγιναν και από άλλους παίκτες αλλά και από το fund KKR, το οποίο φέρεται ακόμη και σήμερα να διατηρεί το ενδιαφέρον του στην περίπτωση που ναυαγήσει η προσπάθεια διάσωσης της Μαρινόπουλος από τη Σκλαβενίτης.
Έξι μήνες σε τεντωμένο σχοινί
Από εκείνες τις πρώτες ώρες που έγινε γνωστό ότι η Μαρινόπουλος πρόκειται να καταθέσει αίτηση για την υπαγωγή της στο άρθρο 99 προκειμένου να προστατευτεί από τους πιστωτές της, έχει κυλήσει πολύ νερό στο αυλάκι και πάνω από έξι μήνες σκληρών διαπραγματεύσεων που κινδύνευσαν να οδηγηθούν στην κυριολεξία στα βράχια.
Ήταν μια χρονική περίοδος κατά τη διάρκεια της οποίας οι αντοχές της αγοράς, και κυρίως των άμεσα εμπλεκόμενων, δηλαδή των 11.000 εργαζομένων της αλυσίδας και των προμηθευτών της, δοκιμάστηκαν και συνεχίζουν να δοκιμάζονται και στην αυγή του 2017. Και αυτό γιατί σήμερα, πάνω από έξι μήνες μετά την κατάθεση της αίτησης για την υπαγωγή της Μαρινόπουλος στο άρθρο 99 και πάνω από τρεις μήνες από την κατάθεση της αίτησης για την υπαγωγή της στο άρθρο 106 β και θ του πτωχευτικού κώδικα που ανοίγει τον δρόμο για την είσοδο της Σκλαβενίτη ως στρατηγικού επενδυτή στην αλυσίδα (υπό την προϋπόθεση ότι το δικαστήριο θα δεχτεί το σχέδιο εξυγίανσης που έχει κατατεθεί στα τέλη Σεπτεμβρίου και συζητήθηκε στην Ευελπίδων στα μέσα Οκτωβρίου), φως στην άκρη του τούνελ δεν φαίνεται.
Αντιθέτως. Γεγονός είναι ότι η ενδιάμεση χρηματοδότηση άνω των 70 εκατ. ευρώ που δόθηκε στην αλυσίδα προκειμένου να πληρωθούν οι εργαζόμενοί της και να διατηρηθεί σε “μηχανική υποστήριξη” έως τις αρχές Δεκεμβρίου εξαντλήθηκε. Αποτέλεσμα, να μην έχει καταβληθεί στους 11.000 εργαζόμενους, μέχρι την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, η μισθοδοσία του Δεκεμβρίου που αγγίζει συνολικά τα 9 εκατ. ευρώ, ενώ ο μέτοχος, ήτοι ο Μαρινόπουλος, δεν εμφανίζεται διατεθειμένος να βάλει λεφτά. Τουναντίον. Στις δύο συναντήσεις που είχαν την Τρίτη με τη διοίκηση της Μαρινόπουλος οι εκπρόσωποι του σωματείου των εργαζομένων (οι οποίοι την Τετάρτη το πρωί εξέδωσαν ανακοίνωση με την οποία εξαπέλυσαν επίθεση ενάντια στα 15 κλαδικά σωματεία εμποροϋπαλλήλων που μαζί με το συνδικαλιστικό “μόρφωμα” όπως το χαρακτηρίζουν στον Μαρινόπουλο της Θεσσαλονίκης κατέθεσαν κύρια παρέμβαση στο δικαστήριο κατά του σχεδίου εξυγίανσης), η πρώτη τους είπε με λίγα λόγια πως λεφτά δεν υπάρχουν και ότι όλα θα εξαρτηθούν από το πόσο γρήγορα θα εκδοθεί η απόφαση από το δικαστήριο που θα επικυρώνει ή θα απορρίπτει τη συμφωνία εξυγίανσης. Νέα λεφτά σε αυτή τη χρονική στιγμή δεν αναμένονται ούτε από τον επενδυτή, δηλαδή την αλυσίδα Σκλαβενίτης, αλλά ούτε και από τις τράπεζες. Και αυτοί περιμένουν με τη σειρά τους την απόφαση του δικαστηρίου.
Aπόφαση από το δικαστήριο θα βγει. Άλλωστε, «κανένας δικαστής δεν θα θελήσει να χρεωθεί ένα τόσο μεγάλο βάρος και να βρεθεί αντιμέτωπος με 11.000 εργαζόμενους», έλεγαν στην “Αυγή” νομικοί κύκλοι. Μένει βέβαια να δούμε πότε θα βγει η απόφαση, πότε αυτή θα καθαρογραφεί, θα δημοσιευτεί και θα κοινοποιηθεί στα ενδιαφερόμενα μέρη και αν ο χρόνος που απομένει μέχρι και τις τριτανακοπές θα είναι αρκετός ώστε το συγκεκριμένο deal διάσωσης να ολοκληρωθεί και να έχει νόημα αφενός για το δίκτυο της Μαρινόπουλος και αφετέρου για τον στρατηγικό επενδυτή, δηλαδή την αλυσίδα Σκλαβενίτης.
Ακόμη ένας κρίσιμος παράγοντας είναι η ποιότητα της απόφασης και αν το δικαστήριο θα βάζει αστερίσκους στην υλοποίηση της συμφωνίας. Οι εμπλεκόμενοι ελπίζουν σε μια θετική και καθαρή απόφαση από το δικαστήριο, η οποία θα ανοίξει τον δρόμο για να τρέξει το βασικό σκέλος της συμφωνίας διάσωσης, που είναι η μεταβίβαση του Μαρινόπουλου στην Ελληνικές Υπεραγορές Σκλαβενίτη, το "ξεκλείδωμα" της βασικής χρηματοδότησης μέσω της οποίας θα πληρωθούν τις κουρεμένες κατά 50% απαιτήσεις τους οι προμηθευτές της Μαρινόπουλος, και να ξεκινήσει η αναμόρφωση του δικτύου.
Βέβαια, λόγω της καθυστέρησης στην έκδοση της απόφασης από το δικαστήριο (σ.σ.: η καθυστέρηση υπάρχει με βάση τις προσδοκίες που είχαν καλλιεργηθεί ότι η απόφαση θα γινόταν γνωστή στις αρχές Δεκεμβρίου, αλλά αυτό δεν κατέστη δυνατό διότι ο εισηγητής πήρε τον φάκελο των 70.000 σελίδων της υπόθεσης 50 ημέρες μετά την εκδίκαση της αίτησης υπαγωγής της Μαρινόπουλος στο άρθρο 106 β και θ), το "μαγαζί" ματώνει και ο επενδυτής χρειάζεται να καταστρώσει ένα νέο business plan για να καλύψει τον χαμένο χρόνο και να επιταχύνει τις διαδικασίες επαναφοράς της αλυσίδας σε μια κανονικότητα.
Σημειώνεται πως εάν η απόφαση δεν έχει εκδοθεί έως τις 30 Ιανουαρίου, οπότε και λήγει η τετράμηνη αναστολή των αναγκαστικών μέτρων είσπραξης που χορηγείται στην περίπτωση κατάθεσης συμφωνίας εξυγίανσης βάσει του άρθρου 106β του Πτωχευτικού Κώδικα, θα πρέπει η αλυσίδα Μαρινόπουλος να αιτηθεί χορήγησης νέας προστασίας από τους πιστωτές, την οποία πρέπει να κάνει αποδεκτή το δικαστήριο. Εκτός από την 30ή Ιανουαρίου, η καταληκτική ημερομηνία που έχει τεθεί για την ολοκλήρωση της συναλλαγής από τον επενδυτή είναι η 14 Φεβρουαρίου, έπειτα από την οποία θα αποσύρει το ενδιαφέρον του.
Εν τω μεταξύ, εκτός από το Πρωτοδικείο, απόφαση επί του deal αναμένεται και από την Επιτροπή Ανταγωνισμού. Πληροφορίες αναφέρουν πως η εξέταση του φακέλου από την ανεξάρτητη αρχή βρίσκεται στην τελική ευθεία.
Φυσικά, δεν πρέπει να λησμονούμε ότι λόγο για την επόμενη ημέρα στο λιανεμπόριο έχουν και οι υπόλοιποι παίκτες της αγοράς, οι οποίοι δεν θα κάτσουν να περιμένουν τη Σκλαβενίτης να «αναστήσει» το δίκτυο της Μαρινόπουλος (υπό την προϋπόθεση ότι το συγκεκριμένο deal λάβει σάρκα και οστά). Μια γεύση για το πώς θα κινηθούν από εδώ και πέρα έχει πάρει η αγορά και δη οι προμηθευτές της Μαρινόπουλος από το περασμένο φθινόπωρο, όταν μερίδα λιανεμπόρων ζήτησε έξτρα παροχές, εκπτώσεις αλλά και ρευστό ισόποσο με το κούρεμα που δέχονται από τη Μαρινόπουλος. Και αυτό είναι μόνο η αρχή.
