Αθέμιτες πρακτικές, έντονη παραβατικότητα αλλά και προβλήματα εποπτείας εντοπίζονται και στην αγορά του υγραερίου κίνησης όπως επισημαίνει εταιρεία του χώρου.
Σύμφωνα με πηγές εταιρείας που δραστηριοποιείται στον συγκεκριμένο κλάδο, το εκτιμώμενο ύψος της φοροδιαφυγής από το λαθρεμπόριο υγραερίου κίνησης εκτιμάται πως ξεπερνάει τα 14 εκατ. ευρώ ετησίως. Παράλληλα, υποστηρίζουν ότι γίνεται κλοπή στις αντλίες, ενώ βρίσκεται σε έξαρση νοθεία του υγραερίου κίνησης με υγραέριο χαμηλότερης φορολογίας (υπολογίζεται δε ότι πάνω από το 10% του υγραερίου κίνησης που πωλείται στην Ελλάδα προέρχεται από παράνομη διακίνηση) - θεωρώντας ως κίνητρο για παραβατική συμπεριφορά την κατά 15 λεπτά χαμηλότερη τιμή του υγραερίου θέρμανσης έναντι του υγραερίου κίνησης, το οποίο, σημειωτέον, προσφέρει ήδη κατά μέσο όρο 45% οικονομία σε σχέση με τη βενζίνη.
Όπως τονίζουν, σήμερα, διαπιστώνονται:
* απουσία ελέγχου και ελλιπής εφαρμογή της σχετικής νομοθεσίας,
* το υγραέριο κινητήρων δεν υπόκειται στο σύστημα εισροών/εκροών και ο ετήσιος προγραμματισμένος έλεγχος που πραγματοποιείται από τα τελωνεία δίνει άφθονο χρόνο στους παραβάτες του νόμου να “τακτοποιήσουν” τα χαρτιά τους, ώστε να φαίνονται καθ' όλα νόμιμοι, ενώ με πρόσφατη ρύθμιση (ΦΕΚ 2100 Β 7/7/2016) απαλλάσσονται τα τελωνεία από τον ετήσιο έλεγχο, ο οποίος εφεξής θα γίνεται κάθε τρία χρόνια,
* ελλείψεις στους ελεγκτικούς μηχανισμούς, αλλά και καταρτισμένων ελεγκτών,
* καθυστέρηση στη διαδικασία επιβολής προστίμων/κυρώσεων, με αποτέλεσμα ελάχιστες να καταλήγουν σε τιμωρία ή σοβαρές ποινές,
* συγκεκριμένοι τύποι αντλιών επιδέχονται παρεμβάσεων,
* σύγχρονες μέθοδοι κλοπής μέσω εξελιγμένων ηλεκτρονικών συστημάτων.
Οι ίδιες πηγές αναφέρονται παράλληλα στα φθηνά πρατήρια εφιστώντας την προσοχή των καταναλωτών, καθώς σε ορισμένες περιοχές στην Αττική η λιανική τιμή είναι τόσο χαμηλή που δεν δικαιολογεί ούτε το περιθώριο της εταιρείας εμπορίας ούτε του πρατηριούχου, ούτε καν το μεταφορικό κόστος.
Μεταξύ των συνεπειών από την κατάσταση που επικρατεί σημειώνονται οι ελλειμματικές παραλαβές έως και -10% από την ποσότητα που πληρώνει ο καταναλωτής, η απώλεια εσόδων για το Δημόσιο (άνω των 14 εκατ. τον χρόνο), ο αθέμιτος ανταγωνισμός, οι επιπτώσεις στους σωστούς επαγγελματίες, η κυκλοφορία “μαύρου χρήματος” κ.ά.
