Μεταρρυθμίσεις και ευελιξία στην αγορά εργασίας, τη στιγμή που κυβέρνηση και θεσμοί βρίσκονται ακόμη σε απλές συζητήσεις για το κεφάλαιο "απασχόληση" προτείνει το Γραφείο Προϋπολογισμού της Βουλής στην τριμηνιαία έκθεσή του, στην οποία γίνεται αναφορά και σε 8 δράσεις καταπολέμησης της φοροδιαφυγής, οι οποίες δεν έχουν εφαρμοστεί πλήρως παρότι κάποιες ψηφίστηκαν.
Ειδικότερα, οι 8 δράσεις καταπολέμησης της φοροδιαφυγής που απαιτείται να προωθηθούν είναι, σύμφωνα με το Γραφείο Προϋπολογισμού της Βουλής:
1. Η κατάθεση ολοκληρωμένου σχεδίου αντιμετώπισης της φοροδιαφυγής.
2. Μέτρα καταπολέμησης της απάτης ΦΠΑ («Καρουσέλ»).
3. Στρατηγική για την καταπολέμηση του λαθρεμπορίου καυσίμων και ποτών, από το οποίο η χώρα χάνει πάνω από 1 δισ. ευρώ ετησίως (π.χ. εξοπλισμός λιμανιών και τελωνείων με μηχανήματα σαρωτές, ενεργοποίηση κινητών μονάδων).
4. Κίνητρα προώθησης της χρήσης ηλεκτρονικών πληρωμών.
5. Ενίσχυση με εξειδικευμένο προσωπικό των φοροελεγκτικών υπηρεσιών.
6. Κατάρτιση περιουσιολογίου.
7. Αναμόρφωση στους κώδικες φορολογικών διαδικασιών.
8. Είσπραξη προστίμων από ανασφάλιστα οχήματα (εκτιμάται ότι τα ανασφάλιστα οχήματα που κυκλοφορούν στους ελληνικούς δρόμους εκτιμώνται στα 500 χιλιάδες).
Για την αγορά εργασίας επισημαίνει πως χρειάζεται μεταρρυθμίσεις. Η ευελιξία θεωρείται ότι έχει θετική συμβολή στην απασχόληση (στον βαθμό που δεν οδηγεί απλά σε επισφάλεια, γεγονός το οποίο πέραν της μεγέθυνσης της άνισης κατανομής εισοδήματος οδηγεί και σε μείωση της παραγωγικότητας). Χώρες οι οποίες έχουν ισχυρά μοντέλα ευελιξίας, όπως για παράδειγμα η Δανία, διαθέτουν μια σειρά από σημαντικά πλεονεκτήματα, τονίζεται. Αναγνωρίζει για την «ευασφάλεια» (flexicurity) ότι η προστασία του εργαζόμενου είναι εξίσου σημαντική με την ευελιξία - ωστόσο στο θεσμικό πλαίσιο που υπάρχει στην Ελλάδα μπορεί, χωρίς τη θεσμική εγρήγορση, να οδηγήσει σε απλή επισφάλεια.
Σύμφωνα με τους συντάκτες της τριμηνιαίας έκθεσης, το τρίτο Μνημόνιο «πρέπει να πετύχει» γιατί «δεν υπάρχει άλλος δρόμος για να επιστρέψουμε στην ανάπτυξη» και προειδοποιούν πως ο «κίνδυνος αποτυχίας δεν έχει εξαλειφθεί». Η καλύτερη στρατηγική είναι να επισπευσθεί και να είναι στοιχειωδώς συνεπής η εφαρμογή του Μνημονίου, όπως "Αυτό δεν αποκλείει προσπάθειες για βελτίωση κυρίως της μακροοικονομικής πτυχής, παρά τους δυσμενείς συσχετισμούς".
Σε άλλα σημεία τονίζεται ακόμη:
* Οι σχέσεις της Ελλάδας με τους θεσμούς είναι σήμερα καλύτερες σε σχέση με το καλοκαίρι του 2015.
* Σύμφωνα με τα επίσημα (προσωρινά) στοιχεία η κατάσταση της δημόσιας οικονομίας είναι υπό έλεγχο: Επιτυγχάνεται πρωτογενές πλεόνασμα και μάλιστα πάνω από τους στόχους.
* Ο κίνδυνος αποτυχίας δεν έχει εξαλειφθεί καθώς:
- Ανάκαμψη δεν είναι ορατή.
- Η ανάκαμψη της οικονομίας δύσκολα θα επιτευχθεί λόγω του «μείγματος πολιτικής» που χαρακτηρίζει το νέο πρόγραμμα. Γεγονός είναι ότι η συμφωνία με τους θεσμούς επιβάλλει και μάλιστα εμπροσθοβαρώς νέα «λιτότητα».
- Σε μεγαλύτερο βάθος χρόνου θα αρχίσουν να επιδρούν αρνητικά οι σημερινές δυσμενείς διαρθρωτικές τάσεις: Η πτώση των επενδύσεων, η απαξίωση μέρους του εργατικού δυναμικού και του κεφαλαιουχικού εξοπλισμού λόγω μακροχρόνιας ανεργίας («υστέρησης») που μειώνει τη δυνητική ανάπτυξη και η μαζική έξοδος των νέων και περισσότερο ειδικευμένων ανθρώπων.
- Υπάρχουν αβεβαιότητες που πηγάζουν από τα χρονοδιαγράμματα και τους όρους των Μνημονίων.
