"Πρωταθλητές" στις ώρες που εργάζονται αναδεικνύονται οι Έλληνες σε σύγκριση με τους υπόλοιπους Ευρωπαίους. Όπως υποστηρίζει σχετική ανάλυση της Eurobank, η οποία δόθηκε χθες στη δημοσιότητα, ο μέσος εβδομαδιαίος αριθμός ωρών εργασίας στην Ελλάδα είναι μεγαλύτερος του αντίστοιχου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Όπως αναφέρεται στην ανάλυση, η ελληνική οικονομία ήταν και εξακολουθεί να παραμένει η οικονομία με τον υψηλότερο μέσο εβδομαδιαίο αριθμό ωρών εργασίας σε σχέση με την Ε.Ε.-15, την Ιρλανδία, την Ισπανία και την Πορτογαλία.
Στο τρίτο τρίμηνο του 2014, ο μέσος Έλληνας εργαζόμενος δούλευε κατά μέσον όρο περίπου 5,5 περισσότερες ώρες εβδομαδιαίως από τον αντίστοιχο μέσο Ευρωπαίο.
Βέβαια, αξίζει να σημειωθεί πως το στοιχείο αυτό, σε συνδυασμό με το επίπεδο της εγχώριας παραγωγής αγαθών και υπηρεσιών, μπορεί να ερμηνευτεί ως ένδειξη χαμηλής παραγωγικότητας.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσιοποιεί η τράπεζα, από το πρώτο τρίμηνο του 2008 μέχρι και το τρίτο τρίμηνο του 2014, ο μέσος εβδομαδιαίος αριθμός ωρών εργασίας παρουσίασε πολύ μικρές μεταβολές. Για παράδειγμα το μέγιστο είναι στις 42,6 ώρες ενώ το ελάχιστο είναι στις 41,8. Το στοιχείο αυτό αποδεικνύει ότι η προσαρμογή προς ένα νέο σημείο ισορροπίας στην αγορά εργασίας επηρέασε περισσότερο την απασχόληση ως απόλυτο μέγεθος (π.χ. αριθμός απασχολούμενων) παρά την έντασή της, δηλαδή ώρες εργασίας ανά απασχολούμενο. Αυτή η πολύ μικρή μεταβλητότητα ήταν αποτέλεσμα τόσο των μεταβολών στον τομέα της ζήτησης εργασίας όσο και των μεταβολών στον τομέα της προσφοράς εργασίας.
Πτώση 38% στις τιμές διαμερισμάτων
Την ίδια ώρα η μελέτη της τράπεζας καταδεικνύει την καταστροφή που επέφερε το Μνημόνιο στην ελληνική οικονομία. Ειδικότερα, από το τέταρτο τρίμηνο του 2008 -κατά το οποίο ο δείκτης τιμών των διαμερισμάτων έλαβε την υψηλότερή του τιμή- μέχρι και το τέταρτο τρίμηνο του 2014 η συσσωρευμένη πτώση των τιμών των διαμερισμάτων ήταν της τάξης του -38,11%! Η συγκεκριμένη πτώση, παράλληλα με το υψηλό ποσοστό ιδιοκατοίκησης στη χώρα μας, ισοδυναμεί με ένα αρνητικό αποτέλεσμα πλούτου (negative wealth effect), το οποίο οδηγεί σε μείωση της ζήτησης αγαθών και υπηρεσιών.
Γ.Α.
