Η "καρατόμηση" (έστω και αν τυπικώς αυτή παρουσιάστηκε ως "παραίτηση") του γενικού γραμματέα Δημοσίων Εσόδων Θεοχάρη Θεοχάρη ήταν η πρώτη "παράπλευρη απώλεια" που υπέστη το κυβερνητικό δυναμικό μετά την προ δεκαπενθημέρου ήττα της Νέας Δημοκρατίας στις κάλπες. Ουσιαστικά, στον -τέως πλέον- γ.γ. επιβλήθηκε ο ρόλος του "αποδιοπομπαίου τράγου". Αυτό δεν σημαίνει βεβαίως πως δεν έφερε και ο ίδιος ευθύνη για τη σχεδόν καθημερινή αγανάκτηση των φορολογουμένων. Όμως, το μερίδιο που του αναλογούσε αφορούσε στο σκέλος της ταλαιπωρίας των πολιτών, των καθημερινών αλαλούμ με την εφορία, των προβλημάτων του Τaxis, αφού η φοροδοτική εξάντληση των νοικοκυριών και των μικρομεσαίων, επιτηδευματιών και εμπόρων από τους απανωτούς φόρους και τα χαράτσια, ήταν το αποτέλεσμα των μνημονιακών επιλογών της κυβέρνησης Σαμαρά (και όχι μόνο, αφού λ.χ. η "εισφορά αλληλεγγύης" ή το χαράτσι των ακινήτων επιβλήθηκαν από τον νυν αντιπρόεδρο της κυβέρνησης, όταν διετέλεσε υπουργός Οικονομικών στην κυβέρνηση Παπαδήμου).
Με την "παραίτηση" Θεοχάρη, η συγκυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου επανάλαβε τους χειρισμούς πριν 2,5 χρόνια (Οκτώβριο 2011) της κυβέρνηση Παπανδρέου, έναν μήνα πριν την παραίτησή της, με τον τότε προϊστάμενό του Θ. Θεοχάρη στην ΓΓΠΣ, τον Διομήδη Σπινέλλη, ο οποίος και αυτός έπαιξε τον ρόλο του "αποδιοπομπαίου τράγου" καθώς η κοινωνία ήταν ανάστατη με τα μνημονιακά μέτρα που επιβάλλονταν.
Το "timing" της παραίτησης δεν ήταν τυχαίο και προδίδει "βυζαντινισμούς" και μικροκομματικά παιχνίδια. Ο τέως γ.γ. εσόδων βρέθηκε στο στόχαστρο της κοινής γνώμης αρκετές φορές στους 17 μήνες θητείας του. Η κατακραυγή των φορολογουμένων για τους "ατυχείς" πειραματισμούς που του υπαγόρευε η τρόικα ήταν συχνή. Και όμως, η κυβέρνηση αποφάσισε να τον "τελειώσει" 14 ημέρες μετά το άτυχο γι' αυτήν αποτέλεσμα των εκλογών για μια υποτιθέμενη ασήμαντη αφορμή. Συγκεκριμένα, είδαν το φως της δημοσιότητας "διαρροές" κυβερνητικών κύκλων ότι το Μαξίμου ήταν δυσαρεστημένο με τον γ.γ. με αφορμή την εγκύκλιο αναδρομικής φορολόγησης των ελληνικών ομολόγων που είχαν αγοράσει ξένα χαρτοφυλάκια και η οποία με τη σειρά της οδήγησε σε άνοδο των spreads. Αυτό όμως δεν είναι και τόσο πειστικό, τόσο διότι η άνοδος των spreads συνέπεσε με ένα γενικότερο αρνητικό κλίμα την δεδομένη περίοδο στις αγορές (το ίδιο διάστημα είχε υποχωρήσει και ο χρηματιστηριακός δείκτης) όσο και διότι διευκρινίστηκε αμέσως ότι δεν θα υπάρξει αναδρομικότητα του φόρου.
Έτσι λοιπόν, αρκετοί πολιτικοί παρατηρητές θεώρησαν βέβαιο εξαρχής ότι ο Θ. Θεοχάρης, παρά τα όσα δήλωσε το μεσημέρι της παραίτησής του ("δεν νιώθω εξιλαστήριο θύμα, γιατί κάτι πήγε στραβά. Αυτοί που νιώθουν ότι κάτι πάει στραβά, ας δουν τα δικά τους πεπραγμένα..."), παίζει ρόλο "αποδιοπομπαίου τράγου" μετά την ήττα της Νέας Δημοκρατίας. Ήττα η οποία οφειλόταν, ανάμεσα στα άλλα, και στη δυσαρέσκεια εκατομμυρίων πολιτών για τα χαράτσια και τους φόρους. Όχι τυχαία άλλωστε, ο Θ. Θεοχάρης δήλωσε: "Δεν έχω πάρει κανένα μέτρο. Όχι μισό, κανένα. Τα μέτρα τα παίρνει η δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση με την εντολή του λαού...". Ο χρόνος όμως που "υποβλήθηκε η παραίτηση", η "υψηλή προστασία" (τρόικα) που απολάμβανε και ο σχεδιαζόμενος ανασχηματισμός φαίνεται να έχουν σχέση με αυτήν. Μάλιστα, διατυπώθηκε εκτίμηση πως οι απανωτές αναβολές της δημοσιοποίησης της έκθεσης από το ΔΝΤ σχετίζονται (και) με την εκδηλωθείσα από ημερών πρόθεση της κυβέρνησης για αποπομπή Θεοχάρη και ενώ η δημιουργία της θέσης του ήταν προαπαιτούμενο της τρόικας.
Το χρονικό της θητείας του τέως γ.γ. έχει σε γενικές γραμμές ως εξής:
Οι δανειστές επέβαλαν ως προαπαιτούμενο δόσης τη σύσταση ανεξάρτητης Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Εσόδων, τη διεύθυνση της οποίας ανέλαβε με απόφαση που εκδόθηκε στις 9 Ιανουαρίου 2013 ο Θ. Θεοχάρης. Η επιλογή για πολλούς μόνο τυχαία δεν υπήρξε: ο ώς τότε γενικός γραμματέας Πληροφοριακών Συστημάτων προερχόταν από τις αγορές (1998-2002 είχε διατελέσει αντιπρόεδρος στη Lehman Brothers Λονδίνου, ενώ υπήρξε και διευθυντής μηχανογράφησης της Ασπίς Πρόνοια). Ήταν σύμβουλος του πρώην γενικού γραμματέα Πληροφοριακών Συστημάτων, Διομήδη Σπινέλλη. Ουσιαστικά, ως "ανεξάρτητος" γ.γ. Δημοσίων Εσόδων, αναφερόταν στην τρόικα.
Στην πορεία όμως, η δημιουργία μιας ακόμη Γραμματείας πριν 1,5 χρόνο πρόσθεσε συν τους άλλοις και γραφειοκρατία και προβλήματα στον φορολογικό μηχανισμό, ο οποίος αυτό το διάστημα λειτουργούσε μέσω καθημερινών δυσλειτουργιών που διέλυσαν το σύστημα και εξακολουθούν να ταλαιπωρούν σε αφάνταστο βαθμό τους πολίτες. Παρά όμως την εμφάνιση αυτών των προβλημάτων, η καλοπληρωμένη θέση του γενικού γραμματέα Δημοσίων Εσόδων (σε 6.054,35 ευρώ ανερχόταν ο βασικός μισθός μαζί με το επίδομα θέσης, τις εργοδοτικές εισφορές και τα έξοδα παράστασης, ποσό που θεωρητικά μπορούσε να αυξηθεί μαζί με τα προβλεπόμενα bonus εσόδων), ήτοι ενός ανεξάρτητου "golden boy" στον φορολογικό μηχανισμό, έπρεπε να διατηρηθεί, σύμφωνα με την τρόικα, αφού η θέση αυτή αποτελεί στην ουσία το "μάτι" και τον "βραχίονα" των δανειστών στον μηχανισμό. Για τον λόγο αυτό, η αποπομπή ("παραίτηση") Θεοχάρη δεν προκάλεσε ικανοποίηση στους τροϊκανούς. Ενδεικτική ήταν εν προκειμένω η ανακοίνωση της Κομισιόν ότι "...η εξέλιξη αυτή είναι αιτία βαθιάς ανησυχίας... Προσβλέπουμε σε αυστηρή, διαφανή και αξιοκρατική διαδικασία για τον ορισμό του διαδόχου του κ. Θεοχάρη, προκειμένου να διασφαλιστούν υψηλά πρότυπα ακεραιότητας και διαφάνειας...".
