Η ΤEVA επιδιώκει να μπει στην αγορά και στη συνέχεια να διώξει τους Έλληνες παραγωγούς, αλλά και άλλες φαρμακευτικές εταιρείες, υποστηρίζει ο Νίκος Μανιός, συντονιστής υγείας του ΣΥΡΙΖΑ, συνδικαλιστής με μακρά και εμβληματική θητεία στο κίνημα υγείας, γιατρός ο ίδιος στο ΕΣΥ επί περίπου σαράντα χρόνια. Επισημαίνει μάλιστα ένα ιδιαίτερα σημαντικό στοιχείο, ότι δηλαδή εξαιτίας της πολυφαρμακίας προηγούμενες μειώσεις στις τιμές των φαρμάκων, δεν μείωσαν τη συνολική φαρμακευτική δαπάνη, αντιθέτως την εκτόξευσαν στα ύψη.
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΟΝ ΣΤΑΥΡΟ ΚΑΠΑΚΟ
* Ποιο είναι το πραγματικό σχέδιο του Άδ. Γεωργιάδη με τη ρύθμιση αυτή για τα φάρμακα; Γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ μιλάει για δυνητική διαπλοκή;
Θα μιλήσω λίγο πιο αυστηρά για τον ΣΥΡΙΖΑ. Τι είναι σήμερα από το Μνημόνιο; Είναι μία προσπάθεια να μετακυλιστούν δραστηριότητες, όλων των τομέων, υγείας και άλλων τομέων προς λιγότερες επιχειρήσεις, σε λιγότερα χέρια. Να περάσει ο πλούτος σε λιγότερα χέρια. Αυτή είναι μια παγκόσμια τάση στην πανευρωπαϊκή πολιτική. Αυτή η πολιτική δεν ενδιαφέρεται για το παλιό μοντέλο που είχε ο καπιταλισμός μέχρι πρόσφατα στην Ευρώπη και στηριζόταν σε μερικές βασικές έννοιες: κοινωνικό συμβόλαιο, κεφάλαιο, εργασία, εκμετάλλευση εργασίας, παροχή ενός ικανοποιητικού επιπέδου, αξιοπρεπούς κοινωνικού κράτους για να υπάρχει κοινωνική ειρήνη.
Η κυβέρνηση έχει μία μνημονιακή οδηγία, μειώστε στο 1% του ΑΕΠ τη δημόσια δαπάνη, ποιος θα πληρώνει το φάρμακο; Πρώτον, δεν τους ενδιαφέρει αν το πληρώνουν οι ιδιώτες. Δεύτερον, μέσα από αυτή την οδηγία είναι σαφές ότι η κατεύθυνση που οδηγεί το συγκεκριμένο μονοπώλιο την Teva, γιατί υπάρχουν και άλλα μονοπώλια, αλλά η Teva κάνει μια επιθετική πολιτική τώρα...
* Δηλαδή επιδιώκει μέσω της μείωσης των τιμών να κυριαρχήσει στην αγορά;
Να μπει στην αγορά, να διώξει τους Έλληνες παραγωγούς και άλλους εισαγωγείς και στο τέλος, αφού θα εδραιωθεί ως μονοπώλιο θα αρχίσει το παιχνίδι των εκβιασμών και οι τιμές θα ανέβουν. Η δύναμη που έχουν τα φαρμακευτικά μονοπώλια και η χημική βιομηχανία σε όλον τον κόσμο είναι τεράστια. Θέλει λοιπόν να λεηλατήσει μια αγορά όπου υπάρχει ελληνικό κομμάτι παραγωγής και όχι μόνο ελληνικό, ένας ενδομονοπωλιακός ανταγωνισμός, αλλά όταν τσακωθούν τα βουβάλια στον βάλτο θα την πληρώσουν τα βατράχια...
Τώρα, όσο πιο ισχυρό είναι ένα μονοπώλιο μπορεί να καθορίσει την πολιτική όχι μόνο μιας χώρας όπως η Ελλάδα, αλλά και ολόκληρης της Ε.Ε., γι' αυτό στις 23.10.12 η απόφαση που πήραν στο Ευρωκοινοβούλιο οι δεξιές δυνάμεις ήταν ότι, αν ένα φάρμακο μπορεί να κυκλοφορήσει στο Ισραήλ ανεξαρτήτως του πού παράγεται, αυτό γίνεται αποδεκτό σε όλες τις χώρες της Ε.Ε. με το επιχείρημα ότι το Ισραήλ είναι μια υψηλού επιπέδου χώρα και τεχνολογία, άρα δεν χρειάζεται έλεγχος. Το αποτέλεσμα είναι λοιπόν οποιοδήποτε φάρμακο παρασκευάζεται στο Μπαγκλαντές, στην Ινδία, όπου και αν παρασκευάζεται από την εταιρεία Teva που είναι πολύ μεγάλο μονοπώλιο παραγωγής κυρίως γενοσήμων, να περνάει στις χώρες της Ε.Ε. και την Ελλάδα...
* Επομένως υπάρχει θέμα αν γίνονται πραγματικοί έλεγχοι;
Υπάρχει θέμα πραγματικού ελέγχου. Ο δικός μας ο ΕΟΦ, που λέει ότι κάνει ελέγχους, δεν μπορεί να κάνει το συνολικό, το παραδέχονται και οι ίδιοι. Για να κάνει ο ΕΟΦ σωστά τον έλεγχο πρέπει να υπερτριπλασιάσει το επιστημονικό του προσωπικό και τα εργαστήριά του, πρέπει να λειτουργήσει ο ΥΦΕΤ, για να γίνει έλεγχος και να έρχεται το φάρμακο εδώ. Για να κυριαρχήσει στην αγορά, ας πούμε, ένα καλό φάρμακο, πρέπει να είναι και φθηνότερο. Ένα μεγάλο μονοπώλιο παράγει φάρμακα για δισεκατομμύρια ανθρώπους, πράγμα που σημαίνει ότι μπορεί να παράγει φθηνότερα, ενώ οι ελληνικές εταιρείες που παράγουν φάρμακα για λίγα εκατομμύρια Έλληνες και ελάχιστες εξαγωγές, δεν μπορούν να παραγάγουν εξίσου φθηνά φάρμακα.
Το 1988-89, οπότε αρχίζουν οι πρώτες προσπάθειες να μειωθούν οι τιμές των γενοσήμων φαρμάκων, η ελληνική παραγωγή κάλυπτε το 60% του μεριδίου.
* Υπήρχε περίοδος που η ελληνική παραγωγή κάλυπτε τόσο υψηλό ποσοστό;
Βέβαια. Μετά, όταν αρχίζουν οι προσπάθειες μείωσης των τιμών των γενοσήμων, από το 60% το ποσοστό πέφτει στο 18% το 2011. Τώρα είναι ακόμα πιο κάτω. Επομένως έχουμε το εξής: Όταν πέφτουν οι τιμές των γενοσήμων μειώνεται και το μερίδιο αγοράς της εγχώριας παραγωγής, ενώ αυξάνεται αυτό των εισαγόμενων. Όμως μείωση του συνολικού κόστους δεν υπάρχει εξαιτίας τη πολυφαρμακίας. Όσο το μερίδιο των ελληνικών φαρμάκων μειώνεται, το συνολικό κόστος για τα φάρμακα ως ποσοστό του ΑΕΠ αυξανόταν μέχρι το 2011.
* Δηλαδή φθηνότερο φάρμακο δεν σημαίνει, κατ' ανάγκην, μικρότερο κόστος για τα ταμεία και τους ασφαλισμένους;
Ακριβώς. Η δύναμη και η δράση των φαρμακευτικών εταιρειών είναι τεράστια. Δεν είναι μια απλή εμπορική πράξη, δεν είναι ένας απλός παραγωγός, δεν βγάζει λάστιχα αυτοκινήτου, βρε παιδί μου.
* Δυνατότητα να αυξηθεί το μερίδιο της εγχώριας παραγωγής και σε ανταπόδοση να μειωθούν οι τιμές των φαρμάκων υπάρχει;
Υπάρχει, αν αυτή η μείωση των τιμών συνοδεύεται και με ορισμένα άλλα κριτήρια, π.χ. να γράφουμε το φάρμακο με τη δραστική ουσία για να μην γίνονται απάτες, αλλά όχι ότι θα δίνει το ταμείο ντε και καλά το φθηνότερο μπορεί να βάλουμε και άλλες παραμέτρους. Φάρμακο που είναι ελεγμένο, που ξέρουμε τον τόπο παραγωγής, φάρμακο που να υπάρχει προστιθέμενη αξία πάνω στο προϊόν και φάρμακο που μας δίνει έσοδα και από άλλες πηγές, γιατί αν οι ελληνικές φαρμακευτικές εταιρείες έχουν 10.000 εργαζόμενους και άλλον έναν κύκλο ανθρώπων που δουλεύουν γύρω από αυτό το πράγμα. Είναι χιλιάδες εργαζόμενοι που πληρώνουν ασφαλιστικές εισφορές, φόρο, καταναλώνουν... Οι εταιρείες δυναμώνοντας κάνουν εξαγωγές οπότε βελτιώνουν και το ισοζύγιο κ.ο.κ.
Τώρα σε ό,τι αφορά αυτούς που κόπτονται για φθηνά γενόσημα, την ιστορία ξεκίνησε ο Λοβέρδος σαν να έπεσε από τον ουρανό. Είμαι 40 χρόνια γιατρός, πάντα υπήρχαν γενόσημα. Όταν ο Λοβέρδος βάζει το θέμα των γενοσήμων, η εφημερίδα "Τα Νέα" γράφει: "Φθηνά γενόσημα για κάθε Έλληνα και κάθε μετανάστη". Αυτό τι σηματοδοτεί σε μία κοινωνία ότι θα έχουμε φθηνά φάρμακα για τους φτωχούς και τους μετανάστες! Οι άλλοι πλήρωναν τη διαφορά για να πάρουν το πρωτότυπο φάρμακο που τους έγραφε ο γιατρός τους, έτσι όμως αυξανόταν η ιδιωτική συμμετοχή των ασφαλισμένων.
* Εσύ ως γιατρός μπορείς να εγγυηθείς ότι η ελληνική παραγωγή φαρμάκων είναι ποιοτική παραγωγή;
Αυτό μπορώ να το εγγυηθώ με βάση τα στοιχεία του ΕΟΦ. Όσα έχει ελέγξει ο ΕΟΦ, γιατί σε όλη την Ελλάδα λέγεται ότι υπάρχουν κάτι μικρές εταιρείες, δεν θέλω να τις πω μαϊμούδες, αλλά είναι κάτι μικρά εργαστήρια, που φτιάχνουν ένα σκεύασμα, ένα υποπροϊόν, αυτά δεν ξέρω. Αν πάει κανείς και δει τις εγκαταστάσεις εταιρειών μεγάλων, σοβαρών, 6-7 είναι αυτές οι μεγάλες εταιρείες, και δει το επιστημονικό προσωπικό, είναι υψηλού επιπέδου. Εμείς μπορούμε να εγγυηθούμε ως ΣΥΡΙΖΑ και έχει σημασία γιατί μας ρωτάνε... Μια τέτοια σημαντική αναβάθμιση του ΕΟΦ πρέπει να γίνει...
* Τα τελευταία χρόνια πριν από το Μνημόνιο είχαμε εκτόξευση της φαρμακευτικής δαπάνης, αυτό συνδυαζόταν με βελτίωση της παροχής των υπηρεσιών ή ήταν κυρίως κερδοσκοπική;
Δεν μπορεί κανείς να ισχυριστεί ότι ο υπερδιπλασιασμός της δαπάνης ήταν προς όφελος του συστήματος της Υγείας. Δηλαδή δεν δίναμε περισσότερα και καλύτερα φάρμακα, που τα είχε ανάγκη ο κόσμος. Γινόταν ακριβώς το αντίθετο καταναλώνανε φάρμακα, αγοράζανε φάρμακα, τυχεροί όσοι δεν έπιναν όσα αγοράζανε και πίνανε λιγότερα. Η πολυφαρμακία είναι επικίνδυνη, όχι μόνο για τα ασφαλιστικά ταμεία, αλλά και για την υγεία των ασφαλισμένων.
* Επομένως μείωση της φαρμακευτικής δαπάνης έπρεπε να γίνει. Με εξορθολογισμό και έλεγχο της συνταγοράφησης...
Η μείωση της φαρμακευτικής δαπάνης που είχε φτάσει το 2009 να είναι διπλάσια από τον μέσο όρο της Ευρωζώνης, προφανώς είναι αυτονόητο ότι έπρεπε γίνει. Να είναι περίπου στο μέσο όρο. Η σπατάλη δεν έχει καμία σχέση με καλύτερο σύστημα υγείας. Μάλιστα, από τη στιγμή που βαλτώνει η λειτουργία του ΕΣΥ, τότε αυξάνεται και η φαρμακευτική δαπάνη! Αναπτύσσονται φαινόμενα κατασπατάλησης του δημοσίου χρήματος.
Λέμε, όμως, μόνο για τα φάρμακα, κόπτεται ο υπουργός γιατί δεν μειώνει τις τιμές των ακριβών διαγνωστικών εξετάσεων, είτε είναι απεικονιστικές είτε είναι εργαστηριακές;
* Υπάρχει τέτοια δυνατότητα;
Δεν μπορεί μία αξονική τομογραφία στην Ελλάδα να κάνει τρεις, τέσσερις, πέντε φορές πιο ακριβά από τη μέση τιμή στην Ευρωζώνη, δεν μιλάμε για υπανάπτυκτες χώρες... βέβαια υπάρχει δυνατότητα. Υπάρχουν μελέτες της σχολής δημόσιας Υγείας που δείχνουν ότι σε μια δεκαετία χάθηκαν 7 δισ. Μιλάμε για 700.000 εκατ. σπατάλη. Γιατί δεν ασχολούνται με αυτά;
* Στον τομέα αυτόν δεν γίνεται καμία παρέμβαση;
Καμία. Ακόμη υπάρχουν τα υλικά, τα οποία πληρώναμε και πληρώνουμε πολύ πιο ακριβά απ' ό,τι πληρώνουν άλλες χώρες. Η μέθοδος με τη διαύγεια και τους πλειστηριασμούς είναι διάτρητη. Πώς είναι δυνατόν ένα φίλτρο αιμοκάθαρσης να κάνει στην Ελλάδα 30 ευρώ κατά μέσον όρο και στη Γερμανία το ίδιο να κάνει 6,70;
* Αυτό δεν διορθώθηκε ακόμη;
Όχι, συνεχίζεται. Μειώθηκαν κάποια που ήταν 20 φορές πιο ακριβά και πήγαν στις τρεις φορές πιο ακριβά, κάτι καρδιολογικά μειώθηκαν, βέβαια, διότι είχε βουίξει ο κόσμος. Σπατάλες υπάρχουν και αλλού. Τα νοσήλια αναπροσαρμόστηκαν. Μια εγχείρηση στραβισμού έκανε 60 ευρώ και τώρα κάνει 570- 600. Την έκαναν ένα διάστημα 650 ευρώ. Κι αν είναι σε κρεβάτι δίκλινο, παίρνει 15%-20% επάνω. Αν νοσηλευτεί μία μέρα παραπάνω, γιατί έκανε πυρετό, μία επιπλοκή, τότε πάνω άλλα 20%. Φτάνει λοιπόν τα 900 ευρώ. Έτσι σε χρόνο ρεκόρ διαλύεται ο ΕΟΠΥΥ.
